ศุลกากรตรวจสอบย้อนหลัง: สิ่งที่ผู้นำเข้าต้องทำใน 30 วันแรก

หนังสือมาถึงแล้ว

การตรวจสอบย้อนหลังไม่ได้ทำให้ตู้สินค้าของท่านหยุด นั่นแหละคือเหตุผลที่ผู้นำเข้าประเมินมันต่ำเกินไป

หนังสือมักขอใบขนสินค้า ใบกำกับสินค้า สัญญา และหลักฐานการชำระเงินย้อนหลังในช่วงเวลาที่ปิดไปแล้ว ที่ท่าเรือไม่มีอะไรเปลี่ยน การผลิตเดินต่อ แล้วหนังสือประเมินก็มาถึง ครอบคลุมการนำเข้าหลายปี เพราะ จุดยืนเดียวที่ใช้ต่อเนื่องกันมา จะทบไปทุกใบขนที่ใช้จุดยืนนั้น

คู่มือนี้เขียนให้ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินและผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติตามกฎระเบียบการนำเข้า ที่ต้องตัดสินใจว่าเดือนหน้าจะเดินอย่างไร

คู่มือนี้เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่ความเห็นทางกฎหมายสำหรับกรณีเฉพาะราย ระยะเวลาย้อนหลัง เบี้ยปรับ และกำหนดเวลาต่าง ๆ เป็นไปตามกฎหมายและเปลี่ยนแปลงได้ ควรตรวจสอบสถานะปัจจุบันกับที่ปรึกษาโดยเทียบกับวันที่ในใบขนของท่าน

1. การตรวจสอบย้อนหลังคืออะไร และไม่ใช่อะไร

การตรวจปล่อยคือการปล่อยของ ไม่ใช่การชี้ขาดค่าภาษีอากรเป็นที่สุด การตรวจสอบย้อนหลังกลับไปดูใบขนที่ปล่อยแล้ว และทดสอบว่าอากรที่ชำระถูกต้องหรือไม่

ตามมาสองข้อ ซึ่งผู้นำเข้ามักพลาดทั้งคู่

• ความรับผิดเป็นเรื่องย้อนหลังและสะสม ท่านไม่ได้เถียงเรื่องการนำเข้าครั้งเดียว
• เป็นงานเอกสาร ไม่ใช่การตรวจของ สิ่งที่ตัดสินผลคือแฟ้มของท่าน ไม่ใช่ตัวสินค้า

2. ทำไมถึงเป็นท่าน

เหตุที่พบซ้ำ ๆ

• ราคาสำแดง ต่ำกว่าการนำเข้าของลักษณะเดียวกันที่เทียบเคียงได้
• พิกัด ที่ทำให้เสียอัตราต่ำกว่าที่ทางการเห็นว่าถูกต้อง
• การอ้างถิ่นกำเนิด เพื่อใช้สิทธิพิเศษตามความตกลงทางการค้า
• ราคาระหว่างบริษัทในเครือ เมื่อซื้อจากบริษัทแม่หรือบริษัทในกลุ่ม
• การใช้สิทธิพิเศษ เขตปลอดอากร คลังสินค้าทัณฑ์บน BOI หรือการคืนอากร
• การตรวจทั้งอุตสาหกรรม ที่ท่านบังเอิญอยู่ในกลุ่มนั้น

รู้ว่าเป็นเหตุใดจะเปลี่ยนสิ่งที่ต้องเตรียม อย่าเดา ให้ดูจากขอบเขตเอกสารที่ถูกเรียก

3. 30 วันแรก

1. หยุดแตะต้องเอกสาร ใบขน ใบกำกับสินค้า สัญญา หลักฐานการชำระเงิน หนังสือโต้ตอบกับผู้ขายและตัวแทนออกของ รวมถึงระบบที่สร้างเอกสารเหล่านั้น อย่า "จัดระเบียบ" อะไรทั้งสิ้น
2. ทำแผนที่ใบขนทั้งกลุ่ม ใบไหน ช่วงเวลาใด สายผลิตภัณฑ์ใด ใช้จุดยืนใดในการสำแดง ถ้าไม่รู้ตัวหารก็ประเมินความเสี่ยงไม่ได้
3. ตั้งผู้รับผิดชอบคนเดียว และให้การสื่อสารทั้งหมดผ่านคนนั้น
4. ย้อนดูว่าตัดสินใจอย่างไรตอนนั้น ใครเป็นคนกำหนดพิกัด ด้วยเหตุผลอะไร มีความเห็นหรือคำวินิจฉัยรองรับไหม จุดยืนที่มีบันทึกและมีเหตุผล แม้สุดท้ายจะถูกชี้ว่าผิด ก็ได้รับการปฏิบัติต่างจากจุดยืนที่ไม่มีใครอธิบายได้มาก
5. ขอความเห็นก่อนตอบคำถามในเนื้อหา คำตอบเป็นลายลักษณ์อักษรในช่วงต้นจะกลายเป็นกรอบของทุกอย่างที่ตามมา

4. ราคาศุลกากรถูกทดสอบอย่างไร

จุดตั้งต้นคือราคาที่ชำระจริงสำหรับของ แต่ราคานั้นมีรายการที่ต้องบวกเพิ่มและมีเงื่อนไข รายการที่ผู้นำเข้าพลาดบ่อยที่สุด

เมื่อราคาสำแดงไม่ได้รับการยอมรับ จะใช้วิธีกำหนดราคาทางเลือกตามลำดับที่กำหนดไว้ ประเด็นในทางปฏิบัติสำหรับผู้บริหารการเงินคือ ท่านได้เปรียบกว่ามากถ้าเป็นคนอธิบายราคาของตัวเอง แทนที่จะปล่อยให้มีคนสร้างราคาขึ้นมาแทน

5. พิกัดและถิ่นกำเนิด

ข้อพิพาทเรื่องพิกัดตัดสินที่ลักษณะเชิงวัตถุของสินค้า ไม่ใช่ชื่อที่เรียกในทางการค้าหรือป้ายกำกับในระบบ ERP ให้รวบรวมข้อมูลจำเพาะทางเทคนิค ส่วนประกอบ และการใช้งานตั้งแต่เนิ่น ๆ และให้สอดคล้องกัน คำบรรยายที่เขียนเพื่อการตลาดแล้วขัดกับสิ่งที่สำแดงไว้ คือของขวัญให้อีกฝ่าย

การอ้างถิ่นกำเนิดตามความตกลงทางการค้ามีภาระการพิสูจน์ของตัวเอง ถ้าเคยใช้สิทธิพิเศษ เอกสารสนับสนุนต้องยังอยู่และต้องตรงกับของที่ส่งจริง

6. เมื่อมีหนังสือประเมินแล้ว

ลำดับคือ ประเมิน → โต้แย้ง → อุทธรณ์ → ฟ้องศาลภาษีอากร แต่ละขั้นมีกำหนดเวลาของตัวเอง และกำหนดเวลาเหล่านั้นสั้นและถูกใช้อย่างเคร่งครัด

การตัดสินใจในแต่ละขั้นควรดูจากสามคำถาม

• จุดยืนทางเทคนิคในเนื้อหาแข็งแค่ไหน
• การยอมจะกระทบใบขนกี่ฉบับ ทั้งในอดีตและอนาคต
• ระหว่างที่ยังโต้แย้งกันอยู่ มีอะไรเดินสะสมต่อไป

ข้อสุดท้ายสำคัญ เงินเพิ่มและเบี้ยปรับโดยทั่วไปเดินต่อระหว่างข้อพิพาท ดังนั้นคดีที่อ่อนแล้วสู้ยืดเยื้อคือแย่ทั้งสองทาง ในทางกลับกัน การยอมทิ้งจุดยืนที่แข็งเพื่อความเร็ว คือการสร้างบรรทัดฐานที่ธุรกิจต้องอยู่กับมันในทุกการนำเข้าครั้งต่อไป

7. การแจ้งแก้ไขโดยสมัครใจ

การแก้ก่อนถูกพบช่วยปรับสถานะได้จริง แต่ไม่ใช่ปฏิกิริยาอัตโนมัติ

มักช่วย เมื่อความผิดพลาดเป็นเรื่องเฉพาะจุด เป็นอดีต และคำนวณเป็นตัวเลขได้ เช่น คีย์ผิด รายการบวกเพิ่มที่ตกไปในสัญญาฉบับหนึ่ง หรือใช้สิทธิพิเศษกับของที่ไม่เข้าเงื่อนไข

มักเสียหาย เมื่อจุดยืนพื้นฐานยังโต้แย้งได้ เพราะการเปิดเผยเท่ากับยอมรับในทุกใบขนที่ใช้จุดยืนนั้น รวมถึงใบขนที่ยังไม่อยู่ในขอบเขตการตรวจ

8. แฟ้มหลักฐาน

สิ่งที่ทนายต้องการในวันแรก

1. หนังสือแจ้งการตรวจสอบและหนังสือโต้ตอบทุกฉบับที่ได้รับ
2. รายการใบขนทั้งช่วงเวลา พร้อมราคาสำแดงและพิกัด
3. สัญญากับผู้ขาย ใบสั่งซื้อ และใบกำกับสินค้าที่รองรับใบขน
4. หลักฐานการชำระเงิน รวมถึงเงินที่จ่ายนอกใบกำกับสินค้า
5. สัญญาค่าสิทธิ ค่าลิขสิทธิ์ แม่พิมพ์ หรือการแบ่งปันต้นทุนกับผู้ขายหรือบริษัทในเครือ
6. เอกสารกำหนดราคาโอน กรณีซื้อจากบริษัทในเครือ
7. เอกสารถิ่นกำเนิดสำหรับสิทธิพิเศษที่เคยใช้
8. หนังสือโต้ตอบกับตัวแทนออกของ
9. คำวินิจฉัย ความเห็น หรือบรรทัดฐานที่อ้างอิงตอนกำหนดจุดยืน

ข้อ 9 คือข้อที่มักไม่มี และมักเป็นข้อที่จะช่วยได้มากที่สุด

9. ไม่ให้เกิดซ้ำ

การตรวจสอบที่จบลงโดยไม่แก้อะไรที่ต้นทาง คือการตรวจสอบที่ท่านจะเจออีก สิ่งที่เปลี่ยนผลลัพธ์จริง

• มีผู้รับผิดชอบการกำหนดพิกัดคนเดียว พร้อมบันทึกเหตุผลไว้
• ทบทวนเงินที่จ่ายให้ผู้ขายนอกใบกำกับสินค้าเป็นประจำ
• ทำให้ราคาโอนกับราคาศุลกากรสอดคล้องกัน ซึ่งมักบริหารโดยคนละทีมด้วยตรรกะคนละแบบ
• กำหนดพิกัดสินค้าใหม่ก่อนการนำเข้าครั้งแรก ไม่ใช่หลังจากนั้น
• เก็บเอกสารการนำเข้าให้นานกว่าระยะเวลาย้อนหลัง

สรุปสั้น

ต้นทุนของการถูกตรวจ ถูกกำหนดโดยวิธีจัดการเดือนแรก มากกว่าตัวความผิดพลาดเดิม

ทีมภาษีและศุลกากรของเรารับงานให้ผู้ผลิต ผู้นำเข้า และผู้จัดจำหน่ายที่มีผู้ถือหุ้นต่างชาติ ปรึกษาเบื้องต้นไม่มีค่าใช้จ่าย โทร 092-254-2045 หรือเขียนเรื่องของท่านมาที่ /contact — ดูเพิ่มที่ บริการภาษีและศุลกากร และ คู่มือกฎหมายโรงงานและนิคมอุตสาหกรรม

คู่มือนี้จัดทำโดย สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม — สำนักงานกฎหมายในขอนแก่น ก่อตั้ง พ.ศ. 2529 เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่ความเห็นทางกฎหมายสำหรับกรณีเฉพาะ