คำตอบหลัก
บริษัทต่างประเทศที่ขายบริการออนไลน์ให้ลูกค้าไทยโดยไม่มีสำนักงานในไทย ต้องตรวจสี่เรื่องแยกกัน ได้แก่ ประเภทของบริการ วิธีที่บริษัทดำเนินงานจริง สัญญากับลูกค้า และภาษี ไม่มีคำตอบเดียวที่ใช้กับบริการดิจิทัลทุกชนิด แอปสมัครสมาชิก คอร์สออนไลน์ งานที่ปรึกษาทางไกล และแพลตฟอร์มที่เก็บค่าธรรมเนียม เข้าข่ายกฎคนละชุด
เรื่องภาษีมูลค่าเพิ่ม ประมวลรัษฎากรมาตรา 77/2 ถือว่าบริการที่ทำในต่างประเทศแต่มีการใช้บริการในราชอาณาจักร เป็นการให้บริการในราชอาณาจักร มาตรา 85/3 แยกผู้ประกอบการต่างประเทศที่ไม่ต้องจดทะเบียนออกเป็นกลุ่ม ๆ และบริการทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ขายให้ผู้ใช้ซึ่งไม่ได้จดทะเบียนไม่อยู่ในกลุ่มที่ยกเว้น ผู้ขายจึงควรให้นักบัญชีหรือผู้สอบบัญชีตรวจเรื่องการจดทะเบียนก่อนขายต่อ
ส่วนที่เป็นกฎหมายธุรกิจ ได้แก่ กิจการนั้นเข้าข่ายธุรกิจที่กฎหมายการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวควบคุมหรือไม่ มีคนไทยทำงานแทนหรือไม่ สัญญากับผู้บริโภคและข้อมูลส่วนบุคคลของลูกค้าไทยเป็นอย่างไร หน้านี้ช่วยแยกประเด็นและเตรียมข้อมูลเพื่อไปคุยกับนักบัญชีและทนาย ไม่ได้คำนวณภาษีหรือยืนยันว่ากิจการใดต้องจดทะเบียนหรือไม่ ข้อมูล ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน 2569 ให้ตรวจประกาศปัจจุบันที่ rd.go.th ก่อนตัดสินใจ
หน้านี้เหมาะกับใคร
| สถานะ | อ่านส่วนไหนก่อน |
|---|---|
| กำลังวางแผนเปิดขายให้ลูกค้าไทย | ข้อ 1 และข้อ 2 เพื่อแยกประเภทบริการ จากนั้นข้อ 6 เพื่อดูลำดับตรวจก่อนเปิดขาย |
| กำลังเจรจากับคู่ค้าหรือตัวแทนในไทย | ข้อ 3 และข้อ 4 เรื่องคนไทยที่ทำงานแทนและสัญญา |
| ขายให้ลูกค้าไทยไปแล้ว | ข้อ 5 ภาษี และเช็กลิสต์ท้ายหน้า เพื่อดูว่ามีช่องว่างตรงไหน |
1. บริการที่ขายอยู่เป็นประเภทไหน
ขั้นแรกให้ตั้งชื่อบริการให้ตรงกับสิ่งที่ลูกค้าได้รับจริง เพราะกฎภาษีและข้อกำกับแตกต่างกันตามประเภท
| ประเภทบริการ | ลักษณะ | ประเด็นที่มักต้องตรวจเพิ่ม |
|---|---|---|
| ซอฟต์แวร์เป็นบริการ (SaaS) หรือแอปสมัครสมาชิก | ลูกค้าไทยใช้งานผ่านเว็บหรือแอป จ่ายเป็นรายเดือนหรือรายปี | ภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับบริการอิเล็กทรอนิกส์ ข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ใช้ เงื่อนไขการใช้งาน |
| คอร์สออนไลน์ เนื้อหา หรือสื่อดิจิทัล | ลูกค้าเรียนหรือดูเนื้อหาที่ผลิตไว้แล้ว | ภาษี ลิขสิทธิ์ นโยบายคืนเงิน |
| แพลตฟอร์มที่เชื่อมผู้ขายกับผู้ซื้อ | บริษัทเก็บค่าธรรมเนียมหรือค่าคอมมิชชัน | ภาษีของค่าธรรมเนียมเอง บทบาทต่อผู้ขายและผู้ซื้อ ข้อมูลส่วนบุคคล |
| บริการวิชาชีพหรือที่ปรึกษาทางไกล | ผู้เชี่ยวชาญทำงานและส่งมอบผ่านออนไลน์ | ผลงานทำที่ไหน ใช้ที่ไหน มีวิชาชีพที่กฎหมายไทยควบคุมหรือไม่ |
| บริการที่มีหน่วยงานกำกับเฉพาะ | เช่น บริการการเงิน การชำระเงิน สินทรัพย์ดิจิทัล หรือประกันภัย | ใบอนุญาตหรือการขึ้นทะเบียนกับหน่วยงานกำกับของไทย ซึ่งเป็นเรื่องแยกจากภาษี |
บริการหนึ่งอาจเป็นหลายประเภทพร้อมกัน เช่น แพลตฟอร์มที่ขายแพ็กเกจสมาชิกให้ผู้ซื้อและเก็บค่าคอมมิชชันจากผู้ขาย ให้แยกรายได้แต่ละกระแสแล้วตรวจทีละกระแส
2. ถือว่า "ขายในไทย" หรือยัง และกฎหมายการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวเกี่ยวหรือไม่
การมีเว็บไซต์ที่คนไทยเปิดเข้ามาได้ ยังไม่ได้บอกว่าบริษัทกำลังประกอบธุรกิจในไทย แต่สัญญาณต่อไปนี้ทำให้ภาพชัดขึ้นว่ากำลังมุ่งตลาดไทย
- ตั้งราคาเป็นบาท หรือรับชำระผ่านช่องทางที่คนไทยใช้
- มีหน้าเว็บภาษาไทย ฝ่ายสนับสนุนภาษาไทย หรือโฆษณาที่ยิงเข้าตลาดไทย
- มีคนหรือบริษัทในไทยช่วยขาย ติดตั้ง ฝึกอบรม หรือดูแลลูกค้า
- มีลูกค้าไทยจำนวนมากและต่อเนื่อง ไม่ใช่รายเดียวเป็นครั้งคราว
- มีเงินเข้าบัญชีหรือผู้รับเงินในไทย
กฎหมายการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวควบคุมกิจการบางประเภทเมื่อผู้ประกอบการเป็นคนต่างด้าวตามนิยามของกฎหมาย และมีการประกอบธุรกิจในไทย ว่ากิจการออนไลน์ของบริษัทหนึ่งเข้าข่ายหรือไม่ ขึ้นกับประเภทกิจการ และขึ้นกับว่าการดำเนินงานทำจากต่างประเทศล้วนหรือมีส่วนที่ทำในไทย กิจการเดียวกันอาจได้คำตอบต่างกันเมื่อมีสาขา ตัวแทน หรือพนักงานในไทย จึงไม่ควรสรุปจากชื่อบริการอย่างเดียว ดูหลักทั่วไปที่ ใบอนุญาตธุรกิจต่างด้าวสำหรับบริษัทบริการ และหากตั้งบริษัทในไทยเพื่อรับงาน ดู การถือหุ้นต่างชาติ 100 เปอร์เซ็นต์
3. มีคนไทยทำงานแทนบริษัทหรือไม่
ผู้ประกอบการต่างประเทศจำนวนมากเริ่มด้วยทีมเล็กในไทย เช่น ผู้ดูแลลูกค้า ที่ปรึกษาขาย หรือผู้จัดจำหน่าย ข้อเท็จจริงเรื่องนี้กระทบทั้งภาษีและสถานะธุรกิจ
ประมวลรัษฎากรมาตรา 77/1 นิยามคำว่า "ตัวแทน" รวมถึงบุคคลที่ทำสัญญาหรือมีหน้าที่หาลูกค้า เก็บรักษาสินค้า หรือทำการใด ๆ เกี่ยวกับการประกอบกิจการในราชอาณาจักรแทนผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักร และมาตรา 82/2 ระบุว่ากรณีผู้ประกอบการอยู่นอกราชอาณาจักร ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการประกอบกิจการ รวมทั้งลูกจ้างหรือผู้ทำการแทนที่มีอำนาจจัดการแทนโดยตรงหรือโดยปริยายและอยู่ในราชอาณาจักร เป็นผู้มีหน้าที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มร่วมกับผู้ประกอบการ
พูดง่าย ๆ คือ คนไทยที่ทำงานแทนบริษัทต่างประเทศอาจถูกผูกกับหน้าที่ภาษีของบริษัทไปด้วย ก่อนจ้างหรือทำสัญญากับคนในไทย ควรกำหนดให้ชัดว่าเขาเป็นลูกจ้าง ผู้รับจ้างอิสระ ตัวแทนขาย หรือผู้ซื้อไปขายต่อ และมีอำนาจเจรจา ตกลงราคา หรือรับเงินแทนบริษัทหรือไม่ ชื่อตำแหน่งในสัญญาอย่างเดียวไม่ชี้ขาด ต้องดูอำนาจและพฤติการณ์จริง
4. สัญญากับลูกค้าไทยควรมีอะไรเป็นพิเศษ
เงื่อนไขการใช้บริการฉบับภาษาอังกฤษฉบับเดียวมักไม่พอสำหรับลูกค้าไทย ควรตรวจประเด็นต่อไปนี้
| ประเด็น | สิ่งที่ควรตรวจ |
|---|---|
| ผู้ขายคือใคร | ระบุนิติบุคคลที่ทำสัญญาและที่อยู่ให้ตรงกับใบแจ้งหนี้และผู้รับเงิน |
| ลูกค้าเป็นบริษัทหรือผู้บริโภค | ข้อสัญญาที่ใช้กับบริษัทอาจใช้กับผู้บริโภคไม่ได้เต็มที่ เพราะกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคและกฎหมายสัญญาที่ไม่เป็นธรรมอาจเข้ามาเกี่ยว |
| กฎหมายที่ใช้และศาล | การเลือกกฎหมายต่างประเทศหรืออนุญาโตตุลาการอาจใช้ได้ในบางกรณี แต่การบังคับจริงในไทยขึ้นกับลักษณะข้อตกลงและตัวลูกค้า ให้ทนายตรวจก่อนใช้แบบฟอร์มเดียวกับลูกค้าไทยทุกราย |
| ราคาและใบแจ้งหนี้ | ระบุสกุลเงิน ว่าราคารวมหรือไม่รวมภาษี และเอกสารที่ลูกค้าจะได้รับ เพื่อให้ตรงกับผลการตรวจภาษี |
| การคืนเงินและยกเลิก | เขียนเงื่อนไขชัดเจนและแสดงก่อนชำระเงิน |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | หากเก็บข้อมูลของคนในไทย ควรตรวจว่าพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลอาจใช้กับบริษัทหรือไม่ และจัดทำประกาศความเป็นส่วนตัวให้ตรงกับการใช้ข้อมูลจริง ดู เช็กลิสต์ PDPA |
| ภาษาของสัญญา | หากมีฉบับแปลภาษาไทย ให้กำหนดว่าฉบับใดใช้ตีความเมื่อขัดกัน |
หากมีพันธมิตรหรือผู้จัดจำหน่ายในไทย สัญญากับพันธมิตรต้องบอกให้ชัดว่าเขาซื้อไปขายต่อในนามตนเอง หรือขายแทนบริษัท เพราะผลต่อภาษีและความรับผิดต่อลูกค้าต่างกัน
5. ภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีอื่นที่ควรให้นักบัญชีตรวจ
ส่วนนี้สรุปกรอบตามตัวบทเท่านั้น หน้านี้ไม่ระบุอัตราภาษี เกณฑ์รายได้ หรือวิธีคำนวณ เพราะต้องตรวจจากประกาศและข้อมูลปัจจุบันของกรมสรรพากร
ภาษีมูลค่าเพิ่ม มาตรา 77/2 บัญญัติว่าบริการที่ทำในต่างประเทศแต่มีการใช้บริการนั้นในราชอาณาจักรให้ถือเป็นการให้บริการในราชอาณาจักร มาตรา 85/3 ระบุว่าผู้ประกอบการต่อไปนี้ไม่ต้องจดทะเบียน
- ผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักรและเข้ามาประกอบกิจการขายสินค้าหรือให้บริการในราชอาณาจักรเป็นครั้งคราว
- ผู้ประกอบการที่ให้บริการจากต่างประเทศและมีการใช้บริการในราชอาณาจักร เฉพาะกรณีให้บริการทางอิเล็กทรอนิกส์แก่ผู้ใช้ที่เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน หรือให้บริการอื่นที่ไม่ใช่บริการทางอิเล็กทรอนิกส์แก่ผู้ใช้ทุกราย
- ผู้ประกอบการอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรประกาศกำหนด
เมื่ออ่านรายการนี้ จะเห็นว่าบริการทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ขายให้ผู้ใช้ซึ่งไม่ได้จดทะเบียน ไม่ได้อยู่ในข้อ 2 การจะสรุปว่าบริการของบริษัทเข้านิยาม "บริการทางอิเล็กทรอนิกส์" หรือไม่ และบริษัทต้องจดทะเบียนอย่างไร ต้องดูนิยามและประกาศของกรมสรรพากร ซึ่งตัวมาตรา 85/3 เองไม่ได้ให้นิยามไว้ในข้อความที่อ้างถึง มาตรา 85/3 ยังเปิดทางให้อธิบดีผ่อนผันให้ผู้ประกอบการบางกลุ่มขอจดทะเบียนเป็นการชั่วคราวได้ และมาตรา 85/20 ให้รัฐมนตรีออกกฎกระทรวงกำหนดกระบวนการทางอิเล็กทรอนิกส์แทนการดำเนินการเกี่ยวกับทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มได้ ซึ่งเป็นที่มาของการจดทะเบียนผ่านระบบออนไลน์
ฝั่งลูกค้าไทย ลูกค้าที่เป็นบริษัทจดทะเบียน VAT อาจมีหน้าที่ของตนเองเมื่อจ่ายเงินให้บริการจากต่างประเทศ เรื่องนี้อธิบายไว้ในคู่มือ จ่ายค่า SaaS ค่าโฆษณา และค่าที่ปรึกษาต่างประเทศ ซึ่งมองจากฝั่งผู้จ่าย หน้านี้มองจากฝั่งผู้ขาย
บริการที่ลูกค้าอยู่ต่างประเทศ หากผู้ขายเป็นบริษัทไทยที่ขายบริการให้ลูกค้าในต่างประเทศ ให้ดูเรื่องบริการส่งออกที่ บริการส่งออกและภาษีมูลค่าเพิ่มอัตราศูนย์ กลุ่มนั้นอยู่นอกขอบเขตหน้านี้
ภาษีอื่น นอกจากภาษีมูลค่าเพิ่ม ยังมีคำถามเรื่องภาษีเงินได้ของบริษัทต่างประเทศที่มีรายได้จากไทย การหักภาษี ณ ที่จ่าย และอนุสัญญาภาษีซ้อนระหว่างประเทศของบริษัทกับไทย เรื่องเหล่านี้ขึ้นกับข้อเท็จจริงของสัญญาและประเทศของผู้ขาย ให้นักบัญชีหรือผู้สอบบัญชีตรวจ หน้านี้ไม่ตอบแทน
6. ลำดับตรวจก่อนเปิดขายหรือก่อนขายต่อ
| ลำดับ | คำถาม | ใครตรวจ |
|---|---|---|
| 1 | บริการของเราเป็นประเภทใดในข้อ 1 และมีกี่กระแสรายได้ | ผู้บริหารและฝ่ายขาย |
| 2 | ลูกค้าเป็นผู้บริโภคหรือผู้ประกอบการจดทะเบียน | ผู้บริหาร |
| 3 | มีคนหรือบริษัทไทยทำงานแทนหรือไม่ และมีอำนาจแค่ไหน | ทนายและผู้บริหาร |
| 4 | กิจการนี้อยู่ในประเภทที่กฎหมายการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวหรือหน่วยงานกำกับเฉพาะควบคุมหรือไม่ | ทนาย |
| 5 | ต้องจดทะเบียน VAT ไทยหรือไม่ และใช้ช่องทางใด | นักบัญชีหรือผู้สอบบัญชี |
| 6 | สัญญา ราคา ใบแจ้งหนี้ และนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลตรงกับคำตอบข้อ 1 ถึง 5 หรือไม่ | ทนาย |
ให้ตอบข้อ 1 ถึง 3 เป็นลายลักษณ์อักษรก่อน แล้วค่อยส่งต่อให้นักบัญชีและทนาย การตอบข้อ 5 โดยไม่รู้ข้อ 2 และข้อ 3 มักทำให้ต้องกลับมาแก้
เช็กลิสต์เอกสารและข้อมูลที่ควรเตรียม
- รายการบริการทุกตัวพร้อมคำอธิบายสิ่งที่ลูกค้าได้รับและช่องทางส่งมอบ
- จำนวนและประเภทลูกค้าในไทย แยกผู้บริโภคกับบริษัท และบริษัทที่จดทะเบียน VAT
- รายชื่อคนหรือบริษัทในไทยที่เกี่ยวข้องกับการขาย การรับเงิน หรือการดูแลลูกค้า พร้อมสัญญาและขอบเขตอำนาจ
- ช่องทางเก็บเงินและบัญชีผู้รับ รวมสกุลเงิน
- เงื่อนไขการใช้บริการ นโยบายคืนเงิน และประกาศความเป็นส่วนตัวฉบับปัจจุบัน
- ตัวอย่างใบแจ้งหนี้หรือใบเสร็จที่ออกให้ลูกค้าไทย
- เอกสารจดทะเบียนบริษัทต่างประเทศและประเทศที่บริษัทตั้งอยู่
- บันทึกว่าตรวจภาษีกับนักบัญชีแล้วเมื่อใด และได้คำตอบเรื่องการจดทะเบียนว่าอย่างไร
ตัวอย่างสมมติ: บริษัทคอร์สออนไลน์จากต่างประเทศ
ตัวอย่างนี้เป็นสถานการณ์สมมติ ไม่ใช่คดีจริง ตัวเลขและเงื่อนไขเป็นเพียงภาพประกอบ
บริษัท A ตั้งในต่างประเทศ ขายคอร์สวิดีโอและสมาชิกรายเดือน ตั้งราคาเป็นบาท มีหน้าเว็บภาษาไทย ลูกค้าไทยส่วนใหญ่เป็นผู้บริโภค และมีลูกค้าองค์กรไทยสองราย บริษัทจ้างคนไทยหนึ่งคนดูแลคอมมูนิตี้และตอบลูกค้า โดยคนนั้นเสนอส่วนลดเองได้
| คำถาม | สิ่งที่ควรได้ข้อสรุป |
|---|---|
| ประเภทบริการ | คอร์สวิดีโอและสมาชิกเป็นบริการดิจิทัลที่ส่งมอบออนไลน์ ต้องให้นักบัญชีตรวจว่าเข้านิยามบริการทางอิเล็กทรอนิกส์หรือไม่ |
| ลูกค้า | ผู้บริโภคไม่ใช่ผู้ประกอบการจดทะเบียน จึงไม่อยู่ในกลุ่มยกเว้นตามมาตรา 85/3 ข้อ 2 ส่วนลูกค้าองค์กรต้องตรวจว่าจดทะเบียน VAT หรือไม่ |
| คนไทยที่ทำงานแทน | เสนอส่วนลดเองได้ เป็นสัญญาณว่าอาจมีอำนาจจัดการแทน ต้องตรวจเรื่องมาตรา 82/2 และเขียนขอบเขตอำนาจใหม่ |
| กฎหมายธุรกิจต่างด้าว | มีส่วนที่ทำในไทย ต้องให้ทนายตรวจว่าการดูแลลูกค้าในไทยทำให้ภาพของกิจการเปลี่ยนไปหรือไม่ |
| สัญญา | ปรับเงื่อนไขการใช้บริการสำหรับผู้บริโภค ใส่เงื่อนไขคืนเงิน และประกาศความเป็นส่วนตัวภาษาไทย |
ข้อสรุปแต่ละช่องในตารางต้องยืนยันกับข้อเท็จจริงจริงและกับนักบัญชีก่อนใช้ ตัวอย่างนี้ไม่ได้บอกว่าบริษัทแบบนี้ต้องหรือไม่ต้องจดทะเบียน
อย่าเข้าใจผิด
- "ไม่มีสำนักงานในไทย ก็ไม่มีหน้าที่ภาษีในไทย" มาตรา 77/2 ถือว่าบริการที่ทำในต่างประเทศแต่ใช้ในไทยเป็นบริการในราชอาณาจักร การไม่มีสำนักงานไม่ได้ตัดหน้าที่ออกไปเอง
- "ขายบริการอิเล็กทรอนิกส์ให้ใครก็ได้ในไทย ไม่ต้องจดทะเบียน" มาตรา 85/3 ยกเว้นเฉพาะกลุ่มที่ระบุ และบริการอิเล็กทรอนิกส์ที่ขายให้ผู้ใช้ที่ไม่ได้จดทะเบียนไม่อยู่ในกลุ่มนั้น
- "จ้างคนไทยเป็นแค่ผู้ช่วย จึงไม่มีผลทางกฎหมาย" ถ้าคนนั้นมีอำนาจจัดการแทน มาตรา 82/2 อาจผูกหน้าที่ภาษีกับเขาร่วมกับบริษัท ดูอำนาจจริง ไม่ใช่ชื่อตำแหน่ง
- "บริการดิจิทัลทุกอย่างใช้คำตอบเดียวกัน" SaaS แพลตฟอร์ม งานที่ปรึกษา และบริการที่มีหน่วยงานกำกับเฉพาะ ต้องแยกตรวจ
- "เปิดเว็บภาษาไทยหรือตั้งราคาเป็นบาทแล้ว ถือว่าทำธุรกิจในไทยทันที" สัญญาณเหล่านี้ช่วยประเมินภาพรวม แต่ข้อสรุปเรื่องการประกอบธุรกิจต้องดูประเภทกิจการและการดำเนินงานจริงทั้งหมด
- "หน้านี้บอกได้ว่าต้องเสียภาษีเท่าไร" หน้านี้ไม่ระบุอัตราหรือเกณฑ์ ให้นักบัญชีตรวจจากข้อมูลปัจจุบันของกรมสรรพากร
อ่านเพิ่มเติม
- จ่ายค่า SaaS ค่าโฆษณา และค่าที่ปรึกษาต่างประเทศ ต้องตรวจภาษีอะไร
- บริการส่งออกและ VAT อัตราศูนย์
- ใบอนุญาตธุรกิจต่างด้าวสำหรับบริษัทบริการ
- เช็กลิสต์ PDPA สำหรับธุรกิจ
- หน้าที่ด้านบัญชีและภาษีของบริษัทที่มีต่างชาติถือหุ้น
ก่อนขายบริการออนไลน์ให้ลูกค้าไทย ให้แยกประเภทบริการ บันทึกว่าใครในไทยเกี่ยวข้อง แล้วให้นักบัญชีตรวจภาษีและทนายตรวจประเภทกิจการและสัญญาด้วยข้อเท็จจริงชุดเดียวกัน
เราช่วยตรวจประเภทกิจการและลักษณะการดำเนินงานตามกฎหมายธุรกิจ จัดทำและปรับเงื่อนไขการใช้บริการ สัญญากับตัวแทนหรือพันธมิตรในไทย และประกาศความเป็นส่วนตัว เราไม่ใช่ที่ปรึกษาภาษีหรือนักบัญชี จึงไม่คำนวณภาษีและไม่ยืนยันว่าต้องจดทะเบียน VAT หรือไม่ ซึ่งต้องให้นักบัญชีหรือผู้สอบบัญชีตรวจ และไม่สามารถรับรองผลการพิจารณาของหน่วยงานรัฐ ค่าบริการขึ้นอยู่กับขั้นของเรื่องและงานที่ต้องทำ ส่งเอกสารให้เราดูก่อน เราจะแจ้งขอบเขตงานและค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงาน โทร 092-254-2045 หรือ ส่งรายละเอียดให้เรา ดูเพิ่มเติมที่ บัญชีและภาษี และ บริการด้านภาษี
คู่มือนี้เผยแพร่โดย สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม — สำนักงานกฎหมายในจังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งเมื่อปี 1986 เป็นข้อมูลทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยเฉพาะ

