ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
SUWANVARA LAWFIRM
บริษัท สุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม จำกัด
SUWANVARA LAWFIRM
SUWANVARA LAWFIRM
บริษัท สุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม จำกัด
กฎหมายธุรกิจ

ส่งใบเสนอราคาเยอะแต่ปิดการขายน้อย: จัดการ ไปป์ไลน์การขาย และพยากรณ์ยอดขายอย่างไร

คู่มือเจ้าของ SME: กำหนดขั้นของ ไปป์ไลน์ ด้วยหลักฐาน คัดกรองผู้ตัดสินใจ งบ และเวลา จัดการดีลค้างและบันทึกเหตุผลที่แพ้ แยกมูลค่าโอกาส ยอดคาดว่าจะปิด และเงินสดที่คาดว่าจะเข้า พร้อมจุดที่กฎหมายช่วยได้

สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม— ทีมกฎหมายธุรกิจ12 พฤศจิกายน 256917 นาที
ส่งใบเสนอราคาเยอะแต่ปิดการขายน้อย: จัดการ ไปป์ไลน์การขาย และพยากรณ์ยอดขายอย่างไร

คำตอบหลัก

ส่งใบเสนอราคาเยอะแต่ปิดได้น้อย ส่วนใหญ่ไม่ได้แปลว่าทีมขายขยันไม่พอ แต่แปลว่า ไปป์ไลน์ เต็มไปด้วยดีลที่ไม่เคยเป็นโอกาสขายจริง ใบเสนอราคาถูกส่งให้คนที่ไม่มีอำนาจซื้อ ไม่มีงบ หรือยังไม่มีกำหนดเวลา แล้วดีลก็ค้างอยู่ใน ไปป์ไลน์ เป็นเดือน ทำให้ตัวเลขพยากรณ์สูงกว่าความจริงเสมอ

วิธีแก้มีสี่อย่าง หนึ่ง กำหนดว่าดีลจะขยับไปขั้นถัดไปได้เมื่อมี หลักฐาน อะไรบ้าง ไม่ใช่เพราะเซลส์รู้สึกดี สอง คัดกรองผู้ตัดสินใจ งบ และเวลา ก่อนทำใบเสนอราคา สาม ตัดดีลค้างออกตามกติกา และบันทึกเหตุผลที่แพ้ทุกครั้ง สี่ แยกตัวเลขเป็นสามชั้น คือ มูลค่าโอกาส ยอดที่คาดว่าจะปิด (ถ่วงน้ำหนัก) และ เงินสดที่คาดว่าจะเข้า เพราะดีลเดียวกันปิดเดือนนี้แต่เงินอาจเข้าอีกสี่เดือนข้างหน้าตามเงื่อนไขชำระเงิน

ฝั่งกฎหมายช่วยได้ในจุดที่ใบเสนอราคาเป็นสัญญาที่ผูกพันเรา คือกำหนดยืนราคา เงื่อนไขที่ขัดกับ PO เงินมัดจำ อำนาจลงนามของลูกค้า และเครดิตเทอม ตัวเลขทุกตัวที่ระบุว่า "ตัวอย่างสมมติ" ใช้อธิบายวิธีคิดเท่านั้น ต้องปรับตามกิจการจริง

คู่มือนี้ใช้แนวคิด ไปป์ไลน์ แบบที่ระบบบริหารลูกค้าสัมพันธ์ทั่วไปใช้กัน คือแบ่งขั้นและให้ความน่าจะเป็นตามขั้น เป็นเพียงฐานความคิด ไม่ได้แนะนำเครื่องมือหรือระบบใด ใช้สเปรดชีตก็ทำได้ ส่วนเรื่องเงื่อนไขในใบเสนอราคากับ PO ที่ขัดกันโดยละเอียดอยู่ใน ใบเสนอราคากับ PO ขัดกัน คู่มือนี้จะไม่ซ้ำ

1. ทำไมใบเสนอราคาเยอะจึงไม่ได้แปลว่ายอดขายดี

จำนวนใบเสนอราคาเป็นตัววัด กิจกรรม ไม่ใช่ตัววัด ผลลัพธ์ อาการที่พบบ่อยในธุรกิจขายเครื่องจักร อุปกรณ์ หรืองานบริการแบบ B2B

  • ส่งใบเสนอราคาให้ทุกคนที่ถามราคา แม้เป็นเพียงการเทียบราคาเพื่อเอาไปต่อรองกับเจ้าเดิม
  • ผู้ติดต่อเป็นเจ้าหน้าที่จัดซื้อหรือวิศวกรที่ขอข้อมูล ไม่ใช่คนที่อนุมัติเงิน
  • ดีลที่ส่งใบเสนอราคาไปแล้ว 60 วัน ยังเขียนว่า "รอลูกค้าตอบ" และนับเป็นยอดที่ใกล้จะปิด
  • ทีมขายตอบว่า "ลูกค้าสนใจมาก" แต่ไม่มีวันนัดครั้งต่อไป

ตัวอย่างสมมติ: ใน 12 เดือน ส่งใบเสนอราคา 60 ฉบับ ปิดได้ 9 ฉบับ อัตราปิดร้อยละ 15 ถ้ารู้ว่า 30 ฉบับไม่เคยคุยกับคนอนุมัติงบ ปัญหาไม่ใช่ใบเสนอราคาที่ดึงดูดไม่พอ แต่เป็น 30 ฉบับนั้นไม่ควรถูกนับเป็นโอกาสตั้งแต่ต้น

ตัวเลขที่ควรดูควบคู่กับจำนวนใบเสนอราคา

ตัววัดวิธีคิดบอกอะไร
อัตราปิดรวมดีลที่ชนะ ÷ ใบเสนอราคาที่ส่งภาพรวมคุณภาพการคัดกรอง
อัตราเปลี่ยนต่อขั้นดีลที่ผ่านขั้นนี้ไปขั้นถัดไป ÷ ดีลที่เข้าขั้นนี้ขั้นที่รั่วมากที่สุด
อายุเฉลี่ยของดีลที่ชนะวันจากเริ่มดีลถึงปิดใช้ตัดสินว่าดีลใดค้างผิดปกติ
มูลค่าเฉลี่ยของดีลที่ชนะยอดรวมที่ชนะ ÷ จำนวนดีลที่ชนะใช้ประเมินว่า ไปป์ไลน์ ต้องใหญ่แค่ไหน

2. ขั้นของ ไปป์ไลน์ ควรนิยามอย่างไร และต้องมีหลักฐานอะไรจึงขยับขั้นได้

หลักคือ ขั้นต้องบรรยายสิ่งที่ลูกค้าทำแล้ว ไม่ใช่สิ่งที่เราทำแล้ว "ส่งใบเสนอราคาแล้ว" เป็นกิจกรรมของเรา ส่วน "ลูกค้านัดอนุมัติงบในวันที่ 15" เป็นหลักฐานจากฝั่งลูกค้า ตัวอย่างสมมติสำหรับผู้ขายเครื่องจักรบรรจุภัณฑ์

ขั้นเงื่อนไขที่ต้องเป็นจริงก่อนเข้าขั้นนี้หลักฐานที่ต้องบันทึกความน่าจะเป็น (ตัวอย่างสมมติ)
1. ผู้สนใจมีปัญหาหรือความต้องการที่เราแก้ได้ และพูดคุยกับเราจริงชื่อผู้ติดต่อ ปัญหาที่แจ้ง วันที่คุยร้อยละ 5
2. คัดกรองผ่านรู้ผู้ตัดสินใจ งบคร่าว ๆ และกรอบเวลา (หัวข้อ 3)ชื่อและตำแหน่งผู้อนุมัติ ช่วงงบ วันที่อยากใช้งานร้อยละ 15
3. เสนอแนวทางและราคาลูกค้ายืนยันข้อกำหนดทางเทคนิค หรือเราสำรวจหน้างานแล้ว และส่งใบเสนอราคาให้ผู้ตัดสินใจใบเสนอราคา บันทึกการประชุม ข้อกำหนดที่ยืนยันร้อยละ 30
4. ต่อรองและขอเงื่อนไขผู้ตัดสินใจเข้าร่วมแล้ว ลูกค้าต่อรองราคา เงื่อนไขชำระเงิน หรือกำหนดส่ง และมีคู่แข่งที่ระบุได้ประเด็นที่ต่อรอง ใครเป็นคู่แข่ง วันนัดตัดสินใจร้อยละ 60
5. รอเอกสารสั่งซื้อลูกค้าแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรว่าเลือกเรา และกำลังออก PO หรือเซ็นสัญญาอีเมลหรือหนังสือยืนยัน ร่าง POร้อยละ 85
6. ชนะได้รับ PO หรือสัญญาที่ผู้มีอำนาจลงนาม และเงื่อนไขตรงกับที่เราเสนอหรือตกลงกันแล้วPO สัญญา หนังสือรับรองนิติบุคคลร้อยละ 100
7. แพ้หรือยกเลิกลูกค้าปฏิเสธ เลือกรายอื่น หรือไม่มีการตอบเกินกฎดีลค้าง (หัวข้อ 4)เหตุผลที่แพ้ (หัวข้อ 4)0

ข้อสังเกตในการใช้

  • ขยับถอยหลังได้ ถ้าหลักฐานหาย เช่น ผู้อนุมัติที่เคยนัดไว้ย้ายตำแหน่ง ดีลต้องถอยกลับขั้นที่หลักฐานยังครบ
  • ความน่าจะเป็นต้องมาจากข้อมูลของเราเอง ตัวเลขข้างบนเป็นตัวอย่างสมมติ แม้ระบบ CRM ทั่วไปจะมีค่าตั้งต้นให้ ก็ไม่ใช่ค่าที่ตรงกับกิจการเรา (หัวข้อ 6)
  • ขั้นละหนึ่งหลักฐานหลัก อย่าให้เซลส์ติ๊กขั้นเองโดยไม่แนบอะไร หัวหน้าทีมสุ่มตรวจเดือนละครั้ง
  • ไม่ต้องมีหลายขั้นเกินไป SME ส่วนใหญ่ใช้ 5 ถึง 7 ขั้นก็พอ ขั้นที่เพิ่มมาต้องมีหลักฐานต่างจากขั้นเดิมจริง

3. คัดกรองผู้ตัดสินใจ งบ และเวลา อย่างไรก่อนส่งใบเสนอราคา

ก่อนทำใบเสนอราคาที่ต้องใช้เวลาคำนวณต้นทุน ควรผ่านการคัดกรองสามเรื่องนี้ ถ้ายังตอบไม่ได้ ดีลยังอยู่ขั้น 1 ไม่ควรเข้าขั้น 3

เรื่องคำถามที่ใช้ถามลูกค้าตอบแบบไหนถือว่าผ่าน
ผู้ตัดสินใจใครเป็นคนอนุมัติการซื้อนี้ มีใครอีกที่ต้องเห็นด้วย ขั้นตอนอนุมัติเป็นอย่างไรได้ชื่อและตำแหน่ง และมีโอกาสคุยกับคนนั้นหรือผ่านคนที่มีสายตรง
งบงบสำหรับงานนี้อยู่ในช่วงใด อนุมัติไว้แล้วหรือต้องขอใหม่ จ่ายจากงบลงทุนหรืองบประจำลูกค้าบอกช่วงงบได้ หรือยืนยันว่ามีงบแล้ว ถ้าต้องขอใหม่ ต้องรู้ว่าขอเมื่อไร
เวลาต้องการใช้งานเมื่อไร ถ้าช้ากว่านั้นเกิดอะไรขึ้นมีวันที่หรือเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องตัดสินใจ เช่น เครื่องเก่าเสียบ่อย หรือมีคำสั่งผลิตรออยู่

เรื่องที่ควรเพิ่มสำหรับ B2B

  • ถามเรื่องคู่แข่งและทางเลือกอื่น รวมถึง "ไม่ซื้อเลย" ซึ่งมักเป็นคู่แข่งที่ใหญ่ที่สุด
  • ถามเงื่อนไขชำระเงินที่ลูกค้าคาดหวังตั้งแต่ต้น เพราะกระทบเงินสด (หัวข้อ 6) และกระทบนโยบายเครดิตของเรา
  • ถามว่าลูกค้าต้องใช้เอกสารอะไรในการอนุมัติ เช่น ใบเสนอราคา 3 ราย หนังสือรับรองบริษัท ถ้าลูกค้าขอใบเสนอราคาเพื่อ "ครบ 3 ราย" ให้ถามต่อว่ามีรายใดที่ตั้งใจเลือกอยู่แล้วหรือไม่
  • ตัดสินว่าจะเสียเวลาทำใบเสนอราคาแบบละเอียดหรือไม่ ดีลที่ยังไม่ผ่านการคัดกรองอาจส่งเพียงช่วงราคาประมาณการ โดยระบุชัดว่าไม่ใช่คำเสนอที่ผูกพัน

การเลือกลูกค้ากลุ่มที่เหมาะกับกิจการมาตั้งแต่ต้นช่วยให้ ไปป์ไลน์ มีดีลคุณภาพขึ้น อ่านต่อใน เลือกกลุ่มลูกค้า B2B

4. ดีลค้างคืออะไร และจะบันทึกเหตุผลที่แพ้อย่างไร

ดีลค้าง (stale deal) คือดีลที่ไม่มีความเคลื่อนไหวจากฝั่งลูกค้านานเกินปกติของกิจการ ดีลค้างทำให้ยอดพยากรณ์โตเกินจริงและทำให้ทีมขายเสียเวลาโทรตามคนที่ไม่ได้ตั้งใจซื้อ

กติกาที่ใช้ได้ (ตัวอย่างสมมติ ปรับตามรอบการขายของกิจการ)

  1. หาอายุเฉลี่ยของดีลที่ชนะย้อนหลัง เช่น 70 วัน
  2. ตั้งเกณฑ์เตือนที่ประมาณ 1.5 เท่า ของค่านั้น ดีลที่อยู่ในขั้นเดิมเกินเกณฑ์ต้องมีวันนัดครั้งถัดไปที่ลูกค้ายืนยัน
  3. ตั้งเกณฑ์ปิดที่ประมาณ 2 เท่า หรือไม่มีการติดต่อกลับหลังตามครบสามครั้งในสามช่องทาง ให้ย้ายเป็น "ไม่ตอบ" และเอาออกจากยอดพยากรณ์
  4. ดีลที่ย้ายออกอาจกลับมาได้ โดยเริ่มที่ขั้นที่หลักฐานปัจจุบันรองรับ ไม่ใช่ขั้นเดิม

บันทึกเหตุผลที่แพ้ทุกดีล ด้วยรายการให้เลือก เพื่อให้นับได้ และมีช่องเขียนเพิ่มเฉพาะกรณีสำคัญ

เหตุผลที่แพ้ตัวอย่างความหมายสิ่งที่ปรับได้
ราคาคู่แข่งถูกกว่า หรือเกินงบตรวจการคัดกรองงบ ปรับรูปแบบข้อเสนอ ดูเรื่อง ลดราคาเพื่อเพิ่มยอดขาย ก่อนลดทุกครั้ง
เงื่อนไขชำระเงินต้องการเครดิตนานกว่าที่เรายอมให้ทบทวนนโยบายเครดิต (นโยบายเครดิตลูกค้า)
คุณสมบัติหรือสเปกสินค้าไม่ตรงความต้องการปรับสินค้า หรือหยุดเสนอให้กลุ่มลูกค้านี้
เลือกรายเดิม/คู่แข่งมีเจ้าประจำอยู่แล้วตรวจว่าคัดกรองคู่แข่งตั้งแต่ขั้น 2 หรือไม่
ไม่ตัดสินใจโครงการเลื่อนหรือยกเลิกตรวจว่ามีเหตุให้ต้องตัดสินใจจริงตั้งแต่ขั้น 2 หรือไม่
ไม่ตอบติดต่อไม่ได้เกินเกณฑ์ปิดตรวจว่าส่งใบเสนอราคาให้ผู้ตัดสินใจหรือไม่
เวลาส่งมอบเราส่งไม่ทันตามที่ต้องการทบทวนกำลังผลิตหรือสต็อก

ทุกเดือน นับเหตุผลที่แพ้ตามจำนวนและมูลค่า ถ้าเหตุผลเดียวกันเกินหนึ่งในสามของดีลที่แพ้ นั่นคือเรื่องที่ควรแก้ก่อน ไม่ใช่ให้เซลส์ "ตามให้หนักขึ้น"

5. มูลค่าโอกาส ยอดคาดว่าจะปิด และเงินสดที่คาดว่าจะเข้า ต่างกันอย่างไร

สามตัวเลขนี้ตอบคำถามต่างกัน และมักถูกเอามาปนจนเจ้าของวางแผนเงินสดผิด

ตัวเลขคำนวณอย่างไรตอบคำถามอะไร
มูลค่าโอกาสผลรวมมูลค่าดีลที่ยังเปิดอยู่ไปป์ไลน์ ใหญ่แค่ไหน ใช้ดูว่ามีดีลพอหรือไม่
ยอดที่คาดว่าจะปิด (weighted)มูลค่าดีล × ความน่าจะเป็นของขั้นเดือนหรือไตรมาสนี้คาดว่าจะได้ใบสั่งซื้อรวมเท่าไร
เงินสดที่คาดว่าจะเข้ายอดถ่วงน้ำหนัก จัดตามเดือนที่เงินเข้าจริง ตามเงื่อนไขมัดจำ งวดชำระ และเครดิตเทอมเดือนใดมีเงินพอจ่ายซัพพลายเออร์ เงินเดือน และค่าเช่า

ยอดถ่วงน้ำหนักเป็นค่าเฉลี่ยของหลายดีล ไม่ใช่คำทำนายดีลใดดีลหนึ่ง ดีลมูลค่าสูงหนึ่งดีลที่แพ้อาจทำให้ยอดจริงต่ำกว่าพยากรณ์มาก ถ้า ไปป์ไลน์ มีดีลน้อยกว่าประมาณ 20 ดีล ควรดูเป็นช่วง (ดีที่สุด ปานกลาง แย่ที่สุด) มากกว่าตัวเลขเดียว

6. ตัวอย่างสมมติ: ดีลเดียวกันปิดเดือนนี้ เงินเข้าเมื่อไร

ตัวอย่างสมมติ ผู้ขายเครื่องจักรบรรจุภัณฑ์ สรุป ไปป์ไลน์ ณ ต้นเดือนพฤศจิกายน ตัวเลขทั้งหมดไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม

ดีลมูลค่า (บาท)ขั้นความน่าจะเป็นยอดถ่วงน้ำหนัก (บาท)คาดว่าปิดเงื่อนไขชำระเงิน
A เครื่องบรรจุอัตโนมัติ1,200,0004ร้อยละ 60720,000พฤศจิกายนมัดจำร้อยละ 30 เมื่อออก PO ส่วนที่เหลือชำระ 30 วันหลังส่งมอบ ส่งมอบ 45 วันหลัง PO
B สายพานและติดตั้ง800,0003ร้อยละ 30240,000ธันวาคมเครดิต 60 วันหลังส่งมอบ ส่งมอบ 30 วันหลัง PO
C อะไหล่และบริการ500,0002ร้อยละ 1575,000มกราคมเงินสดเมื่อส่งมอบ
D โครงการขยายโรงงาน2,000,0003 (ค้าง)ร้อยละ 30600,000ไม่ระบุยังไม่ตกลง
รวม4,500,0001,635,000

ดีล D ส่งใบเสนอราคาไปแล้ว 90 วัน ไม่มีผู้ตัดสินใจเข้าร่วมประชุม และไม่มีวันนัดครั้งถัดไป เกินเกณฑ์ปิดในหัวข้อ 4 จึงถอดออกจากยอดพยากรณ์ (ความน่าจะเป็นเป็น 0) เหลือยอดถ่วงน้ำหนักจากดีล A ถึง C เท่ากับ 720,000 + 240,000 + 75,000 = 1,035,000 บาท

ตารางเงินสดที่คาดว่าจะเข้า (ตัวอย่างสมมติ คำนวณจากยอดถ่วงน้ำหนักของดีล A ถึง C ตามตารางข้างต้น)

เดือนที่มาเงินเข้าที่คาดไว้ (บาท)
พฤศจิกายนมัดจำดีล A: 1,200,000 × ร้อยละ 30 × ร้อยละ 60216,000
ธันวาคมไม่มี0
มกราคมไม่มี0
กุมภาพันธ์งวดที่เหลือของดีล A (840,000 × ร้อยละ 60 = 504,000) และดีล C (500,000 × ร้อยละ 15 = 75,000)579,000
มีนาคมดีล B: ปิดธันวาคม ส่งมอบมกราคม เครดิต 60 วัน (800,000 × ร้อยละ 30)240,000
รวม1,035,000

สิ่งที่ตารางนี้บอก

  • ยอดที่คาดว่าจะปิด 1,035,000 บาท แต่ในสามเดือนแรกคาดว่าจะมีเงินเข้าเพียง 216,000 บาท ถ้าวางแผนจ่ายค่าวัตถุดิบหรือซื้อเครื่องจากซัพพลายเออร์ตามยอดปิด จะขาดเงินสดโดยไม่รู้ตัว
  • ดีลที่มัดจำดีกว่า ทำให้เงินเข้าเร็วกว่าและลดความเสี่ยงลูกค้ายกเลิก เงื่อนไขชำระเงินจึงเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ขาย ไม่ใช่เรื่องที่ฝ่ายบัญชีค่อยมาจัดการทีหลัง
  • ถ้าดีล B ลูกค้าขอขยายเครดิตจาก 60 เป็น 90 วัน เงินเข้าเลื่อนจากมีนาคมเป็นเมษายน การตัดสินใจให้เครดิตควรทำด้วยตัวเลขแบบนี้ ดู นโยบายเครดิตลูกค้า
  • ความน่าจะเป็นต่อขั้นที่ใช้ในตัวอย่างเป็นสมมติ ถ้าข้อมูลจริงบอกว่าดีลที่เคยอยู่ขั้น 3 ปิดได้เพียงร้อยละ 20 ให้ใช้ร้อยละ 20 แล้วผลรวมจะเปลี่ยน

วิธีคำนวณความน่าจะเป็นจากข้อมูลจริง: ย้อนหลัง 12 เดือน เลือกดีลที่เคยเข้าขั้น 3 ทั้งหมด นับว่าปิดได้กี่ดีล ถ้ามีดีลน้อยกว่า 15 ถึง 20 ดีล ผลยังแกว่งมาก ให้ใช้ค่าประมาณระดับกว้าง และเฝ้าดูต่อ

7. ผู้บริหารควรประชุม ไปป์ไลน์ อย่างไร และเกี่ยวกับค่าตอบแทนเซลส์อย่างไร

ประชุม ไปป์ไลน์ สัปดาห์ละไม่เกิน 30 นาที โฟกัสที่ การเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่ไล่อ่านทุกดีล

  1. ดีลที่เข้าขั้น 4 ขึ้นไปในสัปดาห์นี้ และหลักฐานที่มี
  2. ดีลที่ถอยขั้นหรือแพ้ พร้อมเหตุผลที่เลือกจากรายการ
  3. ดีลที่เกินเกณฑ์เตือน ใครจะทำอะไร และภายในวันใด
  4. ดีลมูลค่าสูงที่ต้องการผู้บริหารช่วย เช่น ขอพบผู้ตัดสินใจ

สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยง คือเอาตัวเลข ไปป์ไลน์ ไปผูกกับโบนัสแบบตรง ๆ เพราะเซลส์จะมีแรงจูงใจใส่ดีลเพิ่มหรือเลื่อนขั้นให้สวย ผูกกับผลลัพธ์ที่ตรวจสอบได้ เช่น ยอดที่ได้ PO และเงินที่เก็บได้จริง อ่านเพิ่มใน ออกแบบ KPI และค่าคอมมิชชันฝ่ายขาย

8. ใบเสนอราคาผูกพันเราแค่ไหน และควรเขียนเงื่อนไขอะไร

ใบเสนอราคาไม่ได้เป็นแค่เครื่องมือขาย แต่อาจเป็นคำเสนอทางกฎหมาย จุดที่ควรรู้

  • กำหนดยืนราคา มาตรา 354 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ระบุว่าคำเสนอจะทำสัญญาที่บ่งระยะเวลาให้ทำคำสนอง ไม่อาจถอนได้ภายในระยะเวลาที่บ่งไว้ ถ้าใบเสนอราคาของเราเข้าลักษณะคำเสนอและเขียนว่า "ยืนราคา 90 วัน" ในช่วงนั้นเราถอนไม่ได้ ต่อให้ราคาเหล็กหรือค่าเงินเปลี่ยน ใบเสนอราคาบางฉบับอาจเป็นเพียงการเชิญชวนให้ลูกค้าเสนอซื้อ ต้องดูถ้อยคำและพฤติการณ์จริง จึงควรเลือกวันยืนราคาให้สั้นเท่าที่ต้นทุนและสต็อกจัดการได้
  • ตอบรับล่วงเวลา ตามมาตรา 359 วรรคแรก คำสนองที่มาถึงล่วงเวลา ถือเป็นคำเสนอขึ้นใหม่ เราจึงมีทางเลือกว่าจะรับหรือไม่ และไม่ควรเงียบ ควรตอบเป็นลายลักษณ์อักษร
  • ตอบรับที่แก้เงื่อนไข ตามมาตรา 359 วรรคสอง คำสนองที่มีข้อความเพิ่มเติม ข้อจำกัด หรือข้อแก้ไข ถือเป็นคำบอกปัดและเป็นคำเสนอขึ้นใหม่ในตัว PO ที่แก้ราคา กำหนดส่ง ค่าปรับ หรือเงื่อนไขชำระเงิน จึงยังไม่ใช่สัญญาตามที่เราเสนอ ปัญหาและวิธีตรวจอยู่ใน ใบเสนอราคากับ PO ขัดกัน

เงื่อนไขที่ควรมีในใบเสนอราคามาตรฐาน

หัวข้อควรเขียนอะไร
กำหนดยืนราคาวันที่สิ้นสุดชัดเจน และเงื่อนไขหลังพ้นกำหนด
ขอบเขตสิ่งที่รวมและไม่รวม เช่น ติดตั้ง ฝึกอบรม ขนส่ง รับประกัน
ราคาและภาษีระบุว่ารวมหรือไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม และการปรับราคากรณีวัตถุดิบหรืออัตราแลกเปลี่ยนเปลี่ยนมาก
การชำระเงินมัดจำ งวดชำระ เครดิตเทอมนับจากวันใด
กำหนดส่งมอบนับจากวันที่ได้รับ PO และมัดจำ ไม่ใช่นับจากวันที่ออกใบเสนอราคา
เงื่อนไขของเราระบุว่าใช้เงื่อนไขการขายของเราเป็นหลัก และ PO ที่มีเงื่อนไขต่างต้องได้รับการยืนยันเป็นหนังสือ
ผู้ลงนามผู้มีอำนาจของเราที่ลงนามใบเสนอราคา

9. เงินมัดจำ อำนาจลงนาม และเครดิตเทอม กฎหมายช่วยป้องกันความเสี่ยงอย่างไร

เงินมัดจำ มาตรา 377 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ให้ถือว่ามัดจำเป็นพยานหลักฐานว่ามีสัญญา และเป็นประกันว่าจะปฏิบัติตามสัญญา มาตรา 378 วางหลักว่า ถ้าไม่ได้ตกลงเป็นอย่างอื่น มัดจำให้ส่งคืนหรือจัดเป็นการชำระหนี้บางส่วนเมื่อชำระหนี้ ให้ริบถ้าฝ่ายที่วางมัดจำละเลยไม่ชำระหนี้ หรือมีการเลิกสัญญาเพราะความผิดของฝ่ายนั้น และให้ส่งคืนถ้าฝ่ายที่รับมัดจำละเลยไม่ชำระหนี้ ในทางปฏิบัติ

  • เขียนให้ชัดว่าเงินก้อนนั้นเป็น มัดจำ หรือเป็น ค่างวดล่วงหน้า เพราะผลเมื่อลูกค้ายกเลิกต่างกัน
  • ระบุเงื่อนไขการริบหรือคืนในใบเสนอราคาและสัญญา แทนที่จะพึ่งหลักทั่วไป
  • ก่อนริบ ให้ตรวจข้อเท็จจริงเป็นรายกรณี เช่น ใครผิดสัญญา และเราพร้อมส่งมอบหรือไม่ ไม่ควรริบโดยอัตโนมัติ

อำนาจลงนามของลูกค้า มาตรา 70 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กำหนดว่านิติบุคคลต้องมีผู้แทน ตามที่กฎหมาย ข้อบังคับ หรือตราสารจัดตั้งกำหนด และความประสงค์ของนิติบุคคลแสดงออกโดยผู้แทน ดังนั้น PO หรือสัญญาที่ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อลงนามอาจไม่ผูกพันบริษัท ถ้าไม่ใช่ผู้มีอำนาจตามหนังสือรับรอง ขอหนังสือรับรองนิติบุคคลที่ออกไม่นานก่อนปิดดีลมูลค่าสูง ตรวจชื่อกรรมการ เงื่อนไขการลงนาม และตราประทับ หากผู้ลงนามไม่ใช่กรรมการ ขอหนังสือมอบอำนาจ ตรวจข้อมูลบริษัทได้ที่กรมพัฒนาธุรกิจการค้า

เครดิตเทอมและเงื่อนไขชำระเงิน ควรตกลงก่อนส่งของ และเขียนให้ตรงกันในใบเสนอราคา PO และใบแจ้งหนี้ ลูกค้าใหม่เริ่มด้วยเครดิตสั้นและวงเงินต่ำ ตามที่อธิบายใน นโยบายเครดิตลูกค้า และอย่านับดีลที่ยังไม่ผ่านการอนุมัติเครดิตเป็นยอดที่ปิดแล้ว

ความเสี่ยงจุดที่กฎหมายหรือเอกสารช่วยได้
ราคาเปลี่ยนระหว่างรอลูกค้ากำหนดยืนราคาสั้น พร้อมเงื่อนไขปรับราคา (มาตรา 354)
PO แก้เงื่อนไขตอบเป็นหนังสือก่อนเริ่มงาน (มาตรา 359)
ลูกค้ายกเลิกหลังเราสั่งของมัดจำที่ระบุชัดว่าเป็นมัดจำ (มาตรา 377 และ 378)
ผู้ลงนามไม่มีอำนาจตรวจหนังสือรับรองและหนังสือมอบอำนาจ (มาตรา 70)
ลูกค้าจ่ายช้าเครดิตเทอมที่เขียนชัด เอกสารส่งมอบที่ลงนาม

10. เริ่มปรับ ไปป์ไลน์ ที่มีอยู่ภายใน 30 วันได้อย่างไร

  • เขียนนิยามขั้นของ ไปป์ไลน์ 5 ถึง 7 ขั้น พร้อมหลักฐานที่ต้องมีทุกขั้น
  • คำนวณอัตราเปลี่ยนต่อขั้นจากดีลย้อนหลัง 12 เดือน แทนการใช้ตัวเลขสมมติ
  • เพิ่มช่องบันทึกผู้ตัดสินใจ ช่วงงบ และกรอบเวลา ก่อนอนุญาตให้ส่งใบเสนอราคา
  • ตั้งเกณฑ์เตือนและเกณฑ์ปิดดีลค้าง แล้วถอดดีลที่เกินเกณฑ์ออกจากยอดพยากรณ์
  • ทำรายการเหตุผลที่แพ้ ให้เซลส์เลือกทุกครั้งที่ปิดดีลแพ้
  • แยกรายงานเป็นสามชั้น คือมูลค่าโอกาส ยอดถ่วงน้ำหนัก และเงินสดที่คาดว่าจะเข้ารายเดือน
  • ตรวจแบบฟอร์มใบเสนอราคา: กำหนดยืนราคา มัดจำ เครดิตเทอม กำหนดส่งมอบ และเงื่อนไขต่อ PO
  • ก่อนปิดดีลมูลค่าสูง ขอหนังสือรับรองนิติบุคคลและตรวจผู้มีอำนาจลงนาม
  • ทบทวนความน่าจะเป็นของแต่ละขั้นทุกครึ่งปีหรือทุกปีด้วยข้อมูลจริง
  • ประชุม ไปป์ไลน์ สัปดาห์ละครั้งไม่เกิน 30 นาที โดยโฟกัสที่การเปลี่ยนแปลง

ถ้าต้องการนำตัวเลขพยากรณ์ไปใส่ในแผนเงินสดหรือแผนธุรกิจ ควรทำคู่กับ แผนกำไรขาดทุนและเงินสด เพื่อให้เห็นภาพรวมทั้งปี

อ่านเพิ่มเติม

นับดีลด้วยหลักฐานของลูกค้า ไม่ใช่ความรู้สึกของเซลส์ แยกมูลค่าโอกาส ยอดที่คาดว่าจะปิด และเงินที่คาดว่าจะเข้า และให้ใบเสนอราคา มัดจำ ผู้ลงนาม และเครดิตเทอมมีเอกสารที่ชัดเจนรองรับ

เราช่วยร่างและตรวจใบเสนอราคา เงื่อนไขการขาย สัญญาซื้อขาย และเอกสารมัดจำให้ธุรกิจไทย ปรึกษาเบื้องต้น โทร 092-254-2045 หรือ ส่งรายละเอียดให้เรา ดูเพิ่มเติมที่ สัญญาและเอกสารธุรกิจ และ จัดทำแผนธุรกิจ


คู่มือนี้เผยแพร่โดย สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม — สำนักงานกฎหมายในจังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งเมื่อปี 1986 เป็นข้อมูลทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยเฉพาะ

คำถามที่พบบ่อย

ส่งใบเสนอราคาเยอะแต่ปิดไม่ได้ ควรแก้ที่ไหนก่อน+

เริ่มจากกำหนดขั้นของ ไปป์ไลน์ ด้วยหลักฐาน (หัวข้อ 2) และคัดกรองผู้ตัดสินใจ งบ และเวลา ก่อนส่งใบเสนอราคา (หัวข้อ 3) เพราะใบเสนอราคาที่ส่งให้คนที่ไม่มีอำนาจซื้อหรือไม่มีงบ ไม่ใช่โอกาสขาย เป็นเพียงเอกสารที่ผูกพันเราไว้ จากนั้นดูดีลค้างและเหตุผลที่แพ้ (หัวข้อ 4) เพื่อรู้ว่ารั่วที่ขั้นใด

ควรใช้ความน่าจะเป็นของแต่ละขั้นเท่าไรในการพยากรณ์+

ไม่มีตัวเลขสากลที่ใช้ได้กับทุกกิจการ ตัวเลขในคู่มือนี้เป็นตัวอย่างสมมติ ควรคำนวณจากประวัติของกิจการเอง คือดีลที่เคยอยู่ในขั้นนั้นแล้วปิดได้กี่ส่วน อย่างน้อยย้อนหลัง 12 เดือน และปรับปีละครั้ง (หัวข้อ 5 และ 6)

ใบเสนอราคาที่ระบุกำหนดยืนราคา เราถอนก่อนครบกำหนดได้หรือไม่+

ถ้าใบเสนอราคาเข้าลักษณะคำเสนอจะทำสัญญาและระบุระยะเวลาให้ตอบรับไว้ มาตรา 354 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ถือว่าคำเสนอนั้นถอนไม่ได้ภายในระยะเวลาที่ระบุ จึงไม่ควรเขียนวันยืนราคายาวเกินกว่าที่ต้นทุนและสต็อกรับไหว ใบเสนอราคาบางฉบับอาจเป็นเพียงคำเชิญชวน ต้องดูถ้อยคำและพฤติการณ์จริง (หัวข้อ 8)

ลูกค้าส่ง PO ที่แก้เงื่อนไขจากใบเสนอราคา ถือว่าตกลงกันแล้วหรือไม่+

ไม่แน่เสมอไป ตามมาตรา 359 วรรคสอง คำสนองที่มีข้อความเพิ่มเติม มีข้อจำกัด หรือมีข้อแก้ไข ถือเป็นคำบอกปัดและเป็นคำเสนอขึ้นใหม่ในตัว ถ้าเรานิ่งเฉยแล้วเริ่มส่งของโดยไม่ตอบ อาจเกิดข้อโต้แย้งว่าเรารับเงื่อนไขของลูกค้า ควรยืนยันเงื่อนไขเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงาน (หัวข้อ 8)

เงินมัดจำที่รับจากลูกค้า ถ้าลูกค้ายกเลิกสั่งซื้อ ริบได้หรือไม่+

มาตรา 378 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ วางหลักว่า ถ้ามิได้ตกลงเป็นอย่างอื่น มัดจำให้ริบเมื่อฝ่ายที่วางมัดจำละเลยไม่ชำระหนี้ หรือมีการเลิกสัญญาเพราะความผิดของฝ่ายนั้น แต่ต้องเป็นเงินที่ให้ไว้ในฐานะมัดจำจริง (มาตรา 377) จึงควรเขียนในใบเสนอราคาและ PO ให้ชัดว่าเป็นมัดจำหรือเป็นค่างวดล่วงหน้า และตรวจข้อเท็จจริงเป็นรายกรณีก่อนริบ (หัวข้อ 9)

ใครลงนามสัญญาแทนบริษัทลูกค้าได้บ้าง+

มาตรา 70 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กำหนดว่านิติบุคคลแสดงเจตนาผ่านผู้แทนตามที่กฎหมาย ข้อบังคับ หรือตราสารจัดตั้งกำหนด ในทางปฏิบัติจึงต้องขอหนังสือรับรองนิติบุคคลที่ออกไม่นาน ตรวจชื่อกรรมการผู้มีอำนาจและเงื่อนไขการลงนาม แล้วเทียบกับผู้ที่ลงนามจริง (หัวข้อ 9)

Lawyer-client handshake symbolizing trust at Suwanvara Law Firm

พร้อมรับฟังเรื่องของคุณ

ปรึกษาเบื้องต้นกับทนายความผู้เชี่ยวชาญของเรา