ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
SUWANVARA LAWFIRM
บริษัท สุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม จำกัด
SUWANVARA LAWFIRM
SUWANVARA LAWFIRM
บริษัท สุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม จำกัด
คู่มือคดีแพ่ง

สืบทรัพย์ลูกหนี้ทำอะไรได้ตามกฎหมาย: ข้อมูลใดตรวจได้ ข้อมูลใดต้องผ่านศาล

คู่มือเจ้าหนี้: แยกข้อมูลลูกหนี้เป็นข้อมูลสาธารณะ ข้อมูลทะเบียนที่ตรวจผ่านช่องทางที่ชอบด้วยกฎหมาย และข้อมูลที่ต้องผ่านกระบวนการศาล เปรียบเทียบก่อนฟ้องกับหลังคำพิพากษา ใช้เอกสารที่เจ้าหนี้มีอยู่ และส่งข้อมูลให้ทนายโดยไม่เกินจำเป็น

สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม— ทีมคดีแพ่งและบังคับคดี20 พฤศจิกายน 256916 นาที
สืบทรัพย์ลูกหนี้ทำอะไรได้ตามกฎหมาย: ข้อมูลใดตรวจได้ ข้อมูลใดต้องผ่านศาล

คำตอบหลัก

การสืบทรัพย์ที่ชอบด้วยกฎหมายไม่ใช่การ "เปิดดู" ข้อมูลของลูกหนี้ทุกอย่าง มันคือการรวบรวมและตรวจข้อมูลจากสามกลุ่มที่เข้าถึงได้ไม่เท่ากัน คือ ข้อมูลสาธารณะ (เช่น ข้อมูลนิติบุคคลที่ DBD เผยแพร่) ข้อมูลทะเบียนที่ตรวจได้ผ่านช่องทางที่ชอบด้วยกฎหมาย ตามสิทธิและเงื่อนไขของแต่ละหน่วยงาน และ ข้อมูลที่เข้าถึงได้ผ่านกระบวนการศาลเท่านั้น เช่น การที่ศาลไต่สวนลูกหนี้ตามมาตรา 277 หลังมีคำพิพากษา

ผลที่ได้เป็นภาพ ณ วันที่ตรวจ ไม่ใช่ยอดเงินที่ลูกหนี้มีอยู่วันนี้ และไม่มีใครตามกฎหมายที่รู้แค่ชื่อแล้วเปิดดูบัญชีธนาคารหรือยอดเงินของลูกหนี้ทุกแห่งได้ สำนักงานไม่ใช้ข้อมูลหลุด การติดสินบน การหลอกถามข้อมูล หรือการเจาะระบบ เพราะข้อมูลแบบนั้นทำร้ายคดีของเจ้าหนี้เอง

ท่านอยู่ขั้นไหนอ่านหัวข้อใดเป็นพิเศษ
ยังไม่ฟ้องหัวข้อ 1–2, 3 (ส่วนก่อนฟ้อง), 4–7 เพื่อรู้ว่าตรวจอะไรได้ก่อนตัดสินใจ
ฟ้องแล้ว (ระหว่างพิจารณา)หัวข้อ 3 (ส่วนระหว่างพิจารณา), 5–7 และ 9
ชนะคดีแล้วหัวข้อ 3 (มาตรา 277), 4, 7 และ 8

1. สืบทรัพย์ตามกฎหมายคืออะไร และไม่ใช่อะไร

สืบทรัพย์ในความหมายของสำนักงานคือ การตรวจว่าลูกหนี้มีทรัพย์หรือสิทธิเรียกร้องที่ อาจถูกบังคับคดีได้ หรือไม่ โดยใช้ข้อมูลที่ได้มาอย่างชอบ ตามหลักที่ว่าเจ้าหนี้มีสิทธิเรียกชำระหนี้จากทรัพย์สินของลูกหนี้ รวมถึงเงินหรือทรัพย์ที่บุคคลอื่นค้างลูกหนี้ (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 214)

เป็นไม่เป็น
ตรวจข้อมูลที่เผยแพร่หรือเปิดให้ตรวจตามสิทธิการเข้าถึงบัญชีธนาคาร ข้อมูลโทรศัพท์ หรือข้อมูลส่วนตัวของลูกหนี้โดยไม่มีอำนาจ
อ่านเอกสารที่เจ้าหนี้มีอยู่โดยชอบและสรุปเป็นรายการทรัพย์ที่ควรตรวจต่อการติดตามลูกหนี้หรือบุคคลรอบตัว หรือการหลอกถามข้อมูลจากพนักงานหรือเพื่อนบ้าน
รายงานว่าตรวจอะไร พบอะไร ไม่พบอะไร และเมื่อไรคำรับรองว่าจะพบทรัพย์
เตรียมคำขอที่ต้องให้ศาลสั่ง เมื่อเข้าเงื่อนไขการยึดหรืออายัดด้วยตนเอง การยึดทรัพย์ต้องทำโดยเจ้าพนักงานบังคับคดีตามคำสั่งศาล

คำถามว่า "ฟ้องแล้วคุ้มหรือไม่" และงบประมาณ เป็นหัวข้อของบทความ สืบทรัพย์ลูกหนี้ก่อนฟ้องคดี: ต้องตรวจอะไร และประเมินอย่างไรว่าฟ้องแล้วคุ้ม บทความนี้เน้นอีกด้านหนึ่ง คือข้อมูลชนิดใดตรวจได้ ชนิดใดไม่ได้ และเพราะเหตุใด

2. ข้อมูลของลูกหนี้แบ่งเป็นกี่กลุ่ม และเข้าถึงได้อย่างไร

กลุ่มตัวอย่างใครเป็นผู้เข้าถึงข้อจำกัดที่ต้องรู้
(ก) ข้อมูลสาธารณะข้อมูลนิติบุคคลและงบการเงินที่เผยแพร่ใน DBD DataWarehouse+ เว็บไซต์หรือป้ายธุรกิจของลูกหนี้ ประกาศหรือข่าวที่เผยแพร่ทุกคนอาจไม่เป็นปัจจุบัน เป็นภาพย้อนหลัง ค้นด้วยชื่อ ชื่อซ้ำจึงสับสนได้
(ข) ข้อมูลทะเบียนผ่านช่องทางที่ชอบด้วยกฎหมายการตรวจข้อมูลที่ดิน ยานพาหนะ หรือทะเบียนอื่นกับหน่วยงานที่รับผิดชอบผู้ที่มีสิทธิและเงื่อนไขตามที่หน่วยงานนั้นกำหนด มักต้องระบุข้อมูลของทรัพย์ให้ชัดต้องมีข้อมูลระบุทรัพย์ บางกรณีต้องมีเอกสารหรือเหตุผลประกอบ หน่วยงานเป็นผู้กำหนดว่าให้ข้อมูลได้ถึงเพียงใด
(ค) ข้อมูลที่ต้องผ่านกระบวนการศาลศาลไต่สวนลูกหนี้หรือบุคคลอื่นเรื่องทรัพย์สิน และสั่งให้ส่งเอกสารตามมาตรา 277 หลังมีคำพิพากษาเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา โดยยื่นคำร้องต่อศาลศาลต้องเห็นเหตุอันสมควร คำตอบขึ้นกับผู้ถูกเรียกและเอกสาร ไม่มีการรับรองว่าจะได้ข้อมูลครบ

(ก) ข้อมูลสาธารณะ

สำหรับบริษัทลูกหนี้ DBD DataWarehouse+ ระบุว่าให้ข้อมูลสถานะนิติบุคคล ที่อยู่ ทุนจดทะเบียน ประวัติการเปลี่ยนแปลง ผลการดำเนินงาน และงบการเงิน (งบกำไรขาดทุนและงบดุล) ข้อมูลที่เผยแพร่ ณ วันที่ตรวจ อาจไม่เป็นปัจจุบัน และงบการเงินคือภาพย้อนหลัง ไม่ใช่เงินที่มีอยู่วันนี้ วิธีอ่านงบเพื่อหาทรัพย์ดูในบทความ ลูกหนี้บริษัทไม่มีที่ดินและรถ: ทรัพย์และสิทธิเรียกร้องที่ควรตรวจ

(ข) ข้อมูลทะเบียนที่ตรวจผ่านช่องทางที่ชอบด้วยกฎหมาย

การตรวจกับหน่วยงานทะเบียนทำได้ตามสิทธิและเงื่อนไขของหน่วยงานนั้น ซึ่งแต่ละแห่งต่างกัน และอาจเปลี่ยนได้ ท่านจึงไม่ควรเชื่อว่าการตรวจจะตอบได้ครบทุกอย่าง สิ่งที่ควรเข้าใจมีสามข้อ

  1. ตรวจตามข้อมูลที่ระบุ ถ้ามีเลขโฉนดหรือทะเบียนรถ จะตรวจได้ตรงตัว ถ้ามีแต่ชื่อ อาจได้ผลที่ต้องยืนยันตัวตนอีกชั้น
  2. ชื่อผู้ใช้กับชื่อเจ้าของอาจไม่ตรงกัน รถที่ลูกหนี้ขับอาจเป็นชื่อบุคคลอื่นหรือบริษัทไฟแนนซ์
  3. พบทรัพย์ไม่เท่ากับยึดได้ ต้องดูภาระจำนอง สิทธิของเจ้าหนี้อื่น และเรื่องที่ผู้อื่นอ้างเป็นเจ้าของ

(ค) ข้อมูลที่ต้องผ่านกระบวนการศาล

เมื่อชนะคดีแล้ว ถ้าเจ้าหนี้ตามคำพิพากษามีเหตุอันสมควรเชื่อว่าลูกหนี้มีทรัพย์มากกว่าที่ตนทราบ หรือไม่ทราบว่าทรัพย์อยู่ที่ใด หรือสงสัยว่าทรัพย์ใดเป็นของลูกหนี้หรือไม่ เจ้าหนี้อาจยื่นคำร้องฝ่ายเดียวให้ศาลไต่สวนตามมาตรา 277 ศาลมีอำนาจออกหมายเรียกลูกหนี้หรือบุคคลอื่นที่เชื่อว่าให้ถ้อยคำเป็นประโยชน์มาศาล และสั่งให้ส่งเอกสารหรือวัตถุพยานที่เกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้ ตามกำหนดและเงื่อนไขที่ศาลเห็นสมควร

ข้อสำคัญคือ นี่เป็นกระบวนการของศาล ไม่ใช่การที่เจ้าหนี้หรือทนายค้นเอง คำตอบที่ได้ขึ้นกับสิ่งที่ผู้ถูกเรียกให้การและเอกสารที่ส่งมา และกฎหมายไม่ได้ทำให้ทุกบัญชีหรือทุกทรัพย์ปรากฏขึ้นเอง

3. ก่อนฟ้อง ระหว่างพิจารณา และหลังคำพิพากษา อำนาจต่างกันอย่างไร

สองขั้นนี้ต้องแยกกัน เพราะเจ้าหนี้มีเครื่องมือไม่เหมือนกัน

ก่อนฟ้องระหว่างพิจารณาหลังมีคำพิพากษา
ข้อมูลที่ใช้ได้ข้อมูลที่เจ้าหนี้มีโดยชอบ ข้อมูลสาธารณะ ข้อมูลทะเบียนตามสิทธิเหมือนก่อนฟ้อง และข้อมูลที่ปรากฏในคดีทั้งหมดทางซ้าย และการไต่สวนตามมาตรา 277
อำนาจบังคับให้ผู้อื่นให้ข้อมูลไม่มีไม่มี ยกเว้นกระบวนการพิจารณาของศาลในคดีมี ผ่านศาลตามมาตรา 277
ยึดหรืออายัดทำไม่ได้ขอให้ศาลสั่งยึดหรืออายัดไว้ก่อนพิพากษาได้ตามมาตรา 254 เมื่อเข้าเหตุตามมาตรา 255ขอบังคับคดีโดยเจ้าพนักงานบังคับคดี

ก่อนฟ้อง เจ้าหนี้มีเพียงข้อมูลที่มีอยู่และที่ตรวจได้ตามปกติ ไม่มีอำนาจบังคับให้ใครให้ข้อมูล

ระหว่างพิจารณา เจ้าหนี้อาจยื่นคำขอฝ่ายเดียวให้ศาลสั่งยึดหรืออายัดทรัพย์ (รวมถึงเงินหรือทรัพย์ที่บุคคลภายนอกค้างลูกหนี้) หรือห้ามโอนขาย ตามมาตรา 254 ศาลจะสั่งเมื่อเห็นว่าคำฟ้องมีเหตุผลพอสมควรและมีเหตุตามมาตรา 255 เช่น ลูกหนี้ตั้งใจย้าย ซ่อน โอน หรือขายทรัพย์เพื่อประวิงหรือขัดขวางการบังคับคดี เรื่องนี้ต้องมีหลักฐานความเสี่ยง ไม่ใช่เรื่องปกติ และไม่มีหลักประกันว่าศาลจะอนุญาต การยึดก่อนพิพากษาเป็นคำสั่งศาลเสมอ ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าหนี้ทำเอง

หลังคำพิพากษา เจ้าหนี้ขอให้ศาลไต่สวนตามมาตรา 277 ได้ และขอออกหมายบังคับคดีเพื่อให้เจ้าพนักงานบังคับคดียึดหรืออายัดทรัพย์ที่พบ ถ้าท่านทราบอยู่แล้วว่าลูกหนี้ฝากเงินกับธนาคารใด การอายัดสิทธิเรียกร้องนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ทำผ่านเจ้าพนักงาน ดูบทความ อายัดเงินฝากธนาคารของลูกหนี้ เมื่อต้องการรายละเอียด

ส่วนระยะเวลาขอบังคับคดี มาตรา 274 มีทั้งหลักสิบปี รายละเอียดสำหรับหนี้ที่ให้ชำระในอนาคตหรือเป็นงวด และการดำเนินการต่อกับทรัพย์หรือสิทธิเรียกร้องที่ดำเนินการไว้แล้วภายในกำหนด จึงไม่ควรย่อว่า "ขอหมายบังคับคดีครั้งเดียวแล้วตามยึดทรัพย์ใหม่ได้ตลอดไป" ดูภาพรวมที่ บังคับคดีภายใน 10 ปี

4. เอกสารที่เจ้าหนี้ถืออยู่แล้วบอกอะไรได้บ้าง

แหล่งข้อมูลที่ถูกกฎหมายและมักมีประโยชน์ที่สุดคือเอกสารที่เจ้าหนี้ได้มาโดยชอบอยู่แล้ว เพราะเกิดจากความสัมพันธ์ทางการค้าหรือสัญญาระหว่างกัน

เอกสารอาจชี้ไปที่อะไรข้อควรระวัง
สัญญา ใบเสนอราคา ใบสั่งซื้อชื่อนิติบุคคลที่ถูกต้อง ผู้ลงนาม ที่อยู่สำหรับส่งหนังสือ ผู้ค้ำประกันชื่อในเอกสารต้องตรงกับชื่อที่ฟ้อง
ใบส่งของ ใบแจ้งหนี้ ใบเสร็จที่อยู่ส่งสินค้า คลัง สถานที่ทำงานจริงที่อยู่ส่งของอาจไม่ใช่ที่อยู่ตามทะเบียน
หลักฐานการชำระ สลิป เช็คบัญชีที่ลูกหนี้เคยโอนเงินมาหรือสั่งจ่าย ธนาคารที่ใช้บัญชีที่เคยใช้ ไม่ใช่ยอดเงินวันนี้ และไม่ได้แปลว่ายังเปิดอยู่
สำเนาบัตรหรือเอกสารที่ลูกหนี้ให้ตอนเปิดบัญชีลูกค้าตัวตนของผู้ลงนาม ที่อยู่ตามบัตรใช้ตามวัตถุประสงค์ที่แจ้งไว้ ไม่เผยแพร่ต่อ (ดูหัวข้อ 7)
อีเมล ข้อความ ที่คุยกับลูกหนี้ผู้มีอำนาจที่ติดต่อ ข้อตกลงเพิ่มเติม ลูกค้าหรืองานที่ลูกหนี้พูดถึงเก็บทั้งบทสนทนาพร้อมวันที่ ไม่ตัดต่อ
ข้อมูลลูกค้าของลูกหนี้ที่เจ้าหนี้รู้จากการทำงานร่วมกันสิทธิเรียกร้องที่ลูกหนี้อาจมีใบเสนอราคาหรือใบสั่งซื้อเป็นเพียงความสัมพันธ์ทางการค้า ต้องดูว่าส่งมอบ ถึงกำหนด และไม่มีข้อโต้แย้งหรือไม่

เอกสารเหล่านี้ใช้ได้ทั้งตอนตัดสินใจก่อนฟ้อง ตอนยื่นคำร้องขอยึดหรืออายัดไว้ก่อน และตอนยื่นคำร้องมาตรา 277 เพื่อบอกศาลว่า "เหตุอันสมควรเชื่อ" ว่ามีทรัพย์นั้นมาจากอะไร

ข้อห้ามสำคัญ: เจ้าหนี้ต้องไม่เขียนหรือโทรไปบอกลูกค้าของลูกหนี้ให้จ่ายเงินให้เจ้าหนี้เอง การเปลี่ยนทางจ่ายเงินทำได้ด้วยคำสั่งอายัดของเจ้าพนักงานหรือศาลเท่านั้น

5. ทำไม "รู้ชื่อก็เปิดดูบัญชีธนาคารทุกแห่งได้" จึงไม่จริง

คำโฆษณาแบบนี้ฟังง่ายแต่ไม่ตรงกับช่องทางตามกฎหมาย ลองถามกลับสามข้อ

  1. แหล่งข้อมูลคืออะไร ไม่มีฐานข้อมูลสาธารณะที่เจ้าหนี้เปิดดูบัญชีเงินฝากและยอดเงินของคนอื่นได้จากชื่อ ถ้าผู้เสนอบอกว่า "มีคนใน" หรือ "ซื้อข้อมูลได้" คำถามคือข้อมูลนั้นออกมาจากไหนและใครอนุญาต
  2. ได้ข้อมูลอะไร ธนาคารรักษาข้อมูลลูกค้าเป็นความลับ ข้อมูลที่ได้โดยไม่ชอบมักเป็นภาพหน้าจอหรือรายการที่พิสูจน์ที่มาไม่ได้ และอาจผิดพลาด
  3. ใช้ข้อมูลนั้นทำอะไรต่อได้ แม้พบว่ามีเงินในบัญชี เจ้าหนี้ก็ยึดหรืออายัดเองไม่ได้ ต้องมีคำพิพากษาและหมายบังคับคดีก่อน ข้อมูลที่เอาไปใช้ในศาลไม่ได้จึงแทบไม่มีประโยชน์

และต่อให้ทราบชื่อธนาคาร เงินในบัญชีเปลี่ยนทุกวัน ยอดวันที่ตรวจอาจต่างจากวันที่ศาลมีคำสั่ง

สิ่งที่ทำได้จริงคือ ใช้ข้อมูลที่ถูกต้องตามช่องทางข้างต้น และเมื่อชนะคดีแล้วจึงให้ศาลไต่สวนตามมาตรา 277 หรืออายัดสิทธิเรียกร้องที่ทราบแล้วผ่านเจ้าพนักงาน

6. ข้อมูลที่ได้มาโดยไม่ชอบ ทำร้ายคดีของเจ้าหนี้อย่างไร

สำนักงานไม่ใช้ และไม่รับงานที่ต้องอาศัยข้อมูลหลุดหรือฐานข้อมูลที่ไม่ได้รับอนุญาต การให้เงินหรือผลประโยชน์แก่คนในหน่วยงานหรือธนาคาร การปลอมตัวหรือหลอกถามข้อมูลจากผู้อื่น (pretexting) และการเจาะบัญชีหรืออุปกรณ์ เหตุผลไม่ได้อยู่ที่ภาพลักษณ์ แต่เป็นผลต่อคดี

  • เสี่ยงความรับผิด ผู้ได้ข้อมูลและผู้ใช้ข้อมูลอาจต้องรับผิดทางอาญาหรือทางแพ่ง ตามพฤติการณ์และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง รวมถึงกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
  • ใช้ในศาลไม่ได้หรือเสียน้ำหนัก ข้อมูลที่ที่มาไม่ชอบอาจถูกคัดค้าน และทำให้ฝ่ายลูกหนี้ได้โอกาสโจมตีความน่าเชื่อถือของเจ้าหนี้
  • ยื่นขอยึดอายัดไม่ได้ คำขอต่อศาลต้องมีข้อมูลที่ยืนยันที่มาได้ ข้อมูลหลุดไม่อาจเป็นฐานของคำร้อง
  • สร้างความเสี่ยงต่อการทวงหนี้ การติดต่อบุคคลรอบตัวลูกหนี้หรือเปิดเผยหนี้ต่อผู้อื่นอาจขัดกับกฎเกณฑ์การทวงถามหนี้ ดู กฎการทวงหนี้สำหรับเจ้าหนี้
  • ทำให้ลูกหนี้ได้เปรียบ ลูกหนี้อาจใช้เรื่องนี้ร้องเรียน ฟ้องกลับ หรือต่อรองลดหนี้

ถ้ามีผู้เสนอบริการแบบนี้ ให้ถามวิธีได้มาเป็นลายลักษณ์อักษร และปรึกษาทนายก่อนตกลง

7. ส่งข้อมูลให้ทนายอย่างไรให้เป็นส่วนตัวและไม่เกินจำเป็น

ข้อมูลลูกหนี้ที่เป็นบุคคลธรรมดา (ชื่อ เลขบัตร ที่อยู่ เลขบัญชี) เป็นข้อมูลส่วนบุคคล เจ้าหนี้จึงควรเก็บและส่งเท่าที่จำเป็นต่อการเรียกร้องสิทธิ การใช้ข้อมูลเพื่อก่อตั้งหรือใช้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมายอาจมีฐานทางกฎหมายรองรับ แต่ขึ้นกับข้อเท็จจริง และไม่ได้แปลว่าจะเผยแพร่หรือส่งต่อได้อย่างอิสระ

แนวทางที่ควรทำ

  • ส่งเฉพาะสิ่งที่เกี่ยวข้องกับหนี้นี้ ไม่ต้องส่งทั้งโฟลเดอร์ลูกค้า ตัดหน้าที่ไม่เกี่ยวออก หรือระบุว่าเอกสารส่วนใดสำคัญ
  • ส่งผ่านช่องทางที่ส่วนตัว เช่น อีเมลของสำนักงานหรือลิงก์แชร์ที่จำกัดสิทธิ์และตั้งวันหมดอายุ ไม่โพสต์ในกลุ่มแชตที่มีคนนอก ไม่ลงโซเชียล ไม่ส่งในกลุ่มพนักงานทั่วไป
  • จำกัดคนที่เห็น ให้เฉพาะผู้รับผิดชอบเรื่องหนี้ภายในบริษัทเข้าถึงไฟล์
  • อย่ารวบรวมข้อมูลเพิ่ม ถ้าไม่แน่ใจว่าได้มาโดยชอบหรือไม่ ให้บอกทนายและยังไม่ใช้ อย่าไปขอหรือซื้อเพิ่ม
  • บอกที่มา ระบุว่าเอกสารแต่ละฉบับได้มาเมื่อไร จากใคร ตามสัญญาหรือการติดต่อใด
  • เก็บต้นฉบับไว้ ส่งสำเนา ไม่แก้ไข ไม่ตัดต่อภาพหน้าจอ
  • ลบหรือเก็บอย่างเหมาะสมเมื่อเสร็จงาน ตามนโยบายภายในของบริษัท

สำหรับข้อมูลที่ใช้ตัวบุคคล เช่น สำเนาบัตรประชาชน ควรใช้เฉพาะวัตถุประสงค์ที่แจ้งไว้ตอนเก็บ ถ้าไม่แน่ใจว่าบริษัทมีนโยบายความเป็นส่วนตัวรองรับหรือไม่ ควรตรวจก่อนส่งต่อ ส่วนการจัดทำเอกสารสนับสนุนการสั่งงานทนายดูเพิ่มที่ ส่งงานทวงหนี้ให้ทนายไทย: หลักฐาน งบประมาณ และการรายงาน

8. เจ้าหนี้ควรได้รับอะไรกลับมา และควรตรวจซ้ำเมื่อไร

งานสืบทรัพย์ที่ดีควรจบด้วยเอกสารที่อ่านแล้วตัดสินใจต่อได้ ไม่ใช่คำว่า "พบ" หรือ "ไม่พบ" เพียงคำเดียว

  • รายการสิ่งที่ตรวจ และช่องทางที่ใช้แต่ละรายการ
  • วันที่ตรวจแต่ละรายการ
  • สิ่งที่พบ พร้อมเอกสารหรือที่มา
  • สิ่งที่ไม่พบ และเหตุที่เป็นไปได้ (ไม่มี ตรวจไม่ถึง ข้อมูลไม่พอ)
  • ข้อสังเกตที่ยังต้องยืนยัน แยกจากข้อเท็จจริงที่ยืนยันแล้ว
  • ภาระและสิทธิที่เห็นแล้ว เช่น จำนอง ไฟแนนซ์ หรือผู้อ้างว่าเป็นเจ้าของ
  • ข้อจำกัดของข้อมูลชุดนี้
  • ทางเลือกขั้นต่อไป เช่น ฟ้อง เจรจา ขอคุ้มครองชั่วคราว ตรวจเพิ่ม หรือรอ พร้อมข้อดีข้อเสีย
  • เหตุที่ควรตรวจซ้ำ และเวลาที่เหมาะสม

ลูกหนี้ไม่มีทรัพย์วันนี้ ควรตรวจซ้ำหรือไม่ ขึ้นกับสถานการณ์ ทรัพย์และสิทธิเรียกร้องเปลี่ยนได้ เช่น ลูกหนี้ทำสัญญาใหม่ มีงบการเงินใหม่ หรือซื้อทรัพย์ ควรกำหนดเหตุที่ทำให้ตรวจใหม่ และชั่งว่าคุ้มกับเวลาและค่าใช้จ่ายหรือไม่ การตรวจซ้ำไม่รับรองว่าจะพบ ถ้าผลคือไม่พบอะไรเลย ดูแนวทางต่อที่ สืบทรัพย์แล้วไม่พบอะไร: แผนขั้นต่อไป

9. ตัวอย่างสมมุติ: สามข้อเสนอที่เจ้าหนี้อาจได้ยิน

ตัวอย่างนี้เป็นสมมุติเพื่อประกอบคำอธิบาย ไม่ใช่เรื่องของลูกความจริง ตัวเลขและเหตุการณ์ไม่ใช่ข้อมูลจริง

บริษัทผู้ขายวัสดุแห่งหนึ่ง (สมมุติ) ขายสินค้าให้ลูกค้ารายหนึ่งแล้วค้างชำระ ผู้บริหารได้ยินสามข้อเสนอ

ข้อเสนอควรตอบอย่างไร
ผู้รับจ้างรายหนึ่ง "เปิดบัญชีธนาคารลูกหนี้ให้ดูได้ รู้แค่ชื่อ"ไม่รับ ไม่มีช่องทางตามกฎหมายแบบนั้น และข้อมูลที่ได้ใช้ในศาลไม่ได้
เพื่อนในวงการบอกว่า "ลูกหนี้มีรถหลายคัน"จดไว้เป็นข้อสังเกต ให้ทนายตรวจทะเบียนผ่านช่องทางที่ชอบด้วยกฎหมาย เจ้าของตามทะเบียนอาจเป็นคนอื่น
ฝ่ายบัญชีของบริษัทมีใบสั่งซื้อและสลิปการโอนครั้งก่อนส่งให้ทนาย เพราะระบุตัวนิติบุคคล ผู้ลงนาม และบัญชีที่เคยใช้ได้ทันที

ทนายใช้เอกสารของบริษัทระบุตัวลูกหนี้ ตรวจข้อมูลนิติบุคคลที่เผยแพร่สาธารณะ ตรวจทะเบียนทรัพย์ที่ระบุได้ และรายงานผลพร้อมวันที่ตรวจ ถ้าชนะคดีและยังไม่ทราบว่าทรัพย์อยู่ที่ใด จึงพิจารณาขอให้ศาลไต่สวนตามมาตรา 277 ผลจะพบหรือไม่ และได้เงินเท่าใด ขึ้นกับทรัพย์ในความเป็นจริง ภาระจำนอง และสิทธิของเจ้าหนี้อื่น

เอกสารที่ควรเตรียม

  • ชื่อนิติบุคคลหรือบุคคลธรรมดาตามสัญญาและตามหนังสือรับรอง เลขทะเบียนนิติบุคคล
  • ที่อยู่ที่ใช้ทำธุรกิจ ที่ส่งสินค้า และที่ส่งเอกสาร
  • สัญญา ใบเสนอราคา ใบสั่งซื้อ ใบส่งของ ใบแจ้งหนี้ และหลักฐานการรับของ
  • หลักฐานการชำระครั้งก่อน เช่น สลิปโอน เช็ค พร้อมชื่อบัญชีที่ปรากฏ
  • ชื่อผู้ลงนาม ผู้ติดต่อ และผู้ค้ำประกัน (ถ้ามี) พร้อมหลักฐานการค้ำประกัน
  • อีเมลและข้อความโต้ตอบกับลูกหนี้ ทั้งบทสนทนา
  • ข้อมูลที่เคยตรวจเองแล้ว พร้อมวันที่และที่มา
  • หมายเหตุว่าเอกสารส่วนใดมีข้อมูลส่วนบุคคลของบุคคลอื่น

อย่าเข้าใจผิด

ความเข้าใจผิดความจริง
รู้ชื่อลูกหนี้ก็เปิดดูบัญชีธนาคารทุกแห่งได้ไม่มีช่องทางตามกฎหมายที่เจ้าหนี้ค้นบัญชีและยอดเงินจากชื่อ ข้อมูลที่ได้โดยไม่ชอบเสี่ยงต่อคดี
สืบทรัพย์เท่ากับยึดทรัพย์สืบทรัพย์คือการตรวจข้อมูล การยึดหรืออายัดต้องมีคำสั่งศาลหรือหมายบังคับคดี และทำโดยเจ้าพนักงาน
ข้อมูลที่ได้มา ใช้ได้เสมอถ้ามันจริงข้อมูลที่ได้มาโดยไม่ชอบอาจใช้ไม่ได้ และทำให้ผู้ใช้ต้องรับผิด
ก่อนฟ้องก็ให้ศาลไต่สวนลูกหนี้เรื่องทรัพย์ได้มาตรา 277 เป็นของเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา ก่อนฟ้องต้องใช้ข้อมูลที่มีและที่ตรวจได้ตามปกติ
พบรายชื่อทรัพย์แล้วแปลว่าจะได้เงินต้องดูจำนอง สิทธิของเจ้าหนี้อื่น เจ้าของที่แท้จริง และขั้นตอนบังคับคดี
ผลตรวจครั้งเดียวใช้ได้ตลอดเป็นภาพ ณ วันที่ตรวจ ทรัพย์และสิทธิเรียกร้องเปลี่ยนได้
ส่งข้อมูลลูกหนี้ให้ใครก็ได้ที่ช่วยตามหนี้ส่งเฉพาะที่จำเป็น ผ่านช่องทางส่วนตัว ให้ผู้ที่ต้องใช้จริง

อ่านเพิ่มเติม

สืบทรัพย์ที่ชอบด้วยกฎหมายคือการตรวจข้อมูลสาธารณะ ข้อมูลทะเบียนตามสิทธิ และเอกสารที่เจ้าหนี้มีอยู่ ส่วนข้อมูลที่เกินกว่านั้นต้องผ่านศาลหลังมีคำพิพากษา และไม่มีใครเปิดดูบัญชีธนาคารจากชื่อได้

เราสืบทรัพย์ผ่านช่องทางที่ชอบด้วยกฎหมาย ตรวจเอกสารและหลักฐาน ให้คำแนะนำว่าฟ้องหรือบังคับคดีคุ้มหรือไม่ ยื่นฟ้อง ขอบังคับคดี ติดตามเจ้าพนักงานบังคับคดี ดูแลการคัดค้านและการแบ่งเงิน และเจรจาผ่อนชำระหลังยึดหรืออายัด เราไม่รับรองว่าจะพบทรัพย์หรือเจ้าหนี้จะได้รับชำระ ไม่ค้นบัญชีธนาคาร และไม่ใช้วิธีที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายในการหาข้อมูล การได้รับเงินคืนขึ้นกับทรัพย์ สิทธิของผู้รับจำนองและเจ้าหนี้รายอื่น และข้อเท็จจริงของคดี ค่าบริการขึ้นอยู่กับขั้นของคดีและงานที่ต้องทำ ส่งเอกสารให้เราดูก่อน เราจะแจ้งขอบเขตงานและค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงาน ปรึกษาเบื้องต้นโทร 092-254-2045 หรือ ส่งรายละเอียดให้เรา ดู บริการสืบทรัพย์ และ คดีแพ่ง


คู่มือนี้เผยแพร่โดย สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม — สำนักงานกฎหมายในจังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งเมื่อปี 1986 เป็นข้อมูลทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยเฉพาะ

คำถามที่พบบ่อย

ไม่มีคำพิพากษา สืบทรัพย์ลูกหนี้ได้แค่ไหน+

ก่อนมีคำพิพากษา เจ้าหนี้ตรวจได้เฉพาะข้อมูลที่ตนมีโดยชอบ ข้อมูลที่เผยแพร่สาธารณะ และข้อมูลทะเบียนที่หน่วยงานเปิดให้ตรวจตามสิทธิและเงื่อนไขของหน่วยงานนั้น เจ้าหนี้ไม่มีอำนาจบังคับให้ลูกหนี้หรือบุคคลอื่นเปิดเผยข้อมูล การขอให้ศาลยึดหรืออายัดทรัพย์ไว้ก่อนพิพากษาตามมาตรา 254 และ 255 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ต้องมีเหตุว่าลูกหนี้อาจย้ายหรือโอนทรัพย์ และศาลเป็นผู้ตัดสิน ส่วนการให้ศาลไต่สวนลูกหนี้เรื่องทรัพย์สินตามมาตรา 277 ทำได้หลังมีคำพิพากษา (ดูหัวข้อ 3)

รู้แค่ชื่อบริษัท ต้องเตรียมข้อมูลอะไรเพิ่ม+

ชื่ออย่างเดียวมักไม่พอ เพราะชื่อซ้ำหรือคล้ายกันได้ ควรมีชื่อนิติบุคคลตามหนังสือรับรองหรือในสัญญา เลขทะเบียนนิติบุคคล ที่อยู่ที่ใช้ทำธุรกิจและที่ส่งเอกสาร ชื่อผู้ลงนามและผู้ติดต่อ และเอกสารการค้า เช่น ใบสั่งซื้อ ใบส่งของ ใบแจ้งหนี้ และหลักฐานการชำระ (ดูหัวข้อ 4 และหัวข้อ 7)

ลูกหนี้ไม่มีทรัพย์วันนี้ ควรตรวจซ้ำหรือไม่+

ผลตรวจเป็นภาพ ณ วันที่ตรวจ ทรัพย์และสิทธิเรียกร้องของลูกหนี้เปลี่ยนได้ ควรให้ทนายบันทึกวันที่ตรวจและสิ่งที่ตรวจไว้ แล้วกำหนดเหตุที่ควรตรวจใหม่ เช่น ลูกหนี้เริ่มทำสัญญาใหม่ งบการเงินปีใหม่เผยแพร่ หรือก่อนขั้นตอนที่มีค่าใช้จ่ายมาก การตรวจซ้ำไม่ได้แปลว่าจะพบทรัพย์ และเจ้าหนี้ควรประเมินว่าคุ้มกับเวลาและค่าใช้จ่ายหรือไม่ (ดูหัวข้อ 8)

สำนักงานจะรายงานความคืบหน้าและข้อจำกัดให้เจ้าหนี้อย่างไร+

รายงานเป็นลายลักษณ์อักษร ระบุว่าตรวจอะไรไปแล้ว ตรวจด้วยช่องทางใด วันที่ตรวจ พบอะไร ไม่พบอะไร ข้อมูลส่วนไหนเป็นเพียงข้อสังเกตที่ยังต้องยืนยัน และทางเลือกขั้นต่อไปพร้อมข้อดีข้อเสีย ไม่รับรองว่าจะพบทรัพย์หรือเจ้าหนี้จะได้รับชำระ (ดูหัวข้อ 8)

ผู้รับจ้างสืบทรัพย์ที่อ้างว่าเปิดบัญชีธนาคารลูกหนี้ได้ น่าเชื่อถือหรือไม่+

ควรระวังอย่างยิ่ง เจ้าหนี้ไม่มีช่องทางตามกฎหมายที่จะค้นบัญชีและยอดเงินของลูกหนี้ได้จากชื่อ ข้อมูลที่ได้มาโดยไม่ชอบอาจใช้เป็นพยานหลักฐานไม่ได้ อาจทำให้ผู้ใช้ต้องรับผิด และอาจเสียหายต่อคดีของเจ้าหนี้เอง (ดูหัวข้อ 5 และ 6)

Lawyer-client handshake symbolizing trust at Suwanvara Law Firm

พร้อมรับฟังเรื่องของคุณ

ปรึกษาเบื้องต้นกับทนายความผู้เชี่ยวชาญของเรา