คำตอบหลัก
Incoterms เป็นชุดกติกาของหอการค้านานาชาติ (ICC) ที่ใช้อธิบายหน้าที่ของผู้ขายและผู้ซื้อในการส่งสินค้าระหว่างประเทศ เช่น ส่งมอบที่ไหน ความเสี่ยงที่สินค้าเสียหายหรือสูญหายย้ายไปที่ผู้ซื้อเมื่อไร ใครจ่ายค่าขนส่ง ใครซื้อประกัน และใครทำพิธีการส่งออกหรือนำเข้า แต่กติกานี้ จะผูกพันก็ต่อเมื่อสัญญาอ้างถึง และควรระบุให้ครบว่าใช้ฉบับใดและสถานที่ใด เช่น "FOB ท่าเรือแหลมฉบัง Incoterms 2020"
สิ่งที่คนมักเข้าใจผิดคือคิดว่าเขียน FOB, CIF หรือ DDP แล้วสัญญาครบ จริง ๆ แล้ว Incoterms ไม่ได้กำหนด เวลาโอนกรรมสิทธิ์ เงื่อนไขการชำระเงิน หรือกฎหมายที่ใช้บังคับและวิธีระงับข้อพิพาท เรื่องเหล่านี้ต้องมีข้อสัญญาของตัวเอง ถ้าไม่เขียนไว้ เมื่อสินค้าเสียหายหรือเงินไม่เข้า คู่สัญญามักเถียงกันที่ช่องว่างเหล่านี้
คู่มือนี้พูดถึงสิ่งที่ต้องตรวจในสัญญาเมื่อเลือกกติกา ไม่ใช่การเลือกอัตราหรือเงื่อนไขที่ถูกที่สุด เรื่องค่าเงินกับเงื่อนไขชำระเงินดู ส่งออกและรับเงินเป็นดอลลาร์ และเรื่องสิทธิประโยชน์ทางภาษีของเครื่องจักรนำเข้าดู การนำเข้าเครื่องจักรสำหรับโรงงานแห่งใหม่
ใครควรอ่านส่วนไหน
| สถานะของคุณ | ส่วนที่ควรอ่าน |
|---|---|
| ยังไม่เซ็น | ข้อ 1 ถึง 6 เลือกกติกา ระบุฉบับและสถานที่ แล้วเติมข้อสัญญาที่ Incoterms ไม่ครอบคลุม และข้อ 9 เช็กลิสต์ |
| เซ็นแล้วกำลังใช้ | ข้อ 3 ถึง 5 ตรวจว่าเอกสารจริง (ใบแจ้งหนี้ ใบตราส่ง ประกัน) ตรงกับเงื่อนไขที่ตกลง และข้อ 7 ตรวจจุดแตกต่างที่พบบ่อย |
| มีข้อพิพาทแล้ว | ข้อ 3 จุดโอนความเสี่ยงที่เป็นปัญหา ข้อ 6 สัญญาไม่ได้พูดเรื่องใด และข้อ 8 ตัวอย่างสมมติ แล้วเก็บเอกสารตามข้อ 9 ก่อนติดต่อทนาย |
1. Incoterms ใช้บังคับได้เมื่อไร
- ต้องอ้างถึงในสัญญา Incoterms ไม่ใช่กฎหมายที่ใช้เองโดยอัตโนมัติ ตามที่ ICC อธิบาย กติกาจะเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาเมื่อคู่สัญญานำมาอ้างถึงในสัญญาที่มีอยู่
- ต้องระบุฉบับ เขียนว่า "Incoterms 2020" ไม่ใช่เขียนแค่ "FOB" ICC เตือนว่าการไม่ระบุปีอาจทำให้เกิดปัญหาที่แก้ยาก ข้อมูล ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน 2569 ฉบับที่ใช้กันแพร่หลายคือ Incoterms 2020 ควรตรวจฉบับล่าสุดที่ ICC
- ต้องระบุสถานที่ FOB ต้องตามด้วยท่าเรือต้นทางที่ขึ้นเรือ CIF ต้องตามด้วยท่าเรือปลายทาง DDP ต้องตามด้วยสถานที่ส่งมอบ ถ้าระบุเพียงชื่อประเทศหรือเมืองกว้าง ๆ จุดที่ความเสี่ยงโอนอาจไม่ชัด
- ต้องไม่ขัดกันเอง ถ้าใบเสนอราคาเขียน FOB แต่เงื่อนไขท้ายใบสั่งซื้อให้ผู้ขายส่งถึงโรงงานผู้ซื้อ ข้อความที่ขัดกันนี้ต้องแก้ก่อนเซ็น
- เป็นภาษาของสัญญา ไม่ใช่ศัพท์ในใบเสนอราคาอย่างเดียว ให้ย้ายเงื่อนไขการส่งมอบจากหน้าเสนอราคาเข้าไปไว้ในตัวสัญญาหรือในเอกสารที่ระบุว่าเป็นส่วนหนึ่งของสัญญา
2. FOB, CIF และ DDP ต่างกันอย่างไร
ตารางนี้อธิบายแบบกว้างตามกติกาฉบับ 2020 เพื่อให้เห็นภาพ ข้อความจริงของกติกาและสัญญาที่คุณเซ็นมีรายละเอียดมากกว่านี้ จึงต้องอ่านทั้งสองส่วนประกอบกัน
| FOB | CIF | DDP | |
|---|---|---|---|
| ใช้กับการขนส่ง | ทางทะเลและทางน้ำภายใน | ทางทะเลและทางน้ำภายใน | ทุกวิธีการขนส่ง |
| จุดส่งมอบโดยสรุป | สินค้าอยู่บนเรือที่ท่าเรือต้นทางที่ระบุ | สินค้าอยู่บนเรือที่ท่าเรือต้นทาง | สินค้าพร้อมให้ขนลงที่สถานที่ปลายทางที่ระบุ |
| ใครจัดหาเรือหรือการขนส่งหลัก | ผู้ซื้อ | ผู้ขาย | ผู้ขาย |
| ใครซื้อประกัน | ไม่มีหน้าที่ตามกติกา ผู้ซื้อมักซื้อเอง | ผู้ขายต้องจัดให้ผู้ซื้อ ระดับความคุ้มครองต้องตรวจ | ไม่มีหน้าที่ซื้อประกันให้ผู้ซื้อตามกติกา ควรตกลงเอง |
| ใครทำพิธีการส่งออก | ผู้ขาย | ผู้ขาย | ผู้ขาย |
| ใครทำพิธีการนำเข้าและเสียอากร | ผู้ซื้อ | ผู้ซื้อ | ผู้ขาย |
| ความเสี่ยงโอนเมื่อ | สินค้าอยู่บนเรือที่ท่าต้นทาง | สินค้าอยู่บนเรือที่ท่าต้นทาง แม้ผู้ขายจ่ายค่าระวางถึงปลายทาง | สินค้ามาถึงสถานที่ปลายทางพร้อมให้ขนลง |
จุดที่ทำให้คนพลาดมากสุดคือ CIF: ผู้ขายจ่ายค่าระวางและประกันจนถึงท่าปลายทาง แต่ความเสี่ยงโอนไปที่ผู้ซื้อตั้งแต่สินค้าอยู่บนเรือที่ท่าต้นทาง ราคาจึงดูเหมือนผู้ขายรับผิดชอบทั้งทาง ทั้งที่ถ้าสินค้าเสียหายกลางทะเล ผู้ซื้อต้องเรียกร้องจากประกันหรือผู้ขนส่ง
กรณีตู้คอนเทนเนอร์ที่ส่งมอบให้ผู้ขนส่งก่อนขึ้นเรือ มักเลือกกติกาอื่นเหมาะกว่า FOB หรือ CIF เช่น FCA หรือ CIP ข้อนี้ให้ปรึกษาชิปปิ้งหรือผู้ขนส่ง เพราะจุดส่งมอบจริงของสินค้าตู้อยู่ที่ท่าเรือหรือลานตู้ ไม่ใช่ราวเรือ
3. จุดส่งมอบและจุดโอนความเสี่ยงอยู่ตรงไหน
จุดส่งมอบกับจุดโอนความเสี่ยงคือที่ที่ทำให้เกิดข้อพิพาทเมื่อสินค้าเสียหาย ถามสามข้อก่อนเซ็น
- สถานที่ที่ระบุคือที่ไหนแน่ ท่าเรือ ลานตู้ โรงงานผู้ขาย หรือคลังผู้ซื้อ ควรเขียนชื่อสถานที่ให้ตรงกับที่ในเอกสารขนส่งจะเขียน
- ใครรับความเสี่ยงระหว่างจุดนั้นกับปลายทาง ให้เขียนเป็นประโยคในสัญญา ไม่ต้องพึ่งการตีความศัพท์อย่างเดียว
- การตรวจรับสินค้าอยู่ตรงไหน จุดโอนความเสี่ยงไม่เท่ากับการยอมรับสินค้าว่าถูกต้อง ผู้ซื้อยังต้องกำหนดสิทธิตรวจรับและแจ้งข้อบกพร่องในสัญญา
จุดโอนความเสี่ยงไม่ได้กำหนดว่าใครผิดสัญญาเมื่อสินค้าไม่ตรงสเปก ถ้าสินค้าชำรุดตั้งแต่ก่อนส่งมอบ ผู้ขายอาจยังรับผิดตามสัญญาแม้ความเสี่ยงโอนไปแล้ว ดู เครื่องจักรไม่ตรงสเปก
4. ค่าใช้จ่าย ประกันภัย และพิธีการ ใครจัดการอะไร
ค่าขนส่งเป็นเพียงบรรทัดเดียวในต้นทุนรวม ให้ตรวจรายการเหล่านี้ว่าตกอยู่กับฝ่ายใดตามเงื่อนไขที่เลือก และเขียนไว้ในสัญญาเมื่อกติกาไม่ชัด
| รายการ | คำถามที่ต้องตอบ |
|---|---|
| ค่าขนส่งภายในประเทศต้นทาง | ใครจ่ายค่ารถถึงท่า |
| ค่าดำเนินการที่ท่าเรือหรือสนามบินฝั่งต้นทางและปลายทาง | ใครจ่าย ถ้าคิดเมื่อสินค้ามาถึง |
| พิธีการส่งออก | ใครออกเอกสาร ใครรับความเสี่ยงถ้าถูกกัก |
| พิธีการนำเข้า อากร และภาษี | ใครเป็นผู้นำเข้าตามเอกสาร ใครรับส่วนต่างถ้าพิกัดหรืออัตราเปลี่ยน |
| ประกันภัยสินค้า | ใครเอาประกัน ครอบคลุมอะไร วงเงินเท่าไร ใครเป็นผู้รับประโยชน์ |
| ค่าตรวจสินค้าก่อนส่งหรือใบรับรองถิ่นกำเนิด | ใครขอ ใครจ่าย |
| ค่าล่าช้า ค่าฝากตู้ ค่าเก็บสินค้า | ใครรับถ้าเกิดนอกเหนือการควบคุม |
ประกันภัยใน CIF ให้ตรวจระดับความคุ้มครองที่กติกาและสัญญากำหนด ไม่ควรสันนิษฐานว่าเพียงพอกับสินค้าของคุณ ICC ระบุว่ากรมธรรม์ออกตามระดับและเงื่อนไขที่คู่สัญญาที่ซื้อประกันตกลงไว้กับผู้รับประกัน ดังนั้นถ้าสินค้ามีมูลค่าสูงหรือเสียหายง่าย ให้เขียนวงเงินและความเสี่ยงที่ต้องคุ้มครองเพิ่มในสัญญา และขอสำเนากรมธรรม์ก่อนลงเรือ รายละเอียดเงื่อนไขกรมธรรม์ให้ปรึกษาตัวแทนหรือนายหน้าประกัน
เรื่องอากร ภาษีมูลค่าเพิ่ม และพิกัดศุลกากร ให้ชิปปิ้ง ตัวแทนออกของ หรือนักบัญชีตรวจ สำนักงานกฎหมายไม่ให้อัตราภาษีหรือตัวเลขอากร
5. DDP ผู้ขายไทยทำได้จริงหรือไม่
DDP คือผู้ขายส่งสินค้าถึงสถานที่ปลายทางในประเทศผู้ซื้อ ผ่านพิธีการนำเข้าแล้ว และรับค่าใช้จ่ายรวมอากรนำเข้า จึงเป็นเงื่อนไขที่ผู้ขายรับภาระมากที่สุด
ปัญหาคือหน้าที่บางอย่างต้องทำภายในประเทศผู้ซื้อ ICC ชี้ว่าผู้ขายอาจทำไม่ได้ง่ายและอาจพิจารณา DAP หรือ DPU แทน ผู้ขายไทยควรตรวจให้ชัดก่อนรับ DDP
- กฎหมายประเทศปลายทางกำหนดหรือไม่ว่าผู้นำเข้าต้องเป็นนิติบุคคลที่จดทะเบียนในประเทศนั้น ถ้ากำหนด ผู้ขายไทยอาจเป็นผู้นำเข้าตามเอกสารไม่ได้ ต้องใช้ตัวแทนหรือบริษัทในประเทศนั้น
- เป็นผู้ชำระภาษีมูลค่าเพิ่มหรือภาษีขายของประเทศปลายทางได้หรือไม่ และขอคืนได้หรือไม่ ผลทางภาษีของผู้ขายและผู้ซื้อต่างกันตามประเทศ ให้ชิปปิ้งหรือนักบัญชีที่รู้เรื่องประเทศนั้นตอบ
- ถ้าอากรเพิ่มหลังเสนอราคา (พิกัดเปลี่ยน ถูกประเมินราคาใหม่ ภาษีตอบโต้) ราคาตายตัวของ DDP ทำให้ผู้ขายรับส่วนต่างทั้งหมด ควรมีข้อสัญญาเรื่องการปรับราคาหรือยกเลิกเมื่อต้นทุนนำเข้าเกินเกณฑ์ที่ตกลง
- สินค้าถูกกักที่ด่าน ใครรับค่าฝากตู้ ค่าล่าช้า และความเสี่ยงสินค้าเสียหายระหว่างรอ
- ผู้ซื้อต้องช่วยอะไร เช่น ส่งใบอนุญาตนำเข้า ใบรับรอง หรือข้อมูลที่ศุลกากรปลายทางขอ ให้เขียนเป็นหน้าที่ของผู้ซื้อ และกำหนดผลถ้าไม่ทำ
ถ้าผู้ขายไทยไม่มีเครือข่ายตัวแทนในประเทศปลายทางที่เชื่อถือได้ การเสนอ DAP แทน DDP มักทำให้ขอบเขตความรับผิดชอบชัดกว่า แต่ให้ปรึกษาชิปปิ้งฝั่งปลายทางก่อนตัดสินใจ เรื่องวิธีตรวจย้อนหลังของศุลกากรไทยฝั่งนำเข้า ดู การตรวจสอบหลังตรวจปล่อยสินค้า
6. สิ่งที่ Incoterms ไม่ได้ตอบ ต้องเขียนข้อสัญญาเอง
ICC ระบุไว้ชัดว่ากติกา Incoterms ไม่ได้ว่าด้วยการโอนกรรมสิทธิ์ เวลา สถานที่ วิธีการ และสกุลเงินของการชำระราคา และไม่ได้กำหนดกฎหมายที่ใช้กับสัญญา ให้เติมสามเรื่องนี้เสมอ
6.1 กรรมสิทธิ์โอนเมื่อใด
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 458 บัญญัติว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินที่ขายย่อมโอนไปยังผู้ซื้อตั้งแต่ขณะที่ทำสัญญาซื้อขาย แต่ผลในทางปฏิบัติขึ้นอยู่กับลักษณะสินค้ากับข้อสัญญาที่คู่สัญญาตกลง และอาจต่างไปเมื่อใช้กฎหมายต่างประเทศ ถ้าผู้ขายต้องการให้กรรมสิทธิ์โอนเมื่อได้รับเงินครบ ต้องเขียนข้อสัญญาสงวนกรรมสิทธิ์เอง ดู ข้อสงวนกรรมสิทธิ์ในการขายเชื่อ การเขียนว่า CIF หรือ FOB ไม่ทำให้กรรมสิทธิ์โอนตรงจุดนั้น
6.2 ชำระเงินอย่างไร
เขียนแยกต่างหาก ได้แก่ สกุลเงิน กำหนดชำระ วิธีชำระ (โอนล่วงหน้า เลตเตอร์ออฟเครดิต เก็บเงินปลายทางตามเอกสาร) ค่าธรรมเนียมธนาคารฝั่งใดรับ และผลเมื่อชำระช้า การที่ผู้ซื้อรับความเสี่ยงที่ท่าเรือแล้วไม่ได้ทำให้ผู้ซื้อมีหน้าที่ชำระตามจังหวะนั้นโดยอัตโนมัติ ดู ส่งออกและรับเงินเป็นดอลลาร์
6.3 กฎหมายที่ใช้และข้อพิพาท
เลือกกฎหมายที่ใช้บังคับ ศาลหรืออนุญาโตตุลาการ สถานที่และภาษาในการพิจารณา ถ้าไม่เขียน เมื่อเกิดคดีต้องเถียงก่อนว่าศาลใดมีเขตอำนาจและใช้กฎหมายของประเทศใด ดู กฎหมายต่างประเทศและข้ออนุญาโตตุลาการ และเรื่องการตามหนี้ข้ามประเทศ ดู การทวงหนี้ข้ามประเทศ
7. ข้อความในสัญญาที่ขัดกันเอง พบบ่อยตรงไหน
- ใบเสนอราคาเขียน CIF แต่ใบสั่งซื้อเขียนส่งถึงคลังผู้ซื้อ
- ใบแจ้งหนี้ใช้ FOB แต่เลตเตอร์ออฟเครดิตหรือเอกสารธนาคารใช้เงื่อนไขอื่น
- เขียนชื่อเมืองแทนชื่อท่า ทำให้ไม่รู้จุดที่ขึ้นเรือจริง
- เขียน "Incoterms" โดยไม่ระบุฉบับ หรือเขียนฉบับเก่ากับเอกสารที่ใช้ศัพท์ฉบับใหม่
- สัญญาเขียน DDP แต่ผู้ซื้อเป็นผู้ลงชื่อนำเข้าตามเอกสารจริง
- ข้อกำหนดทั่วไปท้ายใบสั่งซื้อของผู้ซื้อขัดกับเงื่อนไขของผู้ขาย โดยไม่มีข้อกำหนดว่าฉบับใดมีผลก่อน
ให้เขียนลำดับความสำคัญของเอกสาร (สัญญาหลัก ใบสั่งซื้อ ใบเสนอราคา ข้อกำหนดทั่วไป) ไว้ในสัญญา และตรวจเอกสารจริงทุกชุดว่าใช้คำและสถานที่ตรงกัน
8. ตัวอย่างสมมติ: ผู้ซื้อไทยสั่งชิ้นส่วนเครื่องจักรแบบ CIF
ตัวอย่างนี้ไม่ใช่คดีจริง ชื่อและเหตุการณ์ทั้งหมดสมมติเพื่ออธิบายหลักการ
บริษัท ก. ในไทยสั่งชิ้นส่วนจากผู้ขายต่างประเทศ ใบเสนอราคาเขียนว่า "CIF ท่าเรือแหลมฉบัง" ไม่ระบุฉบับของ Incoterms สินค้าลงเรือแล้วเสียหายระหว่างทางเพราะพายุ บริษัท ก. เข้าใจว่าผู้ขายต้องรับผิดชอบเพราะ "จ่ายค่าระวางและประกันแล้ว"
สิ่งที่ต้องตรวจในกรณีนี้
- สัญญาอ้างถึง Incoterms จริงหรือไม่ และฉบับใด ถ้าไม่ระบุ ต้องดูเจตนาของคู่สัญญาและเอกสารอื่น
- ความเสี่ยงโอนเมื่อใดตามเงื่อนไขที่ตกลง ถ้าโอนตั้งแต่ขึ้นเรือที่ท่าต้นทาง ผู้ซื้อต้องเรียกร้องผ่านประกันหรือผู้ขนส่ง
- กรมธรรม์ที่ผู้ขายซื้อครอบคลุมความเสี่ยงพายุหรือไม่ ผู้รับประโยชน์เป็นใคร ผู้ซื้อได้รับสำเนาหรือไม่
- ผู้ซื้อแจ้งความเสียหายต่อผู้ขนส่งและผู้รับประกันภายในเวลาที่เอกสารกำหนดหรือไม่
- สัญญามีข้อกำหนดเรื่องชำระเงินแยกต่างหากหรือไม่ ผู้ซื้อมีสิทธิหักหรือชะลอชำระเมื่อสินค้าเสียหายหรือไม่
- กฎหมายที่ใช้และศาลหรืออนุญาโตตุลาการระบุไว้หรือไม่
ผลที่ได้ไม่ใช่ว่า "ผู้ขายผิด" หรือ "ผู้ซื้อผิด" ทันที แต่เป็นรายการช่องว่างที่ต้องแก้ในสัญญาฉบับหน้าและเอกสารที่ต้องรวบรวมก่อนเรียกร้อง ตัวเลขและเงื่อนไขในตัวอย่างนี้เป็นเพียงภาพประกอบ
9. เช็กลิสต์ก่อนเซ็นและเอกสารที่ควรเก็บ
ก่อนเซ็น
- สัญญาเขียนชัดว่าใช้ Incoterms พร้อมระบุฉบับ (เช่น Incoterms 2020)
- ระบุสถานที่ครบ ท่าเรือ ท่าอากาศยาน หรือที่อยู่ส่งมอบ
- จุดโอนความเสี่ยงเขียนเป็นประโยค ไม่พึ่งศัพท์อย่างเดียว
- ตกลงแล้วว่าใครจัดการและจ่ายประกัน ระดับความคุ้มครอง วงเงิน และผู้รับประโยชน์
- ตกลงแล้วว่าใครทำพิธีการส่งออก นำเข้า และเสียอากรกับภาษี
- ถ้าเป็น DDP ตรวจกับตัวแทนปลายทางแล้วว่าผู้ขายไทยทำได้จริง และมีข้อสัญญาปรับราคาเมื่อต้นทุนนำเข้าเปลี่ยน
- มีข้อสัญญาเรื่องกรรมสิทธิ์โอนเมื่อใด แยกจากศัพท์ Incoterms
- มีข้อสัญญาเรื่องชำระเงิน สกุลเงิน และผลเมื่อชำระช้า
- มีกฎหมายที่ใช้บังคับ ศาลหรืออนุญาโตตุลาการ และสถานที่พิจารณา
- ลำดับความสำคัญของเอกสารเขียนไว้ และเอกสารทุกชุดใช้คำตรงกัน
หลังเซ็นและเมื่อมีปัญหา
- ใบเสนอราคา ใบสั่งซื้อ และสัญญาฉบับที่เซ็น
- ใบแจ้งหนี้ รายการบรรจุหีบห่อ และใบตราส่งหรือเอกสารขนส่ง
- กรมธรรม์และใบรับรองประกัน
- เอกสารศุลกากรทั้งฝั่งส่งออกและนำเข้า
- หลักฐานการแจ้งความเสียหายต่อผู้ขนส่ง ผู้รับประกัน และคู่สัญญา พร้อมวันเวลา
- อีเมลและข้อความที่ตกลงเรื่องการส่งมอบ
อย่าเข้าใจผิด
- "เขียน FOB หรือ CIF แล้วถือว่าสัญญาซื้อขายครบ" ไม่ครบ Incoterms ไม่ได้กำหนดกรรมสิทธิ์ การชำระเงิน หรือกฎหมายที่ใช้และการระงับข้อพิพาท
- "CIF แปลว่าผู้ขายรับความเสี่ยงจนถึงปลายทาง" ไม่ใช่ ผู้ขายจัดการและจ่ายค่าระวางกับประกันถึงปลายทาง แต่ความเสี่ยงโอนเมื่อสินค้าอยู่บนเรือที่ท่าต้นทางตามกติกาฉบับ 2020
- "ประกันใน CIF คุ้มครองทุกอย่างอยู่แล้ว" ไม่แน่เสมอไป ต้องตรวจระดับความคุ้มครองและเงื่อนไขกรมธรรม์ และเขียนเพิ่มในสัญญาถ้าสินค้ามีลักษณะพิเศษ
- "DDP ทำให้ผู้ซื้อสบายที่สุด ผู้ขายไทยรับได้ทุกกรณี" บางประเทศผู้ขายต่างประเทศอาจทำพิธีการนำเข้าไม่ได้ หรือยุ่งยากมาก และต้นทุนที่เพิ่มหลังเสนอราคาตกกับผู้ขายทั้งหมด
- "เขียนแค่ FOB ไม่ต้องระบุฉบับหรือท่าเรือ" ควรระบุทั้งสองอย่าง เพราะฉบับและสถานที่ส่งผลต่อจุดส่งมอบ
- "ใช้ Incoterms แล้วภาษีนำเข้าเรียบร้อย" กติกาบอกเพียงว่าฝ่ายใดทำพิธีการ ตัวเลขภาษีและพิกัดต้องให้ชิปปิ้งหรือนักบัญชีตรวจ
ขอบเขตของคู่มือนี้ คู่มือนี้ไม่ได้อธิบายข้อความเต็มของกติกา Incoterms ทุกตัว ไม่ได้ให้อัตราภาษีอากร และไม่ได้อธิบายเอกสารเครดิตหรือการค้ำประกันของธนาคาร ผลอาจเปลี่ยนเมื่อมีกติกาฉบับใหม่ เมื่อกฎหมายประเทศปลายทางเปลี่ยน หรือเมื่อสัญญาเลือกกฎหมายต่างประเทศ
อ่านเพิ่มเติม
- ส่งออกและรับเงินเป็นดอลลาร์: ตั้งราคาและเงื่อนไขชำระเงิน
- การนำเข้าเครื่องจักรสำหรับโรงงานแห่งใหม่
- กฎหมายต่างประเทศและข้ออนุญาโตตุลาการก่อนเซ็น
- ข้อสงวนกรรมสิทธิ์ในการขายเชื่อ
- การตรวจสอบหลังตรวจปล่อยสินค้าของศุลกากร
- การทวงหนี้ข้ามประเทศ
Incoterms บอกว่าใครทำอะไรกับสินค้าระหว่างทาง แต่กรรมสิทธิ์ การชำระเงิน และกฎหมายที่ใช้ต้องเขียนข้อสัญญาเอง และต้องระบุฉบับกับสถานที่ให้ครบ
เราช่วยตรวจสัญญาซื้อขายระหว่างประเทศ ตรวจว่าเงื่อนไขการส่งมอบ ใบเสนอราคา ใบสั่งซื้อ และเอกสารขนส่งตรงกัน ร่างข้อสัญญาเรื่องกรรมสิทธิ์ การชำระเงิน กฎหมายที่ใช้และการระงับข้อพิพาท และปรับถ้อยคำตามกติกาและฉบับที่คู่สัญญาเลือก เราไม่ใช่ชิปปิ้ง ตัวแทนออกของ นักบัญชี หรือผู้รับประกัน จึงไม่ให้ตัวเลขภาษีอากรหรือเลือกกรมธรรม์ให้ และไม่สามารถรับรองผลของการเรียกร้องหรือการเจรจา ค่าบริการขึ้นอยู่กับขั้นของเรื่องและงานที่ต้องทำ ส่งเอกสารให้เราดูก่อน เราจะแจ้งขอบเขตงานและค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงาน โทร 092-254-2045 หรือ ส่งรายละเอียดให้เรา ดูเพิ่มเติมที่ สัญญาและเอกสาร และ บริการด้านกฎหมายธุรกิจ
คู่มือนี้เผยแพร่โดย สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม — สำนักงานกฎหมายในจังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งเมื่อปี 1986 เป็นข้อมูลทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยเฉพาะ

