คำตอบหลัก
การที่บริษัทแม่เรียกเก็บ Management Fee ไม่ใช่ปัญหาในตัวเอง ปัญหาอยู่ที่ว่าบริษัทไทยแสดงได้หรือไม่ว่า ได้รับบริการอะไรจริง ใครเป็นผู้ให้ ราคามาจากอะไร และต้นทุนที่แบ่งมาเป็นส่วนที่บริษัทไทยได้ประโยชน์จริง การเป็นบริษัทในเครือเดียวกันไม่ใช่เหตุให้ฝ่ายบัญชีหรือผู้ตรวจยอมรับรายการทั้งหมดโดยอัตโนมัติ
หลักฐานที่ควรมีมี 5 กลุ่ม คือ สัญญาที่มีผลก่อนเริ่มบริการ รายการบริการที่ระบุชัด หลักฐานว่าใครทำงานและส่งมอบอะไร วิธีคิดราคาพร้อมเหตุผลของเกณฑ์แบ่งค่าใช้จ่าย และเอกสารการจ่ายเงิน จากนั้นให้นักบัญชีหรือผู้สอบบัญชีตรวจเรื่องภาษี คู่มือนี้ไม่ให้อัตราภาษีหรือตัวเลขที่ยอมรับได้ เพราะเรื่องนั้นขึ้นกับข้อเท็จจริงและเกณฑ์ของหน่วยงานภาษี
ข้อมูล ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน 2569 ตรวจเกณฑ์ภาษีล่าสุดที่หน้าเว็บของ กรมสรรพากร ก่อนตกลงโครงสร้างค่าบริการ
ใครควรอ่านส่วนไหน
| สถานะของคุณ | ส่วนที่ควรอ่าน |
|---|---|
| กำลังวางแผน (ยังไม่เริ่มเรียกเก็บ) | ข้อ 1 ถึง 5 วางประเภทบริการ ผู้ให้บริการ และวิธีคิดราคา และข้อ 6 เรื่องสัญญา |
| กำลังเจรจา (บริษัทแม่ส่งร่างสัญญาหรือใบแจ้งหนี้มาแล้ว) | ข้อ 2 และข้อ 4 ตรวจว่าบริการและราคาตรงกับสิ่งที่ได้รับ ข้อ 6 ข้อสัญญาที่ควรมี และตัวอย่างสมมติ |
| ทำไปแล้ว (จ่ายมาแล้วหนึ่งรอบบัญชีขึ้นไป) | ข้อ 7 เอกสารที่ต้องรวบรวม เช็กลิสต์ และข้อ 2 เพื่ออุดช่องที่หลักฐานยังขาด |
1. ค่าที่บริษัทแม่เรียกเก็บคือค่าอะไรกันแน่
คำว่า Management Fee ครอบคลุมได้ตั้งแต่บริการที่บริษัทไทยใช้งานจริงไปจนถึงต้นทุนที่บริษัทแม่ใช้บริหารการลงทุนของตัวเอง การแยกให้ออกคือก้าวแรก
| ลักษณะของรายการ | ตัวอย่าง | บริษัทไทยควรถามอะไร |
|---|---|---|
| บริการที่บริษัทไทยได้รับโดยตรง | ระบบบัญชีกลาง ระบบเงินเดือน งานจัดซื้อรวม การสนับสนุนด้านไอที | ใช้จริงหรือไม่ ใครใช้ ส่งมอบอะไร |
| บริการที่ได้ประโยชน์ร่วมกันทั้งกลุ่ม | การวางกลยุทธ์ระดับภูมิภาค การทำการตลาดร่วม | ส่วนที่เป็นของบริษัทไทยคือเท่าไรและวัดอย่างไร |
| กิจกรรมที่บริษัทแม่ทำเพื่อตนเองในฐานะผู้ถือหุ้น | จัดทำรายงานให้ผู้ลงทุนของกลุ่ม การตรวจสอบเพื่อบริษัทแม่เอง | บริษัทไทยต้องรับภาระหรือไม่ และมีบริการอะไรที่บริษัทไทยได้รับจริงในรายการนี้ |
| การเรียกคืนต้นทุนที่ออกแทนไปก่อน | ค่าที่ปรึกษาที่บริษัทแม่จ้างให้ ค่าตั๋วเครื่องบินของทีมที่มาช่วยงาน | มีใบเสร็จต้นทางและเกี่ยวกับงานของบริษัทไทยหรือไม่ |
รายการในแถวที่สามเป็นจุดที่ฝ่ายบัญชีมักถามมากที่สุด เพราะผู้ตรวจอาจมองว่าไม่ใช่บริการที่บริษัทไทยได้รับ การตัดสินว่ารายการใดบริษัทไทยหักเป็นรายจ่ายได้หรือไม่เป็นเรื่องภาษี ให้นักบัญชีหรือผู้สอบบัญชีของบริษัทตรวจ ไม่ใช่เรื่องที่ตั้งชื่อรายการให้ฟังดีแล้วจะแก้ได้
2. บริการที่ได้รับจริงต้องแสดงอย่างไร
จุดเริ่มต้นของหลักฐานคือ รายการบริการเป็นข้อ ๆ ไม่ใช่คำกว้าง ๆ ว่า "การบริหารจัดการและการสนับสนุน" ทุกข้อควรตอบสี่คำถามได้
- บริการนี้คืออะไร และส่งมอบเป็นอะไร (รายงาน การฝึกอบรม การตั้งค่าระบบ การอนุมัติ)
- ใครรับบริการในบริษัทไทย
- ให้บ่อยแค่ไหน หรือให้ตามคำขอ
- หลักฐานว่าเกิดขึ้นจริงอยู่ที่ไหน
| ประเภทบริการ | หลักฐานที่น่าจะเก็บได้ในการทำงานปกติ |
|---|---|
| การสนับสนุนด้านไอที | ตั๋วขอความช่วยเหลือ บันทึกการเข้าถึงระบบ รายงานการใช้งาน |
| งานบัญชีและการเงินกลุ่ม | ชุดรายงานที่ส่งในแต่ละเดือน อีเมลตรวจทานตัวเลข |
| ทรัพยากรบุคคลและเงินเดือน | บันทึกการประมวลผลเงินเดือน นโยบายที่ส่งให้ใช้ |
| การตลาดและแบรนด์ | แผนแคมเปญที่ใช้ในไทย ไฟล์งานที่ส่งมอบ |
| การให้คำปรึกษาด้านการจัดการ | บันทึกการประชุม เอกสารข้อเสนอแนะ ตารางงาน |
หลักปฏิบัติที่ได้ผลที่สุดคือเก็บหลักฐานไปพร้อมกับการทำงาน ไม่รอให้ถึงปลายปี การรวบรวมอีเมลและรายงานย้อนหลังสองปีเพื่อเขียนว่าบริการเกิดขึ้นนั้นผู้ตรวจมักสังเกตได้
หากข้อมูลสำคัญของบริษัทไทยจะถูกส่งให้ผู้ให้บริการในกลุ่มเพื่อทำบริการ เช่น ข้อมูลพนักงานหรือลูกค้า ให้ดู การที่บริษัทแม่ขอข้อมูลพนักงานและลูกค้า ด้วย
3. ใครคือผู้ให้บริการ
เอกสารควรบอกให้ชัดว่าบริการมาจากนิติบุคคลใด มีสามรูปแบบที่พบบ่อย
- บริษัทแม่ให้เอง ระบุชื่อนิติบุคคลที่ให้บริการและที่ตั้ง ตรงกับผู้ออกใบแจ้งหนี้
- ศูนย์บริการกลางของกลุ่ม ซึ่งเป็นนิติบุคคลอีกแห่ง ต้องระบุว่าใครเป็นคู่สัญญา ไม่ใช่ให้บริษัทแม่ออกใบแจ้งหนี้แทนโดยไม่มีสัญญาเชื่อม
- บุคคลภายนอกที่บริษัทแม่จ้างมาแล้วส่งต่อต้นทุน ต้องมีใบแจ้งหนี้ต้นทาง และสัญญาที่แสดงว่าบริษัทแม่ไม่ได้บวกเพิ่มโดยไม่บอก หรือหากบวกก็บอกชัดว่าบวกเท่าใดและเพราะบริการอะไร
ปัญหาที่พบบ่อยคือใบแจ้งหนี้ออกในนามนิติบุคคลหนึ่ง แต่สัญญาลงนามกับอีกนิติบุคคลหนึ่ง และบริการจริงมาจากทีมในอีกประเทศหนึ่ง ฝ่ายบัญชีจะพิสูจน์ความเชื่อมโยงได้ยาก จึงควรให้ชื่อคู่สัญญา ผู้ออกใบแจ้งหนี้ และผู้รับเงินตรงกัน หรือมีเอกสารอธิบายเหตุที่ต่างกัน
หากเรียกเก็บจากผู้ให้บริการในต่างประเทศ ให้ตรวจเรื่องภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีหัก ณ ที่จ่ายก่อนจ่ายเงินตาม คู่มือการจ่ายค่าบริการให้ต่างประเทศ แล้วให้นักบัญชียืนยัน
4. วิธีคิดราคาควรเป็นอย่างไร
ราคาที่คำนวณมาต้องอธิบายได้ว่า ทำไมบริษัทไทยจึงควรจ่ายเท่านั้น วิธีที่พบบ่อยมีดังนี้
| วิธี | ใช้เมื่อ | จุดที่ต้องมีเอกสาร |
|---|---|---|
| ต้นทุนจริงบวกส่วนเพิ่มที่ตกลงกัน | บริการมีต้นทุนที่แยกออกมาได้ | ตารางต้นทุน บัญชีแยกรายการ ที่มาของส่วนเพิ่ม |
| คิดตามชั่วโมงหรือวันทำงาน | งานให้คำปรึกษาหรือโครงการเฉพาะ | บันทึกเวลา ตำแหน่งของผู้ทำงาน |
| ราคาต่อหัวหรือต่อผู้ใช้ | ระบบกลางหรือบริการที่ใช้ตามจำนวนคน | จำนวนผู้ใช้จริง วันที่ล็อกจำนวน |
| ราคาเหมาตามขอบเขต | บริการคงที่ส่งมอบเป็นงวด | ขอบเขตงาน ผลงานแต่ละงวด |
สามข้อที่ควรทำไม่ว่าเลือกวิธีใด
- เก็บเหตุผลของการเลือกวิธี เขียนสั้น ๆ ว่าทำไมวิธีนี้เหมาะกับบริการนี้
- เทียบกับราคาที่บุคคลภายนอกที่ไม่เกี่ยวข้องกันคิด ถ้าหาข้อมูลได้ เช่น ใบเสนอราคาของผู้ให้บริการอิสระ ให้เก็บไว้ประกอบ ไม่ต้องทำเป็นรายงานใหญ่ในระยะเริ่มต้น
- หลีกเลี่ยงการตั้งตามสัดส่วนรายได้อย่างเดียวโดยไม่มีบริการรองรับ เพราะเป็นวิธีที่ไม่แสดงว่าบริษัทไทยได้อะไร
ตัวเลขอัตราหรือสัดส่วนที่ "ปลอดภัย" ไม่มีในคู่มือนี้ เพราะการยอมรับขึ้นกับประเภทบริการ ข้อเท็จจริงของกลุ่ม และเกณฑ์ของหน่วยงานภาษีที่เปลี่ยนได้ ให้ปรึกษานักบัญชีหรือผู้สอบบัญชี
5. การแบ่งค่าใช้จ่ายระหว่างบริษัทในเครือทำอย่างไร
เมื่อบริการหนึ่งใช้ร่วมกันหลายบริษัท ต้องแบ่งต้นทุนด้วย เกณฑ์แบ่ง (allocation key) ที่สะท้อนประโยชน์ที่แต่ละบริษัทได้
| ประเภทต้นทุน | เกณฑ์แบ่งที่อาจเหมาะ | ข้อควรระวัง |
|---|---|---|
| ระบบไอทีกลาง | จำนวนผู้ใช้ที่มีสิทธิ์ใช้งานจริง | ใช้จำนวนผู้ใช้ล่าสุด ไม่ใช่จำนวนพนักงานทั้งหมด |
| ระบบเงินเดือนและทรัพยากรบุคคล | จำนวนพนักงาน | ปรับตามจำนวนจริงเมื่อมีการจ้างหรือลาออก |
| แคมเปญการตลาดร่วม | แคมเปญที่ใช้ในไทยจริง | อย่าแบ่งแคมเปญที่ไม่ได้ใช้ในไทย |
| บริการเฉพาะบริษัท | ต้นทุนจริงของงานนั้น | แยกบัญชีเฉพาะ ไม่เข้าไปรวมกับก้อนกลาง |
หลักการสามข้อ
- แบ่งเฉพาะส่วนที่บริษัทไทยได้ประโยชน์ ต้นทุนที่บริษัทแม่ก่อขึ้นเพื่อตนเองไม่ควรถูกส่งมาเป็นส่วนหนึ่งของก้อนที่แบ่ง
- ไม่เก็บซ้ำ ถ้าบริษัทแม่เก็บค่าที่ปรึกษากฎหมายผ่าน Management Fee ก็ไม่ควรเก็บแยกอีกครั้ง
- ปรับตัวเลขเมื่อสิ้นปี หากแบ่งตามประมาณการระหว่างปี ควรมีขั้นตอนเทียบกับตัวเลขจริงเมื่อสิ้นปี และคืนหรือเรียกเพิ่มส่วนต่าง
6. สัญญาระหว่างบริษัทไทยกับบริษัทแม่ควรมีอะไร
สัญญาที่ ลงนามและมีผลก่อนเริ่มเรียกเก็บ เป็นหลักฐานชั้นแรก ข้อสัญญาที่ควรมีมีดังนี้
- คู่สัญญา ผู้ให้และผู้รับบริการเป็นนิติบุคคลใด
- ขอบเขตบริการเป็นข้อ ๆ ตามข้อ 2 และสิ่งที่ไม่รวมอยู่ในบริการ
- วิธีคิดราคาและเกณฑ์แบ่งค่าใช้จ่าย รวมวิธีปรับเมื่อสิ้นปี
- กำหนดเวลาออกใบแจ้งหนี้ ข้อมูลที่ต้องแนบ เช่น รายงานหรือบันทึกเวลา และกำหนดชำระ
- มาตรฐานการให้บริการ เช่น เวลาตอบคำขอ และผลเมื่อไม่ได้ตามมาตรฐาน
- สิทธิของบริษัทไทยในการขอข้อมูลประกอบและตรวจสอบ
- การเปลี่ยนแปลงขอบเขตหรือราคา ต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษรและมีผลล่วงหน้า
- การยกเลิกสัญญา ระยะเวลาบอกกล่าว และสิ่งที่ต้องส่งคืนหรือชำระ
- ภาษีและข้อกำหนดเรื่องใบแจ้งหนี้ ให้นักบัญชียืนยันก่อนลงนาม
- ภาษาที่ใช้บังคับ ถ้าทำสองภาษา ดู การบริหารบริษัทลูกจากต่างประเทศ
ใครอนุมัติฝั่งบริษัทไทย ผู้ลงนามต้องเป็นกรรมการที่จดทะเบียนอำนาจไว้ เมื่อกรรมการคนเดียวกันทำงานให้บริษัทแม่ด้วย ควรมีบันทึกว่าฝั่งบริษัทไทยพิจารณาความจำเป็นของบริการและราคาแล้ว เช่น โดยผู้จัดการฝ่ายการเงินในไทยหรือกรรมการที่ไม่มีส่วนได้เสียโดยตรง ขั้นตอนอนุมัติสัญญาแบบทั่วไปดูได้ที่ ระบบตรวจสัญญา
7. เอกสารที่ฝ่ายบัญชีและผู้สอบบัญชีควรได้ตรวจ
ก่อนจ่ายเงินและก่อนปิดบัญชี ควรรวบรวมให้ครบเป็นแฟ้มเดียวต่อสัญญา
| เอกสาร | ใช้พิสูจน์อะไร |
|---|---|
| สัญญาและเอกสารแก้ไข | ข้อตกลงที่มีผลตอนเรียกเก็บ |
| รายการบริการและขอบเขต | บริการคืออะไร |
| ใบแจ้งหนี้ และเอกสารแนบ | ยอดเรียกเก็บตรงกับสัญญา |
| บันทึกเวลาหรือรายงานการส่งมอบ | บริการเกิดขึ้นจริง |
| ตารางคำนวณต้นทุนและเกณฑ์แบ่ง | ที่มาของจำนวน |
| หลักฐานต้นทุนต้นทาง | กรณีเรียกคืนต้นทุนที่บริษัทแม่จ่ายไปก่อน |
| บันทึกอนุมัติฝั่งบริษัทไทย | มีผู้พิจารณาความจำเป็น |
| หลักฐานการชำระเงินและภาษีที่เกี่ยวข้อง | เงินไปถึงผู้ที่ระบุในสัญญา |
เรื่องภาษี การหักเป็นรายจ่ายตามกฎหมายภาษี ภาษีหัก ณ ที่จ่าย และภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับรายการนี้ต้องให้นักบัญชีหรือผู้สอบบัญชีตรวจตามข้อเท็จจริงของบริษัท คู่มือนี้ไม่อ้างมาตราของประมวลรัษฎากรและไม่ให้อัตรา
ถ้ามีบัตรส่งเสริมการลงทุน ควรให้ฝ่ายบัญชีแจ้งผู้ดูแลเรื่องบีโอไอว่ามีรายการกับบริษัทแม่ และเก็บแฟ้มเอกสารชุดเดียวกันไว้ให้พร้อม หากเจ้าหน้าที่ขอข้อมูลประกอบ รายละเอียดเฉพาะโครงการให้สอบถามบีโอไอที่ดูแลบัตรฉบับนั้น
8. เช็กลิสต์ก่อนจ่ายและก่อนปิดบัญชี
- ทำรายการบริการเป็นข้อ ๆ พร้อมผู้รับบริการในบริษัทไทย
- ระบุนิติบุคคลผู้ให้บริการ ให้ตรงกับคู่สัญญา ผู้ออกใบแจ้งหนี้ และผู้รับเงิน
- มีสัญญาที่ลงนามโดยผู้มีอำนาจก่อนเริ่มเรียกเก็บ
- เขียนวิธีคิดราคาและเหตุผลของวิธีนั้น
- เขียนเกณฑ์แบ่งค่าใช้จ่ายแต่ละประเภท และวันที่ล็อกข้อมูล
- ตัดรายการที่เป็นกิจกรรมของบริษัทแม่เองออกจากก้อนที่แบ่ง หรือบันทึกเหตุผลที่บริษัทไทยรับภาระ
- เก็บหลักฐานการให้บริการไปพร้อมงาน เช่น รายงาน อีเมล บันทึกเวลา
- มีบันทึกอนุมัติจากฝั่งบริษัทไทย
- ให้นักบัญชีหรือผู้สอบบัญชีตรวจภาษีก่อนจ่ายเงินและก่อนปิดบัญชี
- เทียบยอดประมาณการกับยอดจริงเมื่อสิ้นปี และบันทึกส่วนต่าง
9. ตัวอย่างสมมติ: ค่าบริหารจัดการแบบเหมาเปรียบเทียบกับแบ่งตามบริการ
ตัวอย่างต่อไปนี้ ไม่ใช่กรณีจริง ตัวเลขทั้งหมดเป็นตัวเลขสมมติเพื่อแสดงวิธีคิด ไม่ใช่อัตราที่ยอมรับได้
กลุ่มบริษัทแห่งหนึ่งมีศูนย์บริการกลางที่มีต้นทุนต่อปีรวม 6,000,000 บาท บริษัทแม่เสนอให้บริษัทไทยจ่ายแบบเหมา 1,200,000 บาทต่อปี โดยอธิบายว่าเท่ากับสัดส่วนรายได้ของบริษัทไทยในกลุ่ม แต่ไม่มีรายการบริการ ฝ่ายการเงินของบริษัทไทยขอให้แยกตามบริการจริงดังนี้
| บริการ | ต้นทุนรวมของศูนย์ (บาท) | เกณฑ์แบ่ง | ส่วนของบริษัทไทย (บาท) |
|---|---|---|---|
| ไอทีกลาง | 2,400,000 | ผู้ใช้ 60 จาก 600 คน (10%) | 240,000 |
| เงินเดือนและทรัพยากรบุคคล | 1,200,000 | พนักงาน 10% ของกลุ่ม | 120,000 |
| การตลาดร่วม | 1,500,000 | เฉพาะ 2 จาก 10 แคมเปญที่ใช้ในไทย ตามต้นทุนจริง | 300,000 |
| การรายงานผู้ลงทุนของกลุ่ม | 900,000 | กิจกรรมของบริษัทแม่เอง | 0 (หากไม่มีบริการที่บริษัทไทยได้รับ) |
| รวม | 6,000,000 | 660,000 |
ผลคือยอดตามบริการจริงอยู่ที่ 660,000 บาท ต่ำกว่ายอดเหมา 540,000 บาท ส่วนต่างอยู่ที่รายการที่บริษัทไทยไม่ได้รับประโยชน์ บริษัทไทยจึงขอให้บริษัทแม่แก้สัญญาเป็นแบบแบ่งตามบริการ มีรายงานผู้ใช้และพนักงานทุกไตรมาส และเทียบกับต้นทุนจริงเมื่อสิ้นปี ก่อนบันทึกรายการ ฝ่ายบัญชีส่งแฟ้มให้ผู้สอบบัญชีตรวจเรื่องภาษี ไม่ใช้ตัวเลขข้างต้นเป็นแนวทางทางภาษี
ข้อสังเกตจากตัวอย่าง การมีรายการบริการและเกณฑ์แบ่ง ทำให้ทั้งสองฝ่ายเห็นว่าแต่ละบาทเป็นค่าอะไร ก่อนที่ใครจะถามทีหลัง
อย่าเข้าใจผิด
- "เป็นบริษัทในเครือกัน จึงจ่ายอะไรให้กันก็ได้" การเป็นบริษัทในเครือไม่ได้ทำให้รายการทั้งหมดได้รับการยอมรับ บริษัทไทยต้องแสดงบริการ ราคา และประโยชน์ของตนเอง
- "ตั้งชื่อว่า Management Fee แล้วเอกสารครบ" ชื่อไม่ใช่หลักฐาน ต้องมีรายการบริการและหลักฐานการส่งมอบรองรับ
- "ใบแจ้งหนี้จากบริษัทแม่ใบเดียวพอ" ใบแจ้งหนี้บอกว่าถูกเรียกเก็บ ไม่ได้บอกว่าได้รับบริการ
- "ทำสัญญาตอนปลายปีให้ครบก็พอ" สัญญาที่ลงนามหลังเรียกเก็บอ่อนกว่าสัญญาที่มีผลก่อนเริ่มบริการ และไม่ควรลงวันที่ย้อนหลังก่อนวันลงนามจริง
- "คิดตามสัดส่วนรายได้อย่างเดียวก็ยุติธรรมแล้ว" สัดส่วนรายได้เป็นเพียงวิธีแบ่งต้นทุน ไม่ได้พิสูจน์ว่าบริษัทไทยได้รับบริการ
- "ทนายสรุปได้ว่าหักภาษีได้หรือไม่" การยอมรับรายจ่ายและภาษีหัก ณ ที่จ่ายเป็นเรื่องที่นักบัญชีหรือผู้สอบบัญชีตรวจ ทนายช่วยเรื่องสัญญาและหลักฐาน
ขอบเขตของคู่มือนี้ คู่มือนี้พูดถึงหลักฐานฝั่งบริษัทไทยในเชิงกฎหมายและเอกสาร ไม่ได้ให้อัตราภาษี ไม่ครอบคลุมเรื่องการประเมินราคาโอนระหว่างประเทศในระดับกลุ่ม การเก็บเอกสารตามข้อกำหนดของประเทศบริษัทแม่ หรือการคืนเงินปันผล (ดู การวางโครงสร้างกำไรบริษัทลูก) คำตอบอาจเปลี่ยนหากกฎของหน่วยงานภาษีหรือบีโอไอเปลี่ยน ให้ตรวจหน้าทางการล่าสุดก่อนตัดสินใจ
อ่านเพิ่มเติม
- การวางโครงสร้างบริษัทลูกในไทยให้กำไรเคลื่อนออกได้
- ควรถือหุ้นบริษัทไทยอย่างไร: ถือตรงหรือตั้งโฮลดิ้ง
- จ่ายค่าบริการต่างประเทศ ต้องตรวจภาษีอะไร
- บริหารบริษัทลูกในไทยเมื่อไม่มีฝ่ายกฎหมาย
- เพิ่มทุนหรือให้ผู้ถือหุ้นกู้ยืม
หลักฐานของ Management Fee คือสัญญาที่มีผลก่อนเริ่มบริการ รายการบริการที่ส่งมอบจริง และวิธีคิดราคาที่อธิบายได้ แล้วให้นักบัญชีตรวจภาษีก่อนจ่ายเงิน
เราช่วยตรวจและร่างสัญญาบริการระหว่างบริษัทในเครือ จัดรายการบริการและขอบเขต และประสานงานกับนักบัญชีหรือผู้สอบบัญชีของบริษัท เราไม่ใช่สำนักงานบัญชีหรือผู้สอบบัญชี จึงไม่คำนวณภาษี ไม่ให้อัตราภาษี และไม่รับรองว่ารายการใดหักเป็นรายจ่ายได้ ค่าบริการขึ้นอยู่กับขั้นของเรื่องและงานที่ต้องทำ ส่งเอกสารให้เราดูก่อน เราจะแจ้งขอบเขตงานและค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงาน ปรึกษาเบื้องต้น โทร 092-254-2045 หรือ ส่งรายละเอียดให้เรา ดูเพิ่มเติมได้ที่ บัญชีและภาษี การลงทุน และ สัญญาและเอกสาร
คู่มือนี้จัดทำโดย สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม — สำนักงานกฎหมายในจังหวัดขอนแก่นที่ก่อตั้งขึ้นในปี 1986 เป็นข้อมูลทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับกรณีเฉพาะราย

