คำตอบหลัก
การซื้อกิจการพร้อมฐานข้อมูลลูกค้า ไม่ได้ทำให้ผู้ซื้อมีสิทธิใช้ข้อมูลนั้นทำการตลาดของตัวเองโดยอัตโนมัติ รายชื่อ เบอร์โทร LINE ID และประวัติการซื้อที่ระบุตัวบุคคลได้ ล้วนเป็นข้อมูลส่วนบุคคลตาม พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 (PDPA) สิทธิของผู้ซื้อในการใช้จึงผูกกับสิ่งที่ผู้ขายแจ้งและทำไว้ตอนเก็บข้อมูล ไม่ใช่กับราคาที่จ่าย
ต้องแยกสองช่วงให้ชัด ช่วงแรกคือ การรับข้อมูลไปตรวจสอบก่อนซื้อ ซึ่งเป็นการเปิดเผยข้อมูลอยู่แล้วและต้องทำอย่างระมัดระวัง ช่วงที่สองคือ การนำข้อมูลไปใช้หลังซื้อ ซึ่งขึ้นกับวัตถุประสงค์เดิม คำแจ้งเดิม ฐานทางกฎหมาย ความยินยอม และโครงสร้างดีล (ซื้อหุ้นหรือซื้อทรัพย์สิน) คำตอบจริงจึงเป็น "ใช้ได้บางส่วน ใช้ได้เมื่อทำบางขั้นก่อน หรือยังใช้ไม่ได้" ตามข้อเท็จจริงของแต่ละฐานข้อมูล
หน้านี้ตอบเฉพาะคำถามเรื่องข้อมูลลูกค้าในดีลซื้อกิจการ เรื่องโครงสร้างซื้อหุ้นกับซื้อทรัพย์สินโดยรวมอ่านที่ ซื้อหุ้นหรือซื้อทรัพย์สิน เรื่องรายชื่อลูกค้าที่พนักงานเก่าหอบไปอ่านที่ พนักงานเก่าเอารายชื่อลูกค้าไป และเช็กลิสต์ PDPA ทั่วไปอยู่ที่ PDPA เช็กลิสต์
ใครควรอ่านส่วนไหน
| สถานะของคุณ | อ่านส่วนนี้ก่อน |
|---|---|
| กำลังวางแผน (ยังไม่ได้เจรจาจริงจัง) | ส่วนที่ 1 และ 2 เพื่อรู้ว่าข้อมูลลูกค้าเป็นสาระสำคัญของราคาหรือไม่ และตั้งกติกาการเปิดเผยข้อมูล |
| กำลังเจรจา (ตรวจสอบกิจการและร่างสัญญา) | ส่วนที่ 3 ถึง 6 คำถามถึงผู้ขาย โครงสร้างดีล และข้อรับรองในสัญญา |
| ทำไปแล้ว (ปิดดีลแล้ว ข้อมูลอยู่ในมือผู้ซื้อ) | ส่วนที่ 7 และ 8 การแจ้งเจ้าของข้อมูล การแยกและลบข้อมูลที่ใช้ไม่ได้ |
1. ทำไม "ซื้อมาแล้ว" ยังไม่เท่ากับ "ใช้ได้"
PDPA คุมที่ตัวข้อมูลส่วนบุคคลและเจตนาของการใช้ ไม่ได้คุมที่ใครเป็นเจ้าของไฟล์ในทางสัญญา หลักที่เกี่ยวข้องมีดังนี้
| เรื่อง | สิ่งที่ PDPA กล่าวถึง | มีผลกับดีลอย่างไร |
|---|---|---|
| ความยินยอม (มาตรา 19) | ต้องขออย่างชัดแจ้ง เป็นหนังสือหรือผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ แยกออกจากข้อความอื่น ระบุวัตถุประสงค์ เข้าใจง่าย และเจ้าของข้อมูลถอนได้ | ความยินยอมที่ผู้ขายได้มาครอบคลุมเฉพาะสิ่งที่ระบุไว้ตอนขอ ไม่ได้ครอบคลุมการใช้ของผู้ซื้อโดยปริยาย |
| วัตถุประสงค์ (มาตรา 21) | เก็บ ใช้ เปิดเผยตามวัตถุประสงค์ที่แจ้ง หากเป็นวัตถุประสงค์ใหม่ต้องแจ้งและขอความยินยอมก่อน เว้นแต่กฎหมายให้ทำได้ | การนำข้อมูลลูกค้าเดิมไปส่งโปรโมชันของผู้ซื้อ อาจเป็นวัตถุประสงค์ใหม่ |
| การแจ้ง (มาตรา 23) | ก่อนหรือขณะเก็บ ต้องแจ้งวัตถุประสงค์ ประเภทผู้ที่อาจได้รับข้อมูล ระยะเวลาเก็บ สิทธิของเจ้าของข้อมูล | คำแจ้งเดิมของผู้ขายเป็นหลักฐานหลักว่าคนที่ให้ข้อมูลคาดหมายอะไร |
| ฐานทางกฎหมายที่ไม่ต้องขอความยินยอม (มาตรา 24) | เช่น จำเป็นเพื่อปฏิบัติตามสัญญา ประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมาย หรือปฏิบัติตามกฎหมาย โดยประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายใช้ไม่ได้หากสิทธิขั้นพื้นฐานของเจ้าของข้อมูลสำคัญกว่า | ฐานของผู้ขายไม่ได้ติดไปกับไฟล์ ผู้ซื้อต้องดูว่าฐานของตนเองคืออะไร |
| การใช้และเปิดเผย (มาตรา 27) | ผู้ควบคุมข้อมูลต้องไม่ใช้หรือเปิดเผยโดยไม่มีความยินยอม เว้นแต่เป็นข้อมูลที่เก็บโดยไม่ต้องขอความยินยอมตามมาตรา 24 หรือ 26 และผู้ที่ได้รับข้อมูลจากการเปิดเผยต้องไม่ใช้หรือเปิดเผยเกินวัตถุประสงค์ที่แจ้งไว้ตอนขอรับข้อมูล | ผู้ซื้อที่รับข้อมูลมา ถูกผูกกับวัตถุประสงค์ที่แจ้งผู้ขายตอนขอรับ |
ข้อความข้างต้นเป็นการสรุปหลักกว้าง ถ้อยคำเต็มและข้อยกเว้นอยู่ในตัวบท ควรตรวจกับฉบับทางการที่ PDPC หรือสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาก่อนอ้างอิง
ความเห็นเชิงปฏิบัติของเรา ผู้ซื้อควรถามตั้งแต่ต้นว่า "เราจะใช้ข้อมูลนี้ทำอะไรหลังซื้อ" แล้วย้อนไปดูว่าคำแจ้งเดิมครอบคลุมสิ่งนั้นหรือไม่ ถ้าแผนธุรกิจพึ่งพาการส่งข้อความหาลูกค้าเดิมเป็นหลัก ความไม่แน่นอนเรื่องสิทธิใช้ข้อมูลควรสะท้อนในราคาและเงื่อนไขสัญญา
2. การให้ผู้ซื้อดูข้อมูลระหว่างตรวจสอบกิจการ ทำอย่างไรให้ปลอดภัย
การส่งไฟล์ลูกค้าให้ผู้ซื้อก่อนปิดดีลเป็นการเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ขายไปยังบุคคลภายนอกแล้ว ถึงดีลจะไม่เกิดขึ้นก็ตาม แนวทางที่มักใช้ลดความเสี่ยง
- เริ่มจากข้อมูลสรุป เช่น จำนวนลูกค้า ยอดขายต่อกลุ่ม อายุลูกค้า อัตราการซื้อซ้ำ ที่ไม่ระบุตัวบุคคล
- ถ้าต้องดูรายตัวจริง ให้ปกปิดชื่อ เบอร์ และอีเมล หรือสุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก และเปิดข้อมูลเต็มเมื่อใกล้ปิดดีลเท่านั้น
- ทำข้อตกลงรักษาความลับก่อนส่ง ระบุว่าห้ามใช้ข้อมูลเพื่อการอื่นนอกจากประเมินดีล (ดู NDA ก่อนเจรจาธุรกิจ)
- จำกัดผู้เข้าถึงเป็นรายชื่อ ใช้ห้องข้อมูลที่มีบันทึกการเปิดดู ไม่ส่งไฟล์ทางแชตส่วนตัว
- ตกลงล่วงหน้าว่าถ้าดีลไม่เกิด ผู้ซื้อต้องลบหรือส่งคืนข้อมูลและยืนยันเป็นหนังสือ
- ผู้ซื้อควรไม่นำข้อมูลที่เห็นจากห้องข้อมูลไปติดต่อลูกค้าก่อนปิดดีล
ภาพรวมการตรวจสอบกิจการทางกฎหมายดูที่ ขอบเขตและจุดเสี่ยงของการตรวจสอบกิจการ
3. ควรถามผู้ขายอะไรบ้างก่อนตกลงราคา
คำถามเหล่านี้ช่วยให้ผู้ซื้อเห็นว่าฐานข้อมูลที่เห็นในงบหรือในเอกสารนำเสนอ "ใช้งานได้จริง" มากแค่ไหน
| หัวข้อ | คำถามที่ควรถาม | เอกสารที่ควรขอ |
|---|---|---|
| แหล่งที่มา | ข้อมูลมาจากไหน ลูกค้ากรอกเอง ซื้อมาจากรายอื่น ดึงจากโซเชียล หรือได้จากพนักงาน | บันทึกช่องทางเก็บข้อมูล สัญญากับผู้ขายข้อมูลรายก่อน |
| คำแจ้ง | ตอนเก็บ แจ้งวัตถุประสงค์ ผู้รับข้อมูล และระยะเวลาเก็บไว้ว่าอย่างไร มีนโยบายความเป็นส่วนตัวกี่ฉบับ ฉบับใดใช้ช่วงไหน | นโยบายความเป็นส่วนตัวทุกเวอร์ชัน ข้อความหน้าสมัครสมาชิก ใบสมัคร ใบสั่งซื้อ |
| ความยินยอม | ลูกค้าส่วนใด ให้ความยินยอมไว้ ขอแยกเรื่องการตลาดหรือไม่ เก็บหลักฐานไว้อย่างไร | บันทึกความยินยอมรายตัว วันเวลา ถ้อยคำที่ใช้ขอ |
| ฐานอื่นที่ไม่ใช่ความยินยอม | ลูกค้าส่วนใดใช้ฐานสัญญาหรือประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมาย และผู้ขายประเมินไว้อย่างไร | บันทึกการประเมินฐานทางกฎหมาย (ถ้ามี) |
| การปฏิเสธรับการตลาด | มีรายชื่อผู้ปฏิเสธหรือถอนความยินยอมหรือไม่ แยกไว้ในระบบอย่างไร | รายชื่อและวันที่ปฏิเสธ ข้อมูลที่ถูกลบตามคำขอ |
| ผู้ประมวลผลข้อมูล | ใครดูแลระบบ ลูกค้าสัมพันธ์ หรืออีเมลการตลาดให้ผู้ขาย มีข้อตกลงประมวลผลข้อมูลไหม | สัญญากับผู้ให้บริการ CRM คลาวด์ ผู้ส่งข้อความ |
| ข้อมูลอ่อนไหว | มีข้อมูลสุขภาพ ศาสนา ชีวภาพ ประวัติอาชญากรรม หรือข้อมูลเด็กหรือไม่ | รายการประเภทข้อมูลในแต่ละตาราง |
| ข้อร้องเรียนและเหตุละเมิด | เคยมีลูกค้าร้องเรียน ข้อมูลรั่ว หรือหนังสือจากหน่วยงานหรือไม่ | บันทึกเหตุ จดหมายโต้ตอบ การแจ้งตามกฎหมาย (ถ้ามี) |
| ข้อมูลต่างประเทศ | มีลูกค้าต่างชาติ หรือส่งข้อมูลไปเก็บบนเซิร์ฟเวอร์นอกประเทศหรือไม่ | รายชื่อระบบ ที่ตั้งเซิร์ฟเวอร์ สัญญาผู้ให้บริการ |
| บันทึกภายใน | ผู้ขายมีบันทึกกิจกรรมประมวลผลข้อมูล นโยบายเก็บ ลบ และขั้นตอนรับคำขอใช้สิทธิหรือไม่ | เอกสารนโยบายภายใน บันทึกคำขอและการตอบ |
คำตอบที่ได้มักแบ่งฐานข้อมูลเป็นกลุ่ม ได้แก่ ส่วนที่มีหลักฐานชัดและคำแจ้งกว้างพอ ส่วนที่ขาดหลักฐาน และส่วนที่ผู้ขายเองก็ไม่ทราบที่มา ผู้ซื้อควรให้ราคาแต่ละกลุ่มต่างกัน
4. โครงสร้างดีลเปลี่ยนคำถามอย่างไร
โครงสร้างดีลเป็นตัวกำหนดว่าข้อมูลเดินทางหรือไม่ และใครเป็นผู้ควบคุมข้อมูลหลังปิดดีล ข้อต่อไปนี้เป็นภาพกว้าง ผลที่แน่นอนต้องดูข้อเท็จจริงเป็นรายดีล
| โครงสร้าง | สิ่งที่เกิดกับข้อมูล | ประเด็นที่ควรตรวจ |
|---|---|---|
| ซื้อหุ้น | บริษัทที่เก็บข้อมูลยังเป็นนิติบุคคลเดิม ไม่มีการส่งไฟล์ไปนิติบุคคลอื่น แต่ผู้ถือหุ้นและผู้บริหารเปลี่ยน | ข้อบกพร่องเรื่องการเก็บข้อมูลในอดีตยังอยู่กับบริษัท ผู้ซื้อรับความเสี่ยงนั้นทางอ้อม และถ้าจะใช้ข้อมูลเพื่อวัตถุประสงค์ใหม่หรือย้ายไปบริษัทอื่นในกลุ่ม ยังต้องตรวจตามมาตรา 21 |
| ซื้อทรัพย์สิน (รวมฐานข้อมูล) | ผู้ขายส่งข้อมูลให้ผู้ซื้อซึ่งเป็นนิติบุคคลอื่น | เป็นการเปิดเผยที่ผู้ขายทำได้หรือไม่ ตามคำแจ้งและฐานเดิม และผู้ซื้อใช้ได้เพียงตามวัตถุประสงค์ที่แจ้งไว้ตอนขอรับข้อมูล (มาตรา 27 วรรคสอง) |
| ซื้อเฉพาะรายชื่อลูกค้า (ไม่ซื้อธุรกิจ) | ข้อมูลถูกส่งออกจากธุรกิจที่ยังดำเนินอยู่ | ความเสี่ยงสูงสุด เพราะอาจไม่มีความต่อเนื่องของธุรกิจที่ลูกค้าคาดหมาย และวัตถุประสงค์เดิมกับวัตถุประสงค์ของผู้ซื้อมักห่างกัน |
เรื่องภาระหนี้สิน สัญญา และใบอนุญาตในแต่ละโครงสร้างอ่านที่ ซื้อหุ้นหรือซื้อทรัพย์สิน หน้านี้เน้นเฉพาะมุมข้อมูลลูกค้า
5. ข้อรับรอง การชดใช้ และเงื่อนไขในสัญญาซื้อขายกิจการ
เมื่อไม่สามารถตรวจทุกแถวของฐานข้อมูลก่อนปิดดีล สัญญาจึงเป็นเครื่องมือจัดสรรความเสี่ยง รายการที่มักเสนอ
- ข้อรับรองของผู้ขาย ว่าเก็บข้อมูลมาโดยชอบ แจ้งวัตถุประสงค์ตามที่กฎหมายกำหนด มีบันทึกความยินยอมตามที่เปิดเผย ไม่มีการร้องเรียน การละเมิดข้อมูล หรือหนังสือจากหน่วยงานที่ไม่ได้เปิดเผย และการโอนหรือเปิดเผยข้อมูลให้ผู้ซื้อไม่ขัดต่อคำแจ้งเดิม
- ตารางเปิดเผยข้อมูล แนบรายการฐานข้อมูลแต่ละชุด แหล่งที่มา ฐานทางกฎหมาย และข้อยกเว้นที่ผู้ขายรู้อยู่แล้ว
- เงื่อนไขก่อนปิดดีล เช่น ผู้ขายแจ้งลูกค้าหรืออัปเดตนโยบาย ผู้ขายส่งมอบบันทึกความยินยอมและรายชื่อผู้ปฏิเสธการตลาด หรือแยกข้อมูลที่ไม่มีฐานออก
- การชดใช้เฉพาะเรื่อง ครอบคลุมความเสียหายจากการที่ข้อมูลไม่ได้เก็บมาโดยชอบ รวมถึงข้อร้องเรียนและค่าใช้จ่ายในการแก้ไข โดยกำหนดวงเงิน ระยะเวลา และวิธีแจ้งเรื่องให้ชัด
- เงินกันไว้หรือหน่วงชำระบางส่วน (escrow หรือ holdback) หรือการจ่ายตามผลงานภายหลัง ผูกกับส่วนของฐานข้อมูลที่ยังไม่แน่ใจ ดู ข้อกำหนดจ่ายตามผลงานในการขายกิจการ
- ข้อผูกพันหลังปิดดีล เช่น ผู้ขายช่วยแจ้งเจ้าของข้อมูล ส่งต่อคำขอใช้สิทธิที่ยังค้าง และไม่ใช้ข้อมูลที่ขายไปแล้วเพื่อแข่งขัน
- การลบข้อมูลของผู้ขาย หากโอนข้อมูลให้ผู้ซื้อแล้ว ผู้ขายยังมีเหตุเก็บไว้หรือไม่ ควรเขียนให้ชัด
ถ้อยคำและวงเงินที่เหมาะสมขึ้นกับมูลค่าของฐานข้อมูลต่อราคาซื้อ ความสามารถของผู้ขายในการชดใช้ และข้อเท็จจริงที่พบตอนตรวจ
6. เอกสารและขั้นตอนก่อนปิดดีล (เช็กลิสต์)
- ระบุให้ได้ว่าผู้ซื้อจะใช้ข้อมูลลูกค้าทำอะไรหลังซื้อ แล้วเทียบกับวัตถุประสงค์ที่แจ้งไว้เดิม
- ทำ NDA และกติกาห้องข้อมูลก่อนเปิดข้อมูลลูกค้า เริ่มจากข้อมูลสรุปหรือปกปิดตัวตน
- ส่งแบบสอบถามเรื่องแหล่งที่มา คำแจ้ง ความยินยอม และการปฏิเสธการตลาด
- ขอสำเนานโยบายความเป็นส่วนตัวทุกเวอร์ชัน พร้อมช่วงเวลาที่ใช้
- ขอบันทึกความยินยอมและรายชื่อผู้ถอนความยินยอมหรือปฏิเสธการตลาด
- ตรวจสัญญากับผู้ประมวลผลข้อมูลของผู้ขาย (CRM คลาวด์ ผู้ส่งข้อความ)
- แยกฐานข้อมูลเป็นกลุ่ม ใช้ได้ ต้องขอความยินยอมก่อน และไม่ควรใช้
- ใส่ข้อรับรอง ตารางเปิดเผย การชดใช้ และเงื่อนไขก่อนปิดดีลในสัญญา
- วางแผนการแจ้งเจ้าของข้อมูล (ส่วนที่ 7) และกำหนดว่าใครส่ง เมื่อไร ผ่านช่องทางใด
- เตรียมนโยบายความเป็นส่วนตัวของผู้ซื้อให้ครอบคลุมข้อมูลที่รับมา
- ตกลงเรื่องการลบหรือส่งคืนข้อมูลของผู้ขายและของผู้ซื้อหากดีลล้ม
7. หลังปิดดีล แจ้งเจ้าของข้อมูลและขอความยินยอมใหม่อย่างไร
ถ้าผู้ซื้อตั้งใจใช้ข้อมูลเพื่อวัตถุประสงค์ที่ต่างจากเดิม แนวทางที่มักทำคือแจ้งและขอความยินยอมก่อนใช้ ตามหลักของมาตรา 21 และมาตรา 19
- แจ้งการเปลี่ยนผู้ให้บริการหรือผู้ดูแลข้อมูล ระบุว่าธุรกิจเปลี่ยนมือ ใครเป็นผู้ควบคุมข้อมูลคนใหม่ ช่องทางติดต่อ และสิทธิของเจ้าของข้อมูล
- แยกการแจ้งออกจากการโฆษณา ข้อความแรกควรเป็นข้อมูลเกี่ยวกับการเปลี่ยนผู้ดูแล ไม่ควรเป็นโปรโมชันที่แอบใส่ลิงก์ขอความยินยอม
- ขอความยินยอมแยกต่างหากสำหรับการตลาด ถ้อยคำเข้าใจง่าย ระบุวัตถุประสงค์ ไม่ผูกกับการให้บริการที่ไม่จำเป็นต้องใช้ข้อมูลนั้น และถอนได้ง่ายเท่ากับตอนให้
- เคารพผู้ที่ปฏิเสธไว้เดิม ผู้ที่เคยปฏิเสธหรือถอนความยินยอมกับผู้ขายต้องไม่ถูกส่งข้อความการตลาดเพราะการโอนกิจการ
- บันทึก ว่าส่งอะไร เมื่อไร ถึงใคร ใครตอบอย่างไร เพื่อเป็นหลักฐานของผู้ซื้อเอง
ข้อมูลที่ผู้ซื้อได้จากผู้ขายไม่ได้เก็บจากเจ้าของข้อมูลโดยตรง จึงควรดูมาตรา 25 ด้วย มาตรานี้ห้ามเก็บข้อมูลจากแหล่งอื่น เว้นแต่ได้แจ้งการเก็บจากแหล่งอื่นให้เจ้าของข้อมูลทราบโดยไม่ชักช้า แต่ไม่เกิน 30 วันนับแต่วันที่เก็บ และได้รับความยินยอม หรือเป็นข้อมูลที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องขอความยินยอมตามมาตรา 24 หรือ 26 ดีลแต่ละแบบเข้ากรณีใดต้องดูข้อเท็จจริง ควรให้ทนายดูก่อนวางแผนการแจ้ง (ข้อมูล ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน 2569)
8. ข้อมูลที่ใช้ไม่ได้ ต้องจัดการอย่างไร
ข้อมูลบางส่วนอาจไม่มีฐานรองรับให้ผู้ซื้อใช้ เช่น ไม่ทราบที่มา ไม่มีหลักฐานความยินยอม หรือเก็บมาเพื่อวัตถุประสงค์ที่ห่างจากแผนของผู้ซื้อมาก แนวทางที่มักใช้
- แยกข้อมูลกลุ่มนี้ออกจากระบบที่ใช้ทำการตลาด และหยุดส่งข้อความไปยังรายชื่อเหล่านั้น
- ตัดสินว่าจะขอความยินยอมใหม่ แจ้งเพื่อเสนอให้เข้ามาให้ข้อมูลเอง หรือลบ
- ลบหรือทำลายส่วนที่ไม่มีเหตุให้เก็บต่อ รวมสำเนาในอีเมล ไฟล์แชร์ และอุปกรณ์ของทีมขาย
- บันทึกว่าลบอะไร เมื่อไร เพราะเหตุใด และใครอนุมัติ
- ถ้าพบว่าผู้ขายให้ข้อมูลไม่ตรงความจริง ให้ตรวจสิทธิตามข้อรับรองและการชดใช้ตามสัญญาโดยเร็ว เพราะมักมีกำหนดเวลาแจ้ง
การเก็บข้อมูลไว้ "เผื่อได้ใช้" โดยไม่มีวัตถุประสงค์ที่ชอบด้วยกฎหมายเป็นความเสี่ยงของผู้ซื้อเอง
9. ตัวอย่างสมมติ: ร้านออนไลน์ซื้อต่อกิจการเครื่องสำอาง
ตัวอย่างนี้เป็นสถานการณ์สมมติ ไม่ใช่คดีจริง ตัวเลขใช้เพื่อประกอบการอธิบายเท่านั้น
บริษัท ก ซื้อทรัพย์สินและฐานข้อมูลของร้านเครื่องสำอางออนไลน์ ข ซึ่งมีรายชื่อลูกค้า 20,000 ราย ผู้ซื้อวางแผนส่งโปรโมชันสินค้าในเครือของตนถึงทุกคน เมื่อตรวจพบ
- ลูกค้า 12,000 ราย สมัครผ่านเว็บไซต์ที่มีข้อความขอความยินยอมแยกสำหรับข่าวสารสินค้าของร้าน ข แต่ไม่ได้ระบุว่าอาจโอนให้ผู้อื่น
- ลูกค้า 6,000 ราย ซื้อผ่านแพลตฟอร์มตลาดกลาง ข้อมูลได้มาเพื่อส่งสินค้าเท่านั้น ไม่มีความยินยอมการตลาด
- ลูกค้า 2,000 ราย ไม่มีหลักฐานที่มาของข้อมูล
แนวทางที่ทนายอาจแนะนำ เริ่มที่การแยกสามกลุ่ม กลุ่มแรกต้องดูถ้อยคำความยินยอมว่าครอบคลุมการใช้ของผู้ซื้อและสินค้าในเครือหรือไม่ ถ้าไม่ชัด การแจ้งการเปลี่ยนมือและขอความยินยอมใหม่ก่อนส่งโปรโมชันน่าจะปลอดภัยกว่า กลุ่มที่สองซึ่งข้อมูลได้มาเพื่อส่งสินค้า การนำไปทำการตลาดอาจเป็นวัตถุประสงค์ใหม่ที่ต้องขอความยินยอมก่อน กลุ่มที่สามควรงดใช้และลบ ในสัญญาควรให้ผู้ขายรับรองที่มา แนบตารางเปิดเผย และหน่วงชำระเงินส่วนหนึ่งไว้จนกว่ากระบวนการแจ้งเสร็จ ผลจริงขึ้นกับถ้อยคำความยินยอม นโยบายความเป็นส่วนตัวที่ใช้อยู่ ณ เวลานั้น และข้อเท็จจริงอื่น
อย่าเข้าใจผิด
| ที่มักเข้าใจ | ข้อเท็จจริงที่ควรรู้ |
|---|---|
| จ่ายเงินซื้อฐานข้อมูลแล้ว ก็ใช้ได้เหมือนเจ้าของเดิม | สิทธิใช้ข้อมูลส่วนบุคคลไม่ได้มาจากการจ่ายเงิน แต่ขึ้นกับวัตถุประสงค์ที่แจ้ง ฐานทางกฎหมาย และความยินยอมของเจ้าของข้อมูล |
| ซื้อหุ้นแล้วไม่มีปัญหา PDPA เพราะบริษัทเดิมยังอยู่ | ข้อบกพร่องการเก็บข้อมูลในอดีตยังอยู่กับบริษัท และถ้าจะใช้เพื่อวัตถุประสงค์ใหม่ก็ยังต้องตรวจเช่นเดิม |
| เจ้าของข้อมูลเป็นลูกค้าของธุรกิจนี้ จึงใช้ติดต่อได้ทุกเรื่อง | การติดต่อต้องสอดคล้องกับสิ่งที่แจ้งไว้ ถ้าเป็นวัตถุประสงค์ใหม่ต้องแจ้งและขอความยินยอมก่อน เว้นแต่กฎหมายให้ทำได้ |
| ส่งไฟล์ดูก่อนซื้อได้ เพราะยังไม่ได้ใช้ | การส่งไฟล์ให้ผู้ซื้อเป็นการเปิดเผยแล้ว ควรเปิดเท่าที่จำเป็น ทำ NDA และลบเมื่อดีลล้ม |
| ใส่ข้อรับรองในสัญญาแล้วไม่ต้องตรวจเอง | ข้อรับรองเป็นเพียงการจัดสรรความเสี่ยงหลังเกิดปัญหา ไม่ได้ทำให้การใช้ข้อมูลที่ไม่มีฐานกลายเป็นชอบด้วยกฎหมาย |
| ลบข้อมูลที่ใช้ไม่ได้ก็พอ ไม่ต้องบันทึก | ควรบันทึกว่าลบอะไร เมื่อไร เพราะเหตุใด เพื่อใช้เป็นหลักฐานเมื่อถูกถามภายหลัง |
อ่านเพิ่มเติม
- ซื้อหุ้นหรือซื้อทรัพย์สิน เลือกโครงสร้างซื้อกิจการอย่างไร
- พนักงานเก่าเอารายชื่อลูกค้าไป: ความลับทางการค้าและเอกสารที่ควรมี
- PDPA เช็กลิสต์สำหรับธุรกิจ
- NDA ก่อนเจรจาธุรกิจ
- ขอบเขตและจุดเสี่ยงของการตรวจสอบกิจการ
ราคาที่จ่ายซื้อฐานข้อมูลลูกค้า ไม่ได้รวมสิทธิใช้ข้อมูลนั้นโดยอัตโนมัติ ให้ตรวจที่มาและคำแจ้งเดิมก่อนตกลงราคา แล้วเขียนความเสี่ยงที่เหลือไว้ในสัญญา
เราช่วยผู้ซื้อและผู้ขายตรวจที่มาและเอกสาร PDPA ของฐานข้อมูลลูกค้า ร่างข้อรับรอง การชดใช้ และเงื่อนไขในสัญญาซื้อขายกิจการ วางข้อความแจ้งเจ้าของข้อมูลและนโยบายความเป็นส่วนตัวหลังปิดดีล เราไม่ใช่นักบัญชีหรือที่ปรึกษาภาษี ไม่ประเมินมูลค่าฐานข้อมูล และไม่สามารถรับรองว่าหน่วยงานหรือเจ้าของข้อมูลจะไม่โต้แย้งการใช้ข้อมูล ค่าบริการขึ้นอยู่กับขั้นของเรื่องและงานที่ต้องทำ ส่งเอกสารให้เราดูก่อน เราจะแจ้งขอบเขตงานและค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงาน โทร 092-254-2045 หรือ ส่งรายละเอียดให้เรา ดูเพิ่มเติมที่ งาน PDPA สำหรับธุรกิจ และ งานซื้อขายกิจการ
คู่มือนี้เผยแพร่โดย สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม — สำนักงานกฎหมายในจังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งเมื่อปี 1986 เป็นข้อมูลทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยเฉพาะ

