ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
SUWANVARA LAWFIRM
บริษัท สุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม จำกัด
SUWANVARA LAWFIRM
SUWANVARA LAWFIRM
บริษัท สุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม จำกัด
กฎหมายธุรกิจ

พนักงานคนเดียวทำงานให้หลายบริษัทในเครือ: ใครเป็นนายจ้าง ใครจ่ายเงินเดือน และใครต้องรับผิด

ใช้พนักงานคนเดียวร่วมกันหลายบริษัทในกลุ่มเดียวกัน แยกให้ชัดว่าใครเป็นนายจ้าง ใครสั่งงาน ใครจ่ายเงิน และใครได้ประโยชน์ พร้อมเอกสารระหว่างบริษัท การแบ่งต้นทุน PDPA ภาษี ใบอนุญาตทำงาน และวิธียุติการแชร์พนักงาน

สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม— ทีมกฎหมายธุรกิจ12 พฤศจิกายน 256912 นาที
พนักงานคนเดียวทำงานให้หลายบริษัทในเครือ: ใครเป็นนายจ้าง ใครจ่ายเงินเดือน และใครต้องรับผิด

คำตอบหลัก

เมื่อพนักงานคนเดียวทำงานให้หลายบริษัทในกลุ่ม อย่าถามคำถามเดียวว่า "ใครเป็นนายจ้าง" ให้แยกเป็นสี่คำถาม คือ ใครเป็นนายจ้างตามสัญญา ใครสั่งงานจริง ใครจ่ายเงิน และใครได้ประโยชน์จากงาน แล้วทำให้คำตอบทั้งสี่ตรงกับเอกสาร

วิธีที่จัดการง่ายที่สุดสำหรับ SME คือให้มีนายจ้างตามสัญญาเพียงรายเดียว บริษัทอื่นรับบริการจากพนักงานคนนั้นผ่านสัญญาให้บริการและแบ่งต้นทุนระหว่างบริษัท โดยมีหนังสือแจ้งและความยินยอมจากพนักงาน ส่วนการเปลี่ยนตัวนายจ้างจริงต้องได้ความยินยอมของพนักงานตามมาตรา 577 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

ถ้าปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามความเคยชิน เช่น บริษัท A จ่ายเงินเดือน บริษัท B สั่งงาน บริษัท C ได้ประโยชน์ โดยไม่มีเอกสาร ปัญหามักโผล่ตอนเลิกจ้าง ตรวจภาษี หรือขอต่อใบอนุญาตทำงาน ตัวเลขที่ระบุว่า "ตัวอย่างสมมติ" ในคู่มือนี้ใช้อธิบายวิธีคิดเท่านั้น

คู่มือนี้ต่างจากเรื่องย้ายพนักงานไปบริษัทในเครือ ตรงที่เรื่องนั้นพูดถึงการย้ายนายจ้างจากบริษัทหนึ่งไปอีกบริษัทหนึ่ง ส่วนคู่มือนี้พูดถึงการ ใช้พนักงานคนเดียวกันให้หลายบริษัทในเวลาเดียวกัน

1. ทำไมต้องแยกสี่คำถาม: นายจ้าง ผู้สั่งงาน ผู้จ่ายเงิน และผู้ได้ประโยชน์

ในกลุ่มธุรกิจครอบครัวหรือกลุ่มบริษัทของเจ้าของคนเดียวกัน ทั้งสี่บทบาทมักกระจายอยู่คนละบริษัทโดยไม่ได้ตั้งใจ

คำถามความหมายหลักฐานที่ใช้ดู
ใครเป็นนายจ้างนิติบุคคลที่เป็นคู่สัญญาจ้าง และขึ้นทะเบียนประกันสังคมให้ลูกจ้างสัญญาจ้าง ทะเบียนประกันสังคม
ใครสั่งงานผู้กำหนดงาน เวลา และประเมินผลอีเมล สั่งงาน ใบประเมิน
ใครจ่ายเงินบริษัทที่โอนเงินเดือนและหักภาษีให้พนักงานสลิปเงินเดือน ภ.ง.ด.1
ใครได้ประโยชน์บริษัทที่ได้ผลงานจากพนักงานจริงรายงานงาน ชั่วโมงทำงานแยกบริษัท

สี่บทบาทนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นบริษัทเดียวกัน แต่ถ้าแยกกันก็ต้องมีเอกสารอธิบายว่าเหตุใดจึงแยก และใครรับผิดชอบอะไร ความเสี่ยงหลักคือเมื่อเกิดข้อพิพาท พนักงานหรือหน่วยงานรัฐมักดูข้อเท็จจริงของการทำงานจริงมากกว่าชื่อบริษัทบนกระดาษ

2. ใครเป็นนายจ้างของพนักงานที่ทำงานหลายบริษัท

หลักปฏิบัติคือเลือกนายจ้างตามสัญญาหนึ่งราย ซึ่งควรเป็นบริษัทที่พนักงานทำงานด้วยมากที่สุด หรือบริษัทกลางที่ทำหน้าที่ฝ่ายบุคคลของกลุ่ม

แนวทางที่พบบ่อยมีสามแบบ

  • นายจ้างรายเดียว บริษัทอื่นรับบริการ: ชัดที่สุด ค่าชดเชย ประกันสังคม และวันลาอยู่ที่ที่เดียว บริษัทอื่นจ่ายค่าบริการให้บริษัทนายจ้างตามสัญญา
  • สัญญาจ้างแยกกับแต่ละบริษัทตามสัดส่วนงาน: ใช้ได้เมื่อพนักงานทำงานจริงให้แต่ละบริษัทในเวลาที่แยกกันชัด แต่ต้องจัดการประกันสังคม วันลา และอายุงานที่ซ้อนกัน ซึ่งซับซ้อนกว่ามาก
  • นายจ้างร่วมโดยข้อเท็จจริง: เกิดขึ้นเองเมื่อไม่มีเอกสาร และเป็นแบบที่คาดเดาผลได้ยากที่สุด

ถ้าพนักงานอยู่ในทะเบียนของบริษัทหนึ่งแต่ถูกกำกับงานโดยอีกบริษัทหนึ่งอย่างใกล้ชิดเหมือนลูกจ้างของตน ให้ถือว่ามีความเสี่ยงที่บริษัทหลังจะถูกมองว่าเป็นนายจ้างด้วย ผลสุดท้ายขึ้นกับข้อเท็จจริงและการตีความของหน่วยงานหรือศาลในแต่ละเรื่อง ไม่ควรสรุปล่วงหน้า

3. เอกสารระหว่างบริษัทในเครือต้องมีอะไรบ้าง

เอกสารระหว่างบริษัท (intercompany) มีหน้าที่อธิบายว่าบริษัทไหนทำอะไรให้ใคร และคิดเงินกันอย่างไร

สัญญาให้บริการหรือสัญญาแบ่งปันต้นทุน ควรมีอย่างน้อย

  • ชื่อบริษัทผู้ให้บริการ (นายจ้าง) และบริษัทผู้รับบริการแต่ละราย
  • ขอบเขตงานของพนักงาน และผู้มีอำนาจสั่งงานในแต่ละบริษัท
  • วิธีคิดต้นทุน เช่น ตามชั่วโมงทำงานหรือสัดส่วนงาน และอัตราบวกเพิ่มจากต้นทุน ถ้ามี
  • รอบการเรียกเก็บ การออกใบแจ้งหนี้ และกำหนดชำระ
  • ใครรับผิดหากพนักงานเรียกร้องสิทธิ เช่น ค่าชดเชย และการชดเชยกันระหว่างบริษัท
  • การรักษาความลับและการใช้ข้อมูลส่วนบุคคลของพนักงาน
  • ระยะเวลา การเลิกสัญญา และสิ่งที่ต้องทำเมื่อเลิก

เอกสารกับพนักงาน ได้แก่

เอกสารใช้ทำอะไร
สัญญาจ้างกับนายจ้างตามสัญญาระบุว่าอาจต้องช่วยงานบริษัทในกลุ่ม
หนังสือมอบหมายงานระบุบริษัทที่ไปช่วย ขอบเขต เวลา และผู้สั่งงาน
หนังสือยินยอมเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงสาระสำคัญ เช่น เปลี่ยนนายจ้าง สถานที่ หรือเงื่อนไขการทำงาน
หนังสือแจ้งเรื่องข้อมูลส่วนบุคคลบอกว่าข้อมูลถูกแบ่งให้บริษัทไหนและเพื่ออะไร

อย่าใช้หนังสือยินยอมกว้างเกินไป เช่น "ยินยอมทำงานทุกบริษัทในกลุ่มทุกเวลา" เพราะอาจตีความไม่ชัดเมื่อเกิดข้อพิพาท ควรระบุบริษัทและขอบเขตที่แน่นอน และทบทวนเมื่อเปลี่ยนแปลง

4. ย้ายตัวนายจ้างต้องได้ความยินยอมหรือไม่

ต้อง ในหลัก มาตรา 577 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บัญญัติว่านายจ้างจะโอนสิทธิของตนให้แก่บุคคลภายนอกก็ได้เมื่อลูกจ้างยินยอมพร้อมใจด้วย และถ้าคู่สัญญาฝ่ายใดฝ่าฝืน คู่สัญญาอีกฝ่ายจะบอกเลิกสัญญาก็ได้

ประเด็นที่ควรแยกให้ชัด

  • เปลี่ยนตัวนายจ้าง (จากบริษัท A เป็น B) ต้องมีความยินยอมของพนักงานเป็นหนังสือ และต้องตกลงเรื่องอายุงาน สิทธิสะสม และค่าชดเชย
  • แชร์พนักงานโดยนายจ้างเดิมคงอยู่ ไม่ใช่การโอนสิทธิตามตัวอักษร แต่ถ้างานที่เพิ่มเปลี่ยนสาระของสัญญา เช่น สถานที่ ตำแหน่ง ชั่วโมงทำงาน หรือค่าตอบแทน ก็ควรขอความยินยอมไว้ด้วย
  • ยินยอมโดยการนิ่งเฉย ไม่ควรพึ่ง เพราะพิสูจน์ยาก

กรณีย้ายนายจ้างเต็มรูปแบบ ดูรายละเอียดในเรื่องย้ายพนักงานไปบริษัทในเครือ

5. ใครต้องรับผิดตามกฎหมายแรงงาน: ค่าชดเชย ความเสี่ยงรับผิดร่วม

โดยหลัก นายจ้างตามสัญญา เป็นผู้จ่ายค่าจ้าง ค่าชดเชย และเป็นผู้เลิกจ้าง บริษัทอื่นที่รับบริการไม่ใช่คู่สัญญาจ้าง แต่ยังมีความเสี่ยงถ้าข้อเท็จจริงทำให้ดูเหมือนบริษัทนั้นเป็นนายจ้างด้วย

ประเด็นที่ต้องตรวจ

  • ค่าชดเชยตอนเลิกจ้าง ตรวจอายุงานตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานว่านับต่อเนื่องที่นายจ้างรายใด และอัตราที่ใช้บังคับ ณ วันเลิกจ้าง
  • ความเสี่ยงรับผิดร่วม เมื่อบริษัทอื่นสั่งงานโดยตรง ประเมินผลงาน อนุมัติวันลา หรือจ่ายเงินให้พนักงาน อาจถูกอ้างว่าเป็นนายจ้างด้วย ดูกรณีใกล้เคียงในแรงงานจ้างเหมา
  • กรรมการที่เป็นพนักงาน สถานะกรรมการกับลูกจ้างเป็นคนละความสัมพันธ์ ดูถอดจากกรรมการแล้ว สัญญาจ้างสิ้นสุดด้วยไหม
  • ประกันสังคมและสวัสดิการ ควรอยู่ที่นายจ้างตามสัญญาเพียงรายเดียว ไม่ควรแบ่งเป็นหลายบริษัทโดยไม่ตรวจกฎเกณฑ์

ข้อตกลงระหว่างบริษัทว่าใครออกค่าใช้จ่ายสุดท้าย ใช้ได้ระหว่างบริษัทกันเอง แต่ยกขึ้นยันพนักงานเพื่อปฏิเสธสิทธิตามกฎหมายไม่ได้ เลขมาตราและอัตราค่าชดเชยในกฎหมายคุ้มครองแรงงานให้ตรวจกับตัวบทปัจจุบันก่อนคำนวณ

6. แบ่งต้นทุนพนักงานระหว่างบริษัทอย่างไร

หลักคือแบ่งตามประโยชน์ที่แต่ละบริษัทได้จริง และมีหลักฐานย้อนกลับได้

วิธีแบ่งเหมาะกับจุดอ่อน
ตามชั่วโมงทำงานที่บันทึกจริงงานบริการ งานบัญชีต้องมีระบบบันทึกเวลา
ตามสัดส่วนรายได้ของแต่ละบริษัทงานบริหารกลางอาจไม่สะท้อนงานจริง
ตามจำนวนธุรกรรมหรือใบสั่งงานงานจัดซื้อ ธุรการต้องนับให้สม่ำเสมอ
อัตราเหมาคงที่ต่อเดือนงานสม่ำเสมอต้องทบทวนทุกรอบปี

ตัวอย่างสมมติ: เงินเดือนและต้นทุนนายจ้างรวมเดือนละ 60,000 บาท พนักงานบันทึกชั่วโมงงาน 50 เปอร์เซ็นต์ให้บริษัท A 30 เปอร์เซ็นต์ให้บริษัท B และ 20 เปอร์เซ็นต์ให้บริษัท C บริษัทนายจ้าง (A) เรียกเก็บจาก B เดือนละ 18,000 บาท และจาก C เดือนละ 12,000 บาท ตามใบแจ้งหนี้ที่แนบสรุปชั่วโมง

เคล็ดลับเพื่อลดข้อโต้แย้ง

  • ตกลงสูตรล่วงหน้าเป็นหนังสือ อย่าคิดย้อนหลังตามผลกำไรของแต่ละบริษัท
  • เก็บบันทึกชั่วโมงหรือหลักฐานผลงานของแต่ละบริษัทไว้
  • ทบทวนสูตรอย่างน้อยปีละครั้ง และเมื่อบทบาทเปลี่ยน
  • ไม่ให้บริษัทที่ขาดทุนรับภาระของบริษัทที่กำไรโดยไม่มีเหตุผลทางธุรกิจ

7. ภาษีระหว่างบริษัทในเครือต้องตรวจอะไร

ส่วนนี้ควรให้นักบัญชีหรือที่ปรึกษาภาษีตรวจตามกฎเกณฑ์ปัจจุบันของกรมสรรพากร สามเรื่องหลักที่ควรถามคือ

  • ค่าบริการที่เรียกเก็บระหว่างบริษัท: ต้องมีสัญญา ใบแจ้งหนี้ และหลักฐานว่ามีบริการเกิดขึ้นจริง เพื่อให้รายได้ของบริษัทผู้เรียกเก็บและรายจ่ายของบริษัทผู้จ่ายมีหลักฐานรองรับ
  • ภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีหัก ณ ที่จ่าย: ตรวจว่าการเรียกเก็บค่าบริการนี้เข้าข่ายต้องออกใบกำกับภาษีหรือหักภาษี ณ ที่จ่ายหรือไม่ ตามลักษณะรายการและสถานะของบริษัท ซึ่งต่างกันตามรายกรณี หากมีการจ่ายให้ต่างประเทศ ดูการจ่ายค่าบริการต่างประเทศ ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีหัก ณ ที่จ่าย
  • การกำหนดราคากับบริษัทที่เกี่ยวข้อง (ราคาโอน): ราคาที่คิดกันระหว่างบริษัทในเครือควรใกล้เคียงกับที่บุคคลภายนอกตกลงกัน และอาจมีหน้าที่จัดทำเอกสารหรือรายงานตามเงื่อนไขที่กรมสรรพากรกำหนด ให้ตรวจเงื่อนไขปัจจุบัน ไม่ควรสรุปจากตัวเลขเก่า

ข้อควรระวังที่พบบ่อยคือบริษัทหนึ่งจ่ายเงินเดือนทั้งหมดแล้วไม่เรียกเก็บจากบริษัทอื่นเลย ทำให้รายจ่ายของบริษัทผู้จ่ายอาจถูกตั้งคำถามว่าเกี่ยวกับกิจการของตนหรือไม่ และอีกบริษัทได้ประโยชน์โดยไม่มีต้นทุนในบัญชี ตัวเลขและเลขมาตราภาษีที่ใช้ได้ต้องตรวจกับที่ปรึกษาก่อนใช้

8. ข้อมูลส่วนบุคคลของพนักงานที่แบ่งกันในกลุ่มบริษัท

เมื่อพนักงานทำงานให้หลายบริษัท ข้อมูลเงินเดือน ผลประเมิน ประวัติสุขภาพ และสำเนาบัตร จะถูกส่งต่อระหว่างบริษัทตามไปด้วย ภายใต้ พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPA) แต่ละบริษัทถือเป็นผู้ควบคุมข้อมูลหรือผู้ประมวลผลของตนเอง ไม่ใช่ "บริษัทเดียวกัน"

สิ่งที่ควรทำ

  • ระบุฐานทางกฎหมาย ว่าแต่ละบริษัทใช้ข้อมูลเพื่ออะไร และไม่ควรอาศัยความยินยอมอย่างเดียวถ้าพนักงานไม่มีทางเลือกจริง
  • แบ่งเฉพาะที่จำเป็น บริษัท B ที่รับบริการงานบัญชีไม่ควรเห็นข้อมูลสุขภาพของพนักงาน
  • ทำข้อตกลงการใช้ข้อมูลร่วมกัน ในสัญญาระหว่างบริษัท ระบุบทบาท ผู้ติดต่อเมื่อพนักงานใช้สิทธิ และมาตรการรักษาความปลอดภัย
  • แจ้งพนักงาน ว่าข้อมูลถูกแบ่งให้บริษัทไหนและเพื่ออะไร
  • ตรวจการส่งข้อมูลไปต่างประเทศ หากบริษัทในกลุ่มบางแห่งอยู่นอกประเทศไทย

รายละเอียดดูข้อมูลพนักงานกับ PDPA สำหรับฝ่ายบุคคล และเมื่อบริษัทแม่ต่างประเทศขอข้อมูลพนักงานและลูกค้า

9. พนักงานต่างชาติที่ใช้ร่วมหลายบริษัทต้องระวังอะไร

ใบอนุญาตทำงานของคนต่างด้าวเกี่ยวข้องกับนายจ้าง ตำแหน่ง และสถานที่ทำงานที่ระบุไว้ การไปทำงานให้นิติบุคคลอีกรายหนึ่ง แม้อยู่ในกลุ่มเดียวกันหรืออาคารเดียวกัน อาจอยู่นอกขอบเขตที่ได้รับอนุญาต

  • ตรวจข้อความในใบอนุญาตจริงว่าระบุนายจ้างและสถานที่ทำงานอย่างไร
  • ถ้าต้องทำงานให้อีกบริษัท ให้ปรึกษาก่อนเริ่มงานว่าต้องแก้ไขหรือขอใหม่หรือไม่ ไม่ควรเริ่มงานแล้วค่อยแก้
  • อย่าสรุปว่าหนังสือมอบหมายภายในกลุ่มแทนการอนุญาตของรัฐได้
  • ระวังสถานะการพำนักที่ผูกกับใบอนุญาตด้วย

รายละเอียดดูใบอนุญาตทำงาน: เปลี่ยนนายจ้างและตำแหน่ง และคู่มือฝ่ายบุคคลสำหรับใบอนุญาตทำงาน ข้อกำหนดแต่ละกรณีให้ยืนยันกับกรมการจัดหางานหรือผู้เชี่ยวชาญก่อนดำเนินการ

10. จะยุติการแชร์พนักงานอย่างไร: คืนพนักงาน เลิกสัญญา จ่ายเงินสุดท้าย

เมื่อบริษัทหนึ่งไม่ต้องการใช้พนักงานแล้ว ควรจบอย่างเป็นขั้นตอน

  • คืนพนักงาน: บริษัทผู้รับบริการแจ้งสิ้นสุดการใช้บริการตามสัญญาระหว่างบริษัท พนักงานกลับไปทำงานให้นายจ้างตามสัญญาเต็มเวลา หรือตามที่ตกลง
  • เลิกสัญญาระหว่างบริษัท: ทำเป็นหนังสือ ระบุวันสิ้นสุด งานค้างส่งมอบ และการเรียกเก็บครั้งสุดท้าย
  • เงินสุดท้าย: นายจ้างตามสัญญาจ่ายค่าจ้างที่ค้างและสิทธิที่เกี่ยวข้องตามกฎหมาย แล้วเรียกเก็บส่วนที่บริษัทอื่นต้องรับตามสัญญา
  • ใครออกหนังสือเลิกจ้าง: ถ้ามีการเลิกจ้างด้วย ให้นายจ้างตามสัญญาเป็นผู้ออกเอกสารและจ่ายค่าชดเชย ไม่ใช่บริษัทผู้รับบริการ เว้นแต่ข้อเท็จจริงทำให้บริษัทนั้นเป็นนายจ้างจริง
  • ข้อมูลส่วนบุคคล: ให้บริษัทผู้รับบริการหยุดใช้ ส่งคืนหรือลบข้อมูลพนักงานที่ไม่จำเป็นต้องเก็บต่อ ตามที่กำหนดในสัญญา
  • ใบอนุญาตทำงาน: ถ้าเป็นพนักงานต่างชาติ ตรวจว่ามีการเปลี่ยนแปลงที่ต้องแจ้งหรือไม่ก่อนเปลี่ยนงาน

เช็กลิสต์ก่อนเริ่มและก่อนเลิกแชร์พนักงาน

  • ตอบสี่คำถาม (นายจ้าง ผู้สั่งงาน ผู้จ่ายเงิน ผู้ได้ประโยชน์) ได้ตรงกับเอกสาร
  • มีสัญญาให้บริการหรือสัญญาแบ่งปันต้นทุนที่ลงนามแล้ว
  • พนักงานได้หนังสือมอบหมายงานและให้ความยินยอมตามที่จำเป็น
  • มีสูตรแบ่งต้นทุนที่ตกลงล่วงหน้าและมีบันทึกชั่วโมงหรือหลักฐานผลงาน
  • นักบัญชีตรวจเรื่องใบกำกับภาษี ภาษีหัก ณ ที่จ่าย และราคาโอนแล้ว
  • แจ้งพนักงานเรื่องการแบ่งข้อมูลส่วนบุคคลภายในกลุ่มแล้ว
  • พนักงานต่างชาติ: ตรวจใบอนุญาตทำงานก่อนให้ไปทำงานบริษัทอื่น
  • มีขั้นตอนเลิกสัญญาและคืนพนักงานที่ตกลงไว้ล่วงหน้า

อ่านเพิ่มเติม

แยกสี่คำถามให้ชัดก่อน: ใครเป็นนายจ้าง ใครสั่งงาน ใครจ่ายเงิน ใครได้ประโยชน์ แล้วทำสัญญาระหว่างบริษัท หนังสือกับพนักงาน และสูตรแบ่งต้นทุนให้ตรงกับความจริง ก่อนที่ปัญหาค่าชดเชย ภาษี หรือใบอนุญาตทำงานจะมาถึง

เราช่วยตรวจโครงสร้างการจ้างงานในกลุ่มบริษัท ร่างสัญญาระหว่างบริษัท หนังสือมอบหมายงานและหนังสือยินยอมของพนักงาน ให้ธุรกิจไทย ปรึกษาเบื้องต้น โทร 092-254-2045 หรือ ส่งรายละเอียดให้เรา ดูเพิ่มเติมที่ เอกสารบุคคล การปฏิบัติตามกฎหมายแรงงาน และ บัญชีและภาษี


คู่มือนี้เผยแพร่โดย สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม — สำนักงานกฎหมายในจังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งเมื่อปี 1986 เป็นข้อมูลทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยเฉพาะ

คำถามที่พบบ่อย

พนักงานคนเดียวทำงานให้สามบริษัทในกลุ่ม ใครเป็นนายจ้าง+

ดูที่นิติบุคคลที่เป็นคู่สัญญาจ้างจริง ไม่ใช่ที่ใครสั่งงานหรือใครจ่ายเงิน โดยปกติควรมีนายจ้างตามสัญญาเพียงรายเดียว และบริษัทอื่นรับบริการจากพนักงานคนนั้นผ่านสัญญาให้บริการระหว่างบริษัท หากเอกสารไม่ชัด และบริษัทอื่นสั่งงาน ประเมินผลงาน หรือจ่ายเงินให้พนักงานโดยตรง มีความเสี่ยงที่พนักงานจะอ้างว่าบริษัทเหล่านั้นเป็นนายจ้างด้วย จึงควรตรวจข้อเท็จจริงรายกรณี

ย้ายนายจ้างของพนักงานไปบริษัทอื่นในเครือโดยไม่ถามพนักงานได้ไหม+

ไม่ได้ในหลัก มาตรา 577 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ให้นายจ้างโอนสิทธิของตนให้บุคคลภายนอกได้เมื่อลูกจ้างยินยอมพร้อมใจด้วย และถ้าฝ่ายใดฝ่าฝืน อีกฝ่ายบอกเลิกสัญญาได้ การเปลี่ยนตัวนายจ้างจึงควรมีหนังสือยินยอมของพนักงาน ส่วนการให้พนักงานช่วยงานบริษัทอื่นโดยไม่เปลี่ยนตัวนายจ้างเป็นอีกเรื่อง ต้องดูเงื่อนไขในสัญญาจ้างและความยินยอมเป็นรายกรณี

ถ้าเลิกจ้าง ใครต้องจ่ายค่าชดเชย+

โดยหลักคือนายจ้างตามสัญญาจ้างเป็นผู้จ่ายและผู้ออกหนังสือเลิกจ้าง การที่บริษัทในเครือรายอื่นเคยรับประโยชน์จากงานของพนักงานไม่ได้ทำให้พ้นความเสี่ยงโดยอัตโนมัติ ถ้าข้อเท็จจริงชี้ว่าบริษัทนั้นทำหน้าที่เป็นนายจ้างจริง ควรกำหนดไว้ในสัญญาระหว่างบริษัทว่าใครออกค่าใช้จ่ายส่วนนี้ในที่สุด แต่ข้อตกลงนี้ใช้ยันพนักงานไม่ได้ ตรวจอายุงานและมาตราค่าชดเชยในกฎหมายคุ้มครองแรงงานเป็นรายกรณี

ค่าจ้างที่บริษัทแม่เรียกเก็บจากบริษัทลูกต้องระวังเรื่องภาษีอะไร+

ควรตรวจสามเรื่อง คือ ค่าธรรมเนียมหรือค่าบริการที่เรียกเก็บระหว่างกันเป็นรายได้และรายจ่ายที่ต้องมีหลักฐานรองรับ การออกใบกำกับภาษีและหักภาษีณ ที่จ่ายตามลักษณะรายการ และการกำหนดราคากับบริษัทที่เกี่ยวข้องกันที่ควรเทียบกับราคาที่บุคคลภายนอกตกลงกัน ให้ตรวจกฎเกณฑ์ปัจจุบันของกรมสรรพากรกับนักบัญชีหรือที่ปรึกษาภาษีก่อนกำหนดวิธีเรียกเก็บ

พนักงานต่างชาติที่ถือใบอนุญาตทำงานของบริษัทหนึ่ง ไปช่วยบริษัทในเครืออื่นได้ไหม+

ใบอนุญาตทำงานเกี่ยวข้องกับนายจ้าง ตำแหน่ง และสถานที่ทำงานที่ระบุไว้ การไปทำงานให้บริษัทอีกนิติบุคคลหนึ่งอาจอยู่นอกขอบเขตที่ได้รับอนุญาต จึงไม่ควรสรุปเองว่าทำได้เพราะเป็นกลุ่มเดียวกัน ให้ตรวจเงื่อนไขในใบอนุญาตและสอบถามกรมการจัดหางานหรือผู้เชี่ยวชาญก่อนเริ่มงาน

Lawyer-client handshake symbolizing trust at Suwanvara Law Firm

พร้อมรับฟังเรื่องของคุณ

ปรึกษาเบื้องต้นกับทนายความผู้เชี่ยวชาญของเรา