คำตอบหลัก
เริ่มได้ แต่งานแรกไม่ใช่การหาทรัพย์ งานแรกคือ ยืนยันว่าลูกหนี้คือใคร ชื่อกับที่อยู่เป็นจุดเริ่มต้นที่ใช้ได้ แต่ชื่ออย่างเดียวไม่พอที่จะชี้ตัวบุคคล เพราะชื่อซ้ำกันได้ สะกดต่างกันได้ ลูกหนี้อาจเคยใช้ชื่อเดิม และชื่อไทยกับชื่อภาษาอังกฤษอาจไม่ตรงกัน ถ้าตรวจทรัพย์ก่อนยืนยันตัว เจ้าหนี้อาจได้ผลของคนอื่นมาโดยไม่รู้ตัว
เอกสารที่เจ้าหนี้มีอยู่แล้ว เช่น สัญญา ใบแจ้งหนี้ สำเนาบัตรที่แนบกับสัญญา เลขทะเบียนนิติบุคคล เอกสารผู้ค้ำประกัน และอีเมลโต้ตอบ ช่วยเพิ่มตัวระบุให้มากกว่าชื่อ ลูกหนี้บุคคลธรรมดา บริษัท และผู้ค้ำประกันควรแยกเป็นสามชุดข้อมูล เพราะทรัพย์ที่เจ้าหนี้เรียกเอาได้ไม่ใช่ชุดเดียวกัน และเมื่อพบทรัพย์ที่ชื่อตรงกัน ให้ถือเป็น ข้อสังเกตที่ต้องยืนยัน ยังไม่ใช่ข้อสรุปว่าเป็นทรัพย์ของลูกหนี้
เรื่องว่าข้อมูลใดตรวจได้โดยชอบและข้อมูลใดต้องผ่านศาล เรามีบทความแยกไว้แล้ว หน้านี้เน้นขั้นก่อนหน้านั้น คือทำให้แน่ใจว่าตรวจถูกคน
| ท่านอยู่ขั้นไหน | อ่านหัวข้อใดเป็นพิเศษ |
|---|---|
| ยังไม่ฟ้อง | ทุกหัวข้อ โดยเฉพาะ 2–5 เพราะต้องระบุตัวจำเลยให้ถูกก่อนยื่นฟ้อง |
| ฟ้องแล้ว (ระหว่างพิจารณา) | หัวข้อ 4–6 เมื่อพบทรัพย์ที่อาจขอให้ศาลคุ้มครอง |
| ชนะคดีแล้ว | หัวข้อ 3, 5 และ 6 ก่อนยื่นขอบังคับคดีกับทรัพย์ที่พบ |
1. รู้แค่ชื่อกับที่อยู่ เริ่มได้แค่ไหน
เริ่มได้ในสองเรื่อง คือยืนยันตัวลูกหนี้ และเก็บข้อมูลที่เจ้าหนี้มีโดยชอบอยู่แล้วให้เป็นระเบียบ ส่วนการตรวจทรัพย์ในขั้นถัดไปต้องรอให้ตัวระบุแน่นพอ
- ก่อนฟ้อง เจ้าหนี้ไม่มีอำนาจบังคับให้ลูกหนี้หรือบุคคลอื่นเปิดเผยข้อมูล ตรวจได้เท่าที่ข้อมูลเปิดเผยและทะเบียนที่หน่วยงานเปิดให้ตรวจตามเงื่อนไข ดูรายละเอียดที่ สืบทรัพย์ลูกหนี้ทำอะไรได้ตามกฎหมาย
- หลังมีคำพิพากษา เจ้าหนี้ขอให้ศาลไต่สวนลูกหนี้หรือบุคคลอื่นเกี่ยวกับทรัพย์สินได้ตามมาตรา 277 และศาลอาจสั่งให้ส่งเอกสาร แต่ต้องมีคำพิพากษาก่อน
- ไม่มีใครค้นบัญชีธนาคารหรือยอดเงินจากชื่อได้ แม้ชื่อและที่อยู่จะถูกต้องครบ
ถ้าชื่อกับที่อยู่ที่มีอาจไม่ใช่ข้อมูลล่าสุด ให้ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นเท่านั้น แล้วหาตัวระบุอื่นตามหัวข้อ 3
2. ชื่อซ้ำ สะกดต่าง ชื่อเดิม ภาษาไทยและอังกฤษ ทำให้ผิดตัวได้อย่างไร
| ปัญหา | ตัวอย่างที่พบ | วิธีลดความเสี่ยง |
|---|---|---|
| ชื่อซ้ำหรือคล้ายกัน | มีผู้ใช้ชื่อและนามสกุลเดียวกันหลายคน บริษัทหลายแห่งมีชื่อใกล้กัน ต่างกันที่คำท้ายหรือรูปแบบบริษัท | จับคู่ด้วยตัวระบุอย่างน้อยสองอย่างขึ้นไป เช่น เลขประจำตัวหรือเลขทะเบียนนิติบุคคล กับที่อยู่ |
| สะกดต่างกัน | เอกสารหนึ่งสะกดอย่างหนึ่ง อีกฉบับสะกดอีกแบบ วรรณยุกต์หรือสระต่าง ใส่หรือไม่ใส่ยศหรือคำนำหน้า | เก็บทุกรูปสะกดที่ปรากฏในเอกสารเดิม อย่าแก้ให้เหมือนกันเอง |
| ชื่อเดิมหรือชื่อที่เปลี่ยน | บุคคลเปลี่ยนชื่อหรือนามสกุล บริษัทเปลี่ยนชื่อหรือควบรวม | ถามว่ามีชื่อเดิมหรือไม่ แล้วดูประวัติการเปลี่ยนแปลงของนิติบุคคลในข้อมูลที่เผยแพร่ |
| ชื่อไทยกับชื่อภาษาอังกฤษ | ถอดเสียงจากไทยเป็นอังกฤษได้หลายแบบ ชื่อในสัญญาภาษาอังกฤษอาจไม่ตรงกับชื่อในทะเบียนไทย | เก็บทั้งสองภาษา และใช้เลขทะเบียนหรือเลขประจำตัวเป็นตัวเทียบหลัก |
| ชื่อทางการค้ากับชื่อนิติบุคคล | ร้านหรือแบรนด์ที่ลูกค้ารู้จักไม่ใช่ชื่อนิติบุคคลที่ทำสัญญา | ดูว่าใบแจ้งหนี้และสัญญาออกในนามใด และใครเป็นคู่สัญญาจริง |
ความผิดพลาดที่เจ้าหนี้ควรกลัวที่สุดคือยื่นฟ้องหรือขอยึดโดยระบุตัวผิดคน เสียเวลาและค่าใช้จ่าย และอาจกระทบบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้อง ทนายจึงมักให้ยืนยันตัวก่อนทุกครั้ง
3. เอกสารเดิมที่เจ้าหนี้ถืออยู่ช่วยยืนยันตัวได้อย่างไร
เจ้าหนี้มักมีตัวระบุมากกว่าที่คิด เพียงกระจายอยู่ในแฟ้มต่างๆ
| เอกสาร | ช่วยยืนยันอะไร | ข้อควรระวัง |
|---|---|---|
| สัญญา ใบเสนอราคา ใบสั่งซื้อ | ชื่อคู่สัญญาตามที่ลงนาม ที่อยู่ที่ระบุ ผู้มีอำนาจลงนาม | ดูว่าลงนามในนามส่วนตัวหรือในนามบริษัท |
| ใบส่งของ ใบแจ้งหนี้ ใบกำกับภาษี | ชื่อและที่อยู่ที่ใช้ส่งของและออกบิล เลขประจำตัวผู้เสียภาษีของผู้ซื้อ (ถ้ามี) | ข้อมูลมาจากฝั่งผู้ออกเอกสาร ควรตรวจกับเอกสารที่ลูกหนี้เซ็นรับ |
| สำเนาบัตรประชาชนที่แนบสัญญา | ชื่อ ที่อยู่ตามทะเบียนบ้าน ณ วันที่ให้สำเนา | เป็นข้อมูล ณ วันนั้น และเป็นข้อมูลส่วนบุคคลที่ควรจำกัดการใช้ |
| เอกสารจดทะเบียนนิติบุคคลหรือหนังสือรับรองที่ลูกหนี้เคยให้ไว้ | ชื่อ เลขทะเบียน ที่ตั้ง ผู้มีอำนาจ ณ วันที่ออกเอกสาร | อาจล้าสมัย ควรเทียบกับข้อมูลที่เผยแพร่ล่าสุด |
| หลักฐานการชำระครั้งก่อน เช่น สลิปโอน เช็ค | ชื่อผู้จ่าย ซึ่งอาจเป็นคนละคนกับคู่สัญญา | ชื่อบัญชีอาจเป็นกรรมการหรือบริษัทในเครือ ไม่ได้แปลว่าเป็นลูกหนี้ |
| เอกสารผู้ค้ำประกันและสัญญาค้ำ | ตัวตนและที่อยู่ของผู้ค้ำ ขอบเขตการค้ำ | เป็นข้อมูลของอีกคนที่มีสถานะต่างจากลูกหนี้ ดูหัวข้อ 4 |
| อีเมลและข้อความโต้ตอบ | ชื่อผู้ติดต่อ ที่อยู่ที่แจ้งเปลี่ยน ลายเซ็นท้ายอีเมล | เก็บทั้งบทสนทนา ไม่ตัดต่อ |
ถ้าลูกหนี้เป็นบริษัท เลขทะเบียนนิติบุคคลเป็นตัวระบุที่ใช้เทียบได้ดีที่สุด ฐานข้อมูล DBD DataWarehouse+ เผยแพร่สถานะนิติบุคคล ที่ตั้ง ทุนจดทะเบียน ประวัติการเปลี่ยนแปลง ผลการดำเนินงานและงบการเงิน แต่เป็นข้อมูล ณ วันที่ตรวจ อาจไม่เป็นปัจจุบัน งบการเงินเป็นภาพย้อนหลัง ไม่ใช่เงินที่มีอยู่วันนี้ และไม่ควรสมมุติว่าหน้านั้นให้ข้อมูลครบทุกเรื่องที่เจ้าหนี้ต้องการ ส่วนเรื่องทรัพย์และสิทธิเรียกร้องของบริษัทดูที่ ลูกหนี้บริษัทไม่มีที่ดินและรถ
4. ลูกหนี้บุคคล บริษัท และผู้ค้ำประกัน ทำไมต้องแยกข้อมูลเป็นสามชุด
ทั้งสามเป็นคนละบุคคลตามกฎหมาย หนี้และทรัพย์ไม่ปะปนกันเอง การรวมไว้ในชุดเดียวทำให้เอาทรัพย์ของคนหนึ่งไปอ้างกับอีกคน
| ชุดข้อมูล | ตัวระบุหลัก | ทรัพย์ที่เกี่ยวข้อง | สิ่งที่ต้องไม่ปน |
|---|---|---|---|
| ลูกหนี้บุคคลธรรมดา | ชื่อ-นามสกุล (รวมชื่อเดิม) เลขประจำตัว ที่อยู่ตามเอกสาร | ทรัพย์ที่เป็นของลูกหนี้เอง | ทรัพย์ของคู่สมรสหรือญาติ ซึ่งมีหลักเฉพาะ ดู ยึดทรัพย์คู่สมรสและผู้ค้ำ |
| ลูกหนี้บริษัท | ชื่อนิติบุคคลตามทะเบียน เลขทะเบียน ที่ตั้ง ผู้ลงนาม | ทรัพย์และสิทธิเรียกร้องของบริษัท | ทรัพย์ส่วนตัวของกรรมการหรือผู้ถือหุ้น ซึ่งโดยหลักเป็นคนละบุคคล ดู หนี้บริษัทกับทรัพย์ส่วนตัวของกรรมการ |
| ผู้ค้ำประกัน | ชื่อ เลขประจำตัว ที่อยู่ ตามสัญญาค้ำ | ทรัพย์ของผู้ค้ำ ตามขอบเขตที่ค้ำและเงื่อนไขของสัญญา | ข้อมูลของลูกหนี้หลัก และสถานะของผู้ค้ำที่ต่างจากลูกหนี้ |
ผลในทางปฏิบัติ ควรทำตารางหรือแฟ้มแยกสามชุด แต่ละชุดมีตัวระบุ แหล่งที่มา วันที่ได้มา และผลตรวจของตัวเอง เมื่อทนายพบทรัพย์ จะได้บอกได้ว่าทรัพย์นั้นเกี่ยวกับบุคคลใด
5. ทำไมพบทรัพย์ที่ชื่อเหมือนกัน จึงยังสรุปว่าเป็นของลูกหนี้ไม่ได้
มีอย่างน้อยสี่ชั้นที่ต้องผ่านก่อน
- เป็นคนเดียวกันหรือไม่ ชื่อตรงกันไม่พอ ต้องมีตัวระบุอย่างน้อยสองอย่างที่ตรงกัน
- สิทธิในทรัพย์เป็นของลูกหนี้จริงหรือไม่ ชื่อในทะเบียนหรือเอกสารอาจไม่ตรงกับเจ้าของที่แท้จริง เช่น ใช้ชื่อบุคคลอื่นถือไว้ หรือผู้ถือชื่อเป็นเพียงผู้ครอบครอง
- มีสิทธิของผู้อื่นติดอยู่หรือไม่ เช่น จำนอง จำนำ เช่าซื้อ หรือเจ้าหนี้รายอื่นที่ดำเนินการแล้ว ดู เจ้าหนี้หลายรายกับทรัพย์เดียวกัน
- ยึดหรืออายัดได้จริงในขั้นตอนใด ขึ้นกับว่าอยู่ก่อนฟ้อง ระหว่างพิจารณา หรือหลังคำพิพากษา
ถ้ามีคนอื่นอ้างว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของตน เรื่องจะเข้าสู่ขั้นการคัดค้านและการพิสูจน์ความเป็นเจ้าของ ดู บุคคลภายนอกอ้างว่าเป็นเจ้าของทรัพย์ที่ยึด เจ้าหนี้ที่ใช้ข้อมูลชื่อเหมือนโดยไม่ตรวจชั้นก่อนหน้า จึงเสี่ยงทั้งยึดผิดทรัพย์และเสียเวลาไปกับทรัพย์ที่ไม่ใช่ของลูกหนี้
ถ้าลูกหนี้เปลี่ยนชื่อหรือเลิกกิจการระหว่างทาง มีเรื่องเฉพาะให้ตรวจ ดู ลูกหนี้บริษัทเปลี่ยนชื่อ กรรมการเลิกกิจการ
6. รายการข้อมูลที่เจ้าหนี้ควรรวบรวม โดยไม่เกินจำเป็น
ควรรวบรวมเท่าที่จำเป็นต่อการระบุตัวและเรียกร้องสิทธิในหนี้นี้ ข้อมูลของลูกหนี้ที่เป็นบุคคลธรรมดาเป็นข้อมูลส่วนบุคคล การเก็บและส่งต่อจึงควรจำกัดตามวัตถุประสงค์ ระบุที่มา และส่งผ่านช่องทางที่ส่วนตัวเท่านั้น หลักการด้านข้อมูลส่วนบุคคลและขอบเขตของวิธีที่ชอบด้วยกฎหมายอยู่ในบทความที่ลิงก์ไว้ในหัวข้อ 1 ไม่ขอซ้ำที่นี่
ควรเก็บ
- ชื่อ-นามสกุลหรือชื่อนิติบุคคลตามเอกสารทุกฉบับ รวมรูปสะกดและชื่อเดิมที่ปรากฏ
- เลขประจำตัวหรือเลขทะเบียนนิติบุคคล เท่าที่ปรากฏในเอกสารที่เจ้าหนี้ได้มาโดยชอบ
- ที่อยู่ที่ปรากฏในสัญญา ใบส่งของ ใบแจ้งหนี้ และที่ลูกหนี้แจ้งเปลี่ยน พร้อมวันที่
- ชื่อผู้ลงนาม ผู้ติดต่อ และผู้ค้ำประกัน
- บันทึกว่าแต่ละรายการได้มาจากเอกสารใด เมื่อไร
ไม่ควรทำ
- ซื้อ ขอ หรือรับข้อมูลที่ไม่รู้ที่มา เช่น ข้อมูลหลุดหรือข้อมูลจากคนในธนาคารหรือหน่วยงาน
- ถามเพื่อนบ้าน ญาติ นายจ้าง หรือลูกค้าของลูกหนี้เพื่อหาข้อมูลส่วนตัว เพราะอาจเข้าข่ายการทวงหนี้ที่ไม่ชอบ ดู กฎการทวงหนี้สำหรับเจ้าหนี้
- โพสต์หรือเผยแพร่ข้อมูลลูกหนี้ในกลุ่มแชตหรือโซเชียล
- ส่งสำเนาบัตรหรือเอกสารที่เกินกว่าที่ใช้ยืนยันตัว
7. ถ้ายืนยันตัวไม่ได้หรือข้อมูลขัดกัน ทำอย่างไรต่อ
อย่ารีบยื่นฟ้องหรือขอยึดบนข้อมูลที่ยังขัดกัน ทางเลือกที่ทนายมักพิจารณา
- กลับไปดูเอกสารต้นฉบับ หาเอกสารที่ลูกหนี้ลงนามหรือรับรองเอง
- เทียบกับข้อมูลนิติบุคคลที่เผยแพร่ ถ้าลูกหนี้เป็นบริษัท และบันทึกวันที่ตรวจ
- ส่งหนังสือทวงถามไปยังที่อยู่ที่มี และดูว่ามีผู้รับหรือถูกตีกลับ โดยทำตามกฎการทวงหนี้
- ถ้าพบเงื่อนไขว่าลูกหนี้อาจโอนทรัพย์หนี ดูทางเลือกขอให้ศาลคุ้มครองก่อนพิพากษา ที่ ขอคุ้มครองก่อนพิพากษา
- ถ้าชนะคดีแล้วแต่ยังไม่รู้ทรัพย์ พิจารณาขอให้ศาลไต่สวนตามมาตรา 277
ถ้ายังยืนยันตัวไม่ได้ การตัดสินใจว่าจะไปต่อหรือไม่ขึ้นกับมูลค่าหนี้ หลักฐานที่มี และความเสี่ยงของการผิดตัว ดู สืบทรัพย์ก่อนฟ้อง ประเมินว่าคุ้มหรือไม่
8. ตัวอย่างสมมุติ: รู้แค่ชื่อกับที่อยู่ ผลต่างกันอย่างไร
ตัวอย่างสมมุติ ไม่ใช่เหตุการณ์จริงของลูกความรายใด ตัวเลขและรายละเอียดเป็นเพียงภาพประกอบ
เจ้าหนี้ขายวัสดุก่อสร้างให้ลูกค้ารายหนึ่ง มีใบส่งของและใบแจ้งหนี้ ค้างชำระ ในแฟ้มมีเพียงชื่อ "บริษัท ก ก่อสร้าง" ที่อยู่หน้างาน และชื่อคนรับของ
- เส้นทาง 1: ตรวจจากชื่อเท่านั้น ผลตรวจมีบริษัทชื่อใกล้กันสองแห่ง แห่งหนึ่งมีรถ อีกแห่งมีที่ดิน เจ้าหนี้เข้าใจว่าเป็นลูกหนี้ทั้งคู่ ความจริงอาจเป็นคนละบริษัทกับลูกค้าของตน ถ้าเตรียมฟ้องหรือยึดบนข้อมูลนี้ เสี่ยงผิดตัว
- เส้นทาง 2: ยืนยันตัวก่อน เจ้าหนี้หาใบสั่งซื้อที่ลูกค้าลงนาม พบเลขประจำตัวผู้เสียภาษีและชื่อผู้มีอำนาจลงนามในเอกสาร จึงเทียบกับข้อมูลนิติบุคคลที่เผยแพร่ ได้ว่าบริษัทที่ตรงคือแห่งใด แล้วจึงตรวจต่อ พร้อมบันทึกวันที่และที่มา
ข้อสังเกตจากตัวอย่าง คือเส้นทาง 2 ไม่ได้ทำให้พบทรัพย์มากกว่า แต่ทำให้ผลที่ได้เป็นของบุคคลที่ถูกต้อง และผลว่า "ไม่พบ" ก็ตีความได้ชัดกว่า
เอกสารและข้อมูลที่ควรเตรียม
- สัญญา ใบเสนอราคา ใบสั่งซื้อ ที่ลูกหนี้ลงนามหรือรับ
- ใบส่งของ ใบแจ้งหนี้ ใบกำกับภาษี และหลักฐานการรับของ
- ชื่อ-นามสกุลหรือชื่อนิติบุคคล ทุกรูปสะกดที่ปรากฏ และชื่อเดิม (ถ้ามี) ทั้งไทยและอังกฤษ
- เลขประจำตัวหรือเลขทะเบียนนิติบุคคล เท่าที่ปรากฏในเอกสารที่ได้มาโดยชอบ
- ที่อยู่ทุกแห่งที่ปรากฏ พร้อมวันที่ของเอกสาร
- สำเนาบัตรหรือเอกสารทะเบียนที่แนบกับสัญญา (เฉพาะที่ลูกหนี้ให้ไว้เอง และปกปิดส่วนที่ไม่เกี่ยวข้อง)
- ชื่อผู้ลงนาม ผู้ติดต่อ และเอกสารผู้ค้ำประกัน
- หลักฐานการชำระครั้งก่อน เช่น สลิปโอน เช็ค พร้อมชื่อบัญชีที่ปรากฏ
- อีเมลและข้อความโต้ตอบทั้งบทสนทนา รวมการแจ้งเปลี่ยนที่อยู่หรือชื่อ
- ผลตรวจที่เจ้าหนี้เคยตรวจเอง พร้อมวันที่ ช่องทาง และสิ่งที่ตรวจ
- หมายเหตุว่าเอกสารใดมีข้อมูลส่วนบุคคลของบุคคลอื่น และได้มาอย่างไร
อย่าเข้าใจผิด
| ความเข้าใจผิด | ความจริง |
|---|---|
| รู้ชื่อกับที่อยู่ก็พอจะสืบทรัพย์ครบทุกอย่างได้ | พอให้เริ่มยืนยันตัวและตรวจข้อมูลที่ตรวจได้โดยชอบ แต่ไม่ได้ทำให้เห็นบัญชีธนาคารหรือทรัพย์ทุกอย่างของลูกหนี้ |
| ทรัพย์ชื่อเหมือนกันคือทรัพย์ของลูกหนี้ | ชื่อเหมือนอาจเป็นคนละคน และแม้เป็นคนเดียวกัน ต้องตรวจสิทธิในทรัพย์และสิทธิของผู้อื่นต่อ |
| ลูกหนี้บริษัทกับกรรมการเป็นคนเดียวกัน ใช้ข้อมูลร่วมกันได้ | เป็นคนละบุคคลตามกฎหมาย ต้องแยกชุดข้อมูล และความรับผิดส่วนตัวของกรรมการขึ้นกับเหตุเฉพาะ เช่น การค้ำประกัน |
| ผู้ค้ำประกันมีข้อมูลเหมือนลูกหนี้ ตรวจรวมกันได้ | ผู้ค้ำเป็นอีกบุคคลหนึ่ง มีขอบเขตความรับผิดตามสัญญาค้ำ ต้องมีชุดข้อมูลของตนเอง |
| ยิ่งเก็บข้อมูลลูกหนี้มาก ยิ่งดี | ควรเก็บเท่าที่จำเป็นและได้มาโดยชอบ ข้อมูลที่ได้มาโดยไม่ชอบอาจทำร้ายคดีของเจ้าหนี้เอง |
| ผลตรวจที่ว่า "ไม่พบ" แปลว่าลูกหนี้ไม่มีทรัพย์ | อาจเกิดจากตรวจผิดชื่อหรือผิดรูปสะกด และผลเป็นภาพ ณ วันที่ตรวจเท่านั้น |
อ่านเพิ่มเติม
- สืบทรัพย์ลูกหนี้ทำอะไรได้ตามกฎหมาย: ข้อมูลใดตรวจได้ ข้อมูลใดต้องผ่านศาล — ข้อมูลที่ชอบด้วยกฎหมายและข้อจำกัด
- สืบทรัพย์ลูกหนี้ก่อนฟ้องคดี: ต้องตรวจอะไร และประเมินอย่างไรว่าฟ้องแล้วคุ้ม — ตัดสินใจก่อนฟ้อง
- ลูกหนี้บริษัทไม่มีที่ดินและรถ: ทรัพย์และสิทธิเรียกร้องที่ควรตรวจ — ทรัพย์ของบริษัท
- ลูกหนี้บริษัทเปลี่ยนชื่อ กรรมการเลิกกิจการ — เมื่อชื่อหรือสถานะเปลี่ยน
- ยึดทรัพย์คู่สมรสและผู้ค้ำประกัน — ผู้ค้ำและคู่สมรส
- ลูกหนี้โอนทรัพย์หนี — เมื่อทรัพย์ถูกย้ายออก
ก่อนตรวจว่าลูกหนี้มีทรัพย์อะไร ให้ยืนยันก่อนว่าลูกหนี้คือใคร ใช้ตัวระบุมากกว่าชื่อ แยกข้อมูลบุคคล บริษัท และผู้ค้ำ และถือว่าทรัพย์ที่ชื่อเหมือนกันเป็นเพียงข้อสังเกตที่ต้องยืนยัน
เราสืบทรัพย์ผ่านช่องทางที่ชอบด้วยกฎหมาย ตรวจเอกสารและหลักฐาน ช่วยยืนยันตัวลูกหนี้ให้ถูกคนก่อนดำเนินการ ให้คำแนะนำว่าฟ้องหรือบังคับคดีคุ้มหรือไม่ ยื่นฟ้อง ขอบังคับคดี ติดตามเจ้าพนักงานบังคับคดี ดูแลการคัดค้านและการแบ่งเงิน และเจรจาผ่อนชำระหลังยึดหรืออายัด เราไม่รับรองว่าจะพบทรัพย์หรือเจ้าหนี้จะได้รับชำระ ไม่ค้นบัญชีธนาคาร และไม่ใช้วิธีที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายในการหาข้อมูล การได้รับเงินคืนขึ้นกับทรัพย์ สิทธิของผู้รับจำนองและเจ้าหนี้รายอื่น และข้อเท็จจริงของคดี ค่าบริการขึ้นอยู่กับขั้นของคดีและงานที่ต้องทำ ส่งเอกสารให้เราดูก่อน เราจะแจ้งขอบเขตงานและค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงาน ปรึกษาเบื้องต้นโทร 092-254-2045 หรือ ส่งรายละเอียดให้เรา ดู บริการสืบทรัพย์ และ คดีแพ่ง
คู่มือนี้เผยแพร่โดย สำนักงานกฎหมายสุวรรณวรา ลอว์เฟิร์ม — สำนักงานกฎหมายในจังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งเมื่อปี 1986 เป็นข้อมูลทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยเฉพาะ

